De voordelen van slachtofferschap

15:30 – Ik ben nog steeds niet helemaal de oude. Van de intensieve zondag en maandag achter de computer met heftige lichamelijke spanning als resultaat, ben ik nog niet helemaal hersteld. Een kennis van mij maakte onlangs een vergelijking tussen het ego en een vliegwiel. Als ik de vliegwiel-metafoor op mezelf toepas, dan heb ik ervoor gekozen om op zondag en maandag achter de computer te blijven zitten ondanks dat ik allerlei signalen kreeg om ermee te stoppen, maar ik wilde de websites per se af hebben.

Pas vanaf het moment dat ik klaar was met de websites voelde ik werkelijk de lichamelijke spanning en hoe afwezig ik was in mijzelf; ik zat volledig in mijn hoofd en was nauwelijks nog geaard. Het duurt altijd een aantal dagen voordat ik weer helemaal gegrond en aanwezig ben in mijzelf weet ik uit ervaring. In de tussentijd is het uitkijken dat ik geen keuzes maak op basis van angst, omdat ik dan veel vatbaarder ben voor de verleidingen van het ego. Nu lijkt het egovliegwiel zijn meeste energie te zijn kwijtgeraakt. Gelukkig maar…

Complexe PTSS en vroegkinderlijke trauma’s

Vanochtend ben ik naar de tweede dag van een 4-daagse voorbereidende theoriecursus over trauma en traumatisering geweest. Vanaf half augustus stroom ik in een mannengroep met 7-9 mannen in die allemaal last hebben van complexe PTSS (CPTSS) en vroegkinderlijke trauma’s. In het kader van non-dualiteit zijn mijn traumatische ervaringen en herinneringen allemaal betekenisloos en verhalen waar ik – om welke reden dan ook – aan vasthoud. Het grappige is dat ik mij het afgelopen jaar bewust werd hoe ik vasthoud aan mijn trauma’s door het zoeken naar redenen en oorzaken ervoor, om ze daarmee betekenis te geven voor mijzelf. Het oneindig herkauwen van mijn (aangepaste) verhalen.

Natuurlijk ervaar ik nog steeds de gevolgen van de traumatische ervaringen. Ik schijn nog steeds in een overlevingsmodus rond te lopen – ik heb veel bijpassende kenmerken, wat zich uit in problemen in sociale contacten, relaties en het ervaren van het Leven in het algemeen. Voor de volledige verwerking van mijn trauma’s ben ik zelf verantwoordelijk, niemand anders! Dat lijkt een logische en voor de hand liggende uitspraak, maar voor iemand die zijn hele leven op anderen heeft geleund en (onbewust) gelieerd gedrag vertoont is dit niet zo vanzelfsprekend. Althans ik was me er altijd bewust van, maar onbewust vertoon(de) ik het tegenovergestelde gedrag.

De voordelen van slachtofferschap

Ik ben me bewust dat de therapie in de mannengroep ook weer een uitvlucht zou kunnen zijn. Dat ik weer naar redenen/oorzaken ga zoeken en in mijn slachtofferschap blijf hangen. Er hangen namelijk flink wat ‘voordelen’ aan mijn slachtofferschap: niet hoeven werken, uitkering ontvangen, aandacht en liefde, schijnzekerheid, schijnveiligheid en vertoeven in waar ik vertrouwd en bekend mee ben. Kortom, mijn ego heeft er alle belang bij om de status quo te handhaven, haha.

Ik heb overwogen om de therapie af te zeggen, maar uiteindelijk heb ik toch besloten om het een kans te geven om er wat te leren. Eerlijkheid naar mijzelf is het allerbelangrijkste en als ik merk dat ik er niks meer leer of er alleen heenga vanwege de bovenstaande voordelen, dan stop ik er direct mee. Daarnaast heb ik mijzelf ‘opgelegd’ dat ik zelfonderzoek ‘moet’ blijven doen. Op dit moment gebruik ik voornamelijk de 4 vragen van Byron Katie. De enige manier waarop de mannengroep in mijn beleving kan werken is als ik de opgedane informatie en ervaringen verwerk in mijn zelfonderzoek. Als ik geloof dat ik met alleen de mannengroep mijn trauma volledig ga verwerken dan houd ik mijzelf voor de gek, en ben ik alleen maar bezig mijn ego aan het oppoetsen in plaats van daadwerkelijk af te breken. Hoe dan ook, ik ben benieuwd wat het me gaat brengen. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *