Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

Leestijd: 5 minuten

21:00 – Twee weken geleden ben ik de confrontatie aangegaan met een vriendin die nog bij de organisatie zit waar ik drie weken geleden afscheid van heb genomen. Haar feedback op mijn besluit had een veroordelende en boze ondertoon – ze zat duidelijk in de afweer ‘valse macht’ –  en ik vond het onterecht wat ze zei. Aan de andere kant raakte haar feedback mij enorm en zo’n beetje alle mogelijke afweren werden in mijzelf getriggerd tijdens de confrontatie, haha.

Onze ontmoeting leverde mij belangrijke inzichten op hoe ik in het algemeen met vrouwen omga en wat ik vaak van vrouwen denk nodig te hebben. Vandaag heb ik een vier vragen-uitwerking van Byron Katie afgemaakt waarin ik de volgende overtuigingen heb onderzocht:

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw echt naar mij luistert – ik voel dat de vriendin/een vrouw regelmatig niet echt naar mij luistert.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft – ik word onrechtvaardig behandeld door de vriendin/een vrouw, omdat ik niets fout doe en gelijk heb.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw mijn keuzes begrijpt – ik voel mij vaak niet begrepen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe – ik voel me regelmatig afgewezen door de vriendin/een vrouw.”

“Ik wil dat de vriendin/een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren. De vriendin/vrouw denkt het altijd beter te weten.”

De belangrijkste inzichten die ik per overtuiging vandaag heb opgedaan zijn:

Ik wil dat een vrouw echt naar mij luistert

  • Onder ‘echt luisteren’ versta ik: mijn verhaal positief bevestigen, interesse tonen in mij, het met mij eens zijn en mij gelijk geven.
  • De vriendin/een vrouw luistert wel naar mij, maar ze reageert niet zoals ik graag wil → mijn primaire afweer is al geactiveerd die omslaat in ‘valse macht’ als blijkt dat ze het niet met mij eens is en mij dus ‘afwijst’.
  • Relevante primaire afweer overtuigingen zijn: ‘ik doe er niet toe’, ‘ik ben niet belangrijk’, ‘ik word niet gezien’, ‘ik doe alles fout’ en ‘ik doe nooit iets goed’.
  • Door te geloven in mijn primaire afweer overtuigingen, creëer ik de ervaringen dat ik er niet toe doe, dat ik niet belangrijk ben en dat ik niet gezien word → resulteert direct in afhankelijkheid richting de vriendin/een vrouw.
  • Ik luister dus niet echt naar de vriendin/een vrouw, omdat ik continue iets van haar nodig heb en een deel van mijn bewustzijn/aandacht daar mee bezig is.
  • Door te kiezen voor de afweren ‘valse hoop’ en ‘valse macht’, bevestig ik mijn primaire afweer overtuigingen en ben ik dus direct afhankelijk van de vriendin/een vrouw, omdat ik bevestiging, aandacht, goedkeuring, erkenning, waardering, etc. nodig heb → hierdoor houd ik de hele angstconstructie in stand.

Ik wil dat een vrouw naar zichzelf kijkt, haar fouten toegeeft en mij gelijk geeft

  • Ik wil bevestiging van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe, dat ik gelijk heb en dat ik niets fout doe.
  • Door te geloven in mijn primaire afweer overtuigingen communiceer ik naar mijzelf: ‘je doet het hiernu niet goed’ en ‘je doet het hiernu fout’.
  • De vriendin of een andere vrouw doen niets fout. Wat ze ook zeggen of doen, ze doen nooit iets fout. Ik identificeer me met mijn primaire afweer overtuigingen waardoor ze mij (kunnen) raken → ik kies ervoor dat ze mij (kunnen) raken, omdat ik vasthoud aan de overtuigingen:
    • Ik doe het nooit goed.
    • Ik doe alles fout.
    • Ik word niet gezien.
    • Ik ben niet belangrijk.
    • Ik doe er niet toe.
  • Deze overtuigingen zijn illusies van het denken. Het zijn strohalmen waar ik me aan vast probeer te klampen om zo te proberen mijn omgeving, mijn situaties en andere mensen te controleren, te bespelen en macht over te krijgen. Terwijl er in werkelijkheid dus niets is. Niets, nada, niks…

