Geen pijn en angst meer, maar wel meer controledrang

21:30 – Er zijn inmiddels twee weken verstreken sinds het pijnlichaam volledig is opgelost. De eerste twee tot drie dagen voelde ik me echt bevrijd, maar langzamerhand voelde ik dat de kracht van het denken en daarmee dus mijn controledrang flink toenam. Het lijkt alsof er een nieuw soort evenwicht in mijzelf is ontstaan na het wegvallen van het pijnlichaam. Aan de ene kant voel ik me stukken beter zonder de continue ervaring van pijn en angst, maar aan de andere kant ervaar ik gek genoeg dat ik het lastiger vind om te ‘zijn’. Het pijnlichaam zorgde blijkbaar toch voor diepte en gronding in mijzelf en fungeerde als een soort anker. Bovendien zorgde het pijnlichaam voor een duidelijk doel – het oplossen ervan – waar ik me op kon focussen met mijn zelfonderzoek. En dat ben ik nu kwijt.

Op dit moment ben ik nog steeds aan mijn nieuwe staat aan het wennen, en dan met name hoe ik die extreme, innerlijke controledrang ga aanpakken. Het voelt op dit moment alsof er een wurgslang in mijn binnenste zit die mijn energie blokkeert van onder tot boven, zonder dat ik een idee heb waar ik mij mee identificeer. Ik zit duidelijk in ‘de persoon’ waardoor ik dit ervaar, maar welke identificatie(s) hier nu voor zorgen, ik heb echt geen flauw idee.

Dingen die mij opvallen in mijn gedrag

Ik heb deze week ook wat opmerkingen en prioriteiten voor mijzelf genoteerd. Er vielen mij een aantal dingen op in mijn gedrag die het proces tegenwerken, en waar ik de komende tijd extra aandacht aan wil besteden:

  • Mijn vaardigheid om de juiste vragen te stellen kan én moet echt beter. Ik merk dat ik toch nog te gemakzuchtig ben en denk te weten hoe dingen werken en in elkaar zitten. Dit is een hele grote valkuil waar ik in kan trappen en belemmert elke vooruitgang. Dus wat wil ik precies weten? En zoek dat vervolgens tot de bodem uit, net zo lang tot de vraag is opgelost.
  • Ik heb een universitaire opleiding genoten en veel onderzoeksvakken gehad, maar als ik naar mijn onderzoeksvaardigheden kijk die ik op mijzelf toepas, dan zou je dat niet altijd zeggen, haha. Ik moet durven kritisch, eigenwijs en doortastend te zijn.
  • Door mijn autisme heb ik de neiging om alleen naar mijzelf te kijken, alsof ik de enige ben die bestaat – wat natuurlijk ook zo is 😉 Voor zelfonderzoek is het handig als ik ook naar andere mensen kijk, de maatschappij en Bewustzijn als geheel → zelfonderzoek vanuit meerdere perspectieven doen.
  • Ik merk dat ik veel meer luister naar de stemmen in mijn hoofd sinds het oplossen van het pijnlichaam. Stoppen ermee! Elke gedachte, overtuiging, idee, stem is onwaar = bullshit = een leugen.
  • Alles is projectie. Dit inzicht vergeet ik ook nog te vaak merk ik, waardoor ik weer in allerlei onzinnige gedachtekronkels terecht kom. Er bestaat niemand anders dan ‘ik’ → letterlijk alles wat ik waarneem zit in ‘mij’. Er kan niets bestaan buiten ‘mij’. Alles is ‘mij’.
  • Wat ik ook lastig vind is aan de ene kant focus houden, terwijl ik aan de andere kant ook moet leren loslaten → tegelijkertijd dus, haha. Laissez-faire als strategie werkt niet. Alleen maar keihard doelen stellen werkt ook niet. Het gaat erom dat ik mijn ‘inner-weten’ volg, maar tegelijkertijd ook alert en gefocust blijf en geen energie verspil aan van alles en nog wat.
  • Het pad naar ‘Verlichting’ is het allermoeilijkste dat er is. Er gaat namelijk niets boven de waarheid. Ik merk echt dat ik de kleinere stapjes meer moet gaan waarderen, want als ik te ver vooruit kijk zakt de moed me soms in de schoenen. Nog meer op mijzelf vertrouwen dus!
  • Ik leg mezelf ook veel te veel druk op wat ik zou moeten doen op een dag. Het is een controlemechanisme dat op dit moment echt tegen mij werkt, waardoor ik ook moeilijk kan ontspannen en vrijwel altijd in een ‘doe-modus’ zit. Kortom, zoals ik hierboven ook al schreef heb ik moeite met structuur, doelen stellen en prioriteren aan de ene kant, en mijn ‘inner-weten’ volgen en dingen loslaten aan de andere kant.
  • Tenslotte, ik heb op dit moment ook dikke vette weerstand tegen het lezen van boeken. Mijn ego vindt het een verspilling van tijd, want het wil alle inzichten hapklaar aangeleverd krijgen en zo snel mogelijk verlicht worden, haha. Ironisch.

Ik laat het hier nu even bij. Tijd om te ontspannen, als dat lukt 🙂 ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *