Ik begin echt eigenwijs en kritisch te worden

Leestijd: 2 minuten

23:00 – Ajax heeft net 2-2 gespeeld tegen Standard Luik, dat is wel jammer aangezien ze met 2-0 voorstonden. In mijn kindertijd en tienerjaren heb ik fanatiek gevoetbald, totdat werken, uitgaan en meisjes belangrijker werden. Als ik er nu op terugkijk, voetbalde ik vroeger al zonder zelfvertrouwen. Ik koos altijd voor de meest veilige en risicoloze oplossing zodat ik niet de schuld kon krijgen als er een tegendoelpunt zou vallen. Het gedrag om mijn faalangst te vermijden was toen al aanwezig, haha.

Ik begin me steeds bewuster te worden wat op mijzelf vertrouwen inhoudt en welk gedrag er niet bij hoort en wat wel passende mogelijkheden zijn. Twee duidelijke kenmerken van op mijzelf vertrouwen zijn dat ik eigenwijs en kritisch durf te zijn. Op straat, op tv, in de bus, op scholen, etc., overal praten mensen elkaar de hele dag na alsof ze iets begrijpen van wat de ander zegt. Bijna niemand denkt werkelijk na, terwijl iedereen wel gelooft dat hij of zij nadenkt, bizar fenomeen eigenlijk. In het openbare leven heb ik er overigens helemaal geen problemen mee en kan ik gewoon meepraten en interesse tonen als ik er zin in heb.

Echter, op het gebied van non-dualiteit en ‘Verlichting’ word ik ineens heel eigenwijs en extreem kritisch. Ik heb mezelf de afgelopen vijf jaar flink voor de gek gehouden, omdat ik in de veronderstelling was dat ik effectief zelfonderzoek deed, terwijl dat absoluut niet zo was. Die ontdekking deed wel even pijn. Er is iemand die ik als mijn leraar beschouwde en hij heeft mij er ook niet op geattendeerd, wat ik nog steeds een kwalijke zaak vind. Ik heb het naar hem geuit, maar ik merk dat het me toch blijft dwarszitten – ik kan er simpelweg niet omheen. Hij heeft erop gereageerd, maar als ik eerlijk ben vind ik zijn antwoord niet bevredigend en bovendien is het me de laatste twee maanden opgevallen dat er een aantal ‘foutjes’ in zijn theorie over ‘Verlichting’ zitten.

The truth cannot be told

Ik heb dan ook voor mijzelf besloten om wat materiaal van hem – met de wijsheid van nu – door te nemen en te toetsen op waarheid. ‘The truth cannot be told’, dus zal je middels effectieve ‘pointers’ ernaar moeten wijzen. En ik ben van mening dat een aantal ‘pointers’ helemaal niet de goede kant op wijzen. Sterker nog, sommige ‘pointers’ zijn misleidend of zelfs compleet onwaar → praktisch niet bruikbaar. Ik ben dan ook tot de conclusie gekomen dat er drie opties zijn: a) hij weerlegt mijn commentaar met goede argumenten die wortelen in waarheid en ik ben uitgepraat :-), of b) hij is het met mij eens en ziet in dat zijn woord- en zinskeuze ongelukkig is en hij past het aan, of c) hij blijft bij zijn standpunten en weerlegt mijn commentaar niet met duidelijke argumenten. In het laatste geval zou dat betekenen dat mijn ’truth-detector’ niet werkt, of dat ik wel degelijk gelijk heb en hij niet zo verlicht is als hijzelf dacht (en ook ik dacht natuurlijk, haha).

Ik kan alleen maar zeggen dat ik best wel door het dolle heen ben de laatste dagen met al die nieuwe inzichten en vrijgekomen extra energie. Wat voor mij nu belangrijk is, is om nog meer op mijzelf te vertrouwen, wetend dat ik niet kan falen en alles waarvan ik geloof dat het waar is blootstel aan mijn kritisch vermogen. Iets wat ik al veel eerder had moeten doen. ~ lzv