Het ego = het denken, maar niet vice versa

Leestijd: 2 minuten

10:30 – Het ego is een illusie van het denken. Het ego is het resultaat van het denken. Het ego is volledig afhankelijk van het denken. Zonder identificatie met het denken bestaat er geen ego. Zelfs emoties en gevoelens worden veroorzaakt, bestempeld en geïnterpreteerd door het denken. Deelconclusie: het ego = het denken.

Maar is het denken ook afhankelijk van het ego? Kan het denken bestaan zonder het ego? Mijn eerste ingeving is ‘ja’, maar dat is een aanname aangezien ik mij nog volledig identificeer met het ego. Als de gehechtheid aan het ego verdwenen is en ‘Verlichting’ is bereikt, dan besta ‘ik’ nog steeds en ben ik in staat om te denken, alleen zit er geen waarheid meer in. Gedachten komen en gaan zonder dat ik mij er dan mee identificeer, omdat ze geen waarheid meer bevatten. Deelconclusie: het denken ≠ het ego.

De hersenen en het denken

De hersenen en het denken zijn niet hetzelfde. Het denken is een functie van de hersenen, maar de hersenen hebben vele functies om het organisme levend en vitaal te houden, zoals lichaamstemperatuur, hartslag, ademhaling, bloeddruk, balans houden en nauwkeurig bewegingen maken, praten, luisteren, gevoel, geheugen, bewustzijn, etc. Dus ook de hersenen zijn niet afhankelijk van het ego. Deelconclusie: de hersenen ≠ het ego.

De stromende rivier van gedachten zonder betekenis

Het denken is geen entiteit die verdwijnt als ik mijn identificatie ermee opgeef zoals het pijnlichaam. Het denken en gedachten zullen nooit verdwijnen, maar wellicht zal de frequentie en/of intensiteit wel veranderen → het is de aard van het denken/de hersenen om gedachten voort te brengen → niks mis mee.

Het enige wat er verandert is de bron/invloed die ik op het denken heb vanuit mijn egotoestand. Waar komen gedachten vandaan? Geen idee. Het zou kunnen dat naast de oorspronkelijke bron van gedachten, mijn gehechtheid aan het ego zorgt voor een tweede bron van gedachten en het ego daarnaast ook probeert de gedachten die voortkomen uit de oorspronkelijke bron te beïnvloeden en te (be)grijpen → identificatie.

Dus ik zie gedachten die voorkomen uit de oorspronkelijke bron als een rivier die stroomt en geen betekenis heeft. Dan komt het ego in beeld en die probeert de rivier met gedachten te controleren en zorgt daarnaast zelf voor een heleboel extra gedachten en redeneringen, waardoor de rivier veel breder, groter en wilder wordt.

Conclusie: ik moet de identificatie met alle gedachten loslaten en gewoon vertrouwen dat het allemaal goedkomt. Geen enkele gedachte bevat waarheid of heeft enige betekenis. ~ lzv