Ik wil dat een vrouw mijn keuzes begrijpt

  • Ik wil bevestiging, goedkeuring, erkenning en waardering van de vriendin/een vrouw dat ik het goed doe, dat ik er toe doe, dat ik belangrijk ben en dat ik gezien word. Dit zijn allemaal neigingen en gedragingen die voortkomen uit mijn primaire afweer overtuigingen:
    • Ik ben niet belangrijk.
    • Ik doe er niet toe.
    • Niemand ziet mij staan.
    • Ik doe het nooit goed → ik doe alles fout.
  • Door te geloven in mijn primaire afweer overtuigingen kies ik telkens voor angst en dus niet voor liefde én vertrouwen op mijzelf → ik communiceer dan hiernu naar mijzelf:
    • Je bent niet belangrijk.
    • Je doet er niet toe.
    • Je doet het niet goed → je doet alles fout.
    • Ik zie mijzelf niet staan.
    • Ik erken mijzelf niet.
    • Ik waardeer mijzelf niet → je bent waardeloos.
    • Ik keur mijzelf af → je bent niet goed genoeg.
  • Door te blijven zoeken/grijpen naar bevestiging, goedkeuring, waardering en erkenning blijf ik continue afhankelijk van de vriendin/een vrouw en ervaar ik mijzelf als tekortkomend en gebrekkig. En dat terwijl het Geheel of Bewustzijn compleet en volmaakt is. Gewoon mee ophouden dus 🙂

Ik wil bevestiging van een vrouw dat ik het goed doe

  • Door bevestiging van de vriendin/een vrouw te willen, bevestig ik naar mijzelf dat ik het hiernu niet goed doe.
  • Ik communiceer hiernu naar mijzelf dat ‘ik niet goed genoeg ben’ en ‘ik het niet goed doe’, waardoor ik bevestiging van de vriendin/een vrouw nodig heb.
  • Het geloof in ‘ik doe het nooit goed’, ‘ik doe er niet toe’, ‘ik ben niet goed genoeg’, etc. creëert direct deze ervaringen van gebrek en tekort, waardoor ik bij de vriendin/een vrouw ‘iets’ moet halen om mij ‘compleet’ te voelen: bevestiging, erkenning, ‘liefde’, waardering, goedkeuring, etc.
  • Door ervoor te kiezen om met deze neigingen mee te gaan houd ik mijn primaire overtuigingen in stand. Deze keuze = deze identificatie = cruciaal. Als ik niet in de neigingen mee ga, dan kan ik mij ongemakkelijk, onzeker, etc. voelen, maar dan identificeer ik mij er niet mee en klamp ik er dus niet aan vast.

Ik wil dat een vrouw ophoudt met commentaar geven of ja-maren

  • Ik vertel iets over mijzelf, een keuze die ik heb gemaakt, iets wat mij in het gedrag van de vriendin/een vrouw opvalt, etc. met het doel om bevestiging, goedkeuring, erkenning, waardering, etc. te krijgen → ik wil bij voorbaat al ‘iets’ van de vriendin/een vrouw en stel me bij voorbaat al afhankelijk op.
  • Ik ben een speelbal van de vriendin/een vrouw, omdat ik mij volledig afhankelijk opstel en haar reactie bepaalt hoe ik mij voel → ik voel me afgewezen of ik voel me geaccepteerd.
  • De reactie van de vriendin/een vrouw is niet het probleem, maar mijn keuze om mijn primaire afweer overtuigingen te geloven en vervolgens ‘valse hoop’ gedrag te vertonen richting de vriendin/een vrouw.
  • ‘Valse hoop’ gedrag kan snel omslaan in ‘valse macht’ gedrag als ik niet de bevestiging krijg die ik nodig denk te hebben van de vriendin/een vrouw → hierdoor voel ik mij kwetsbaar en afhankelijk in het bijzijn van de vriendin/een vrouw.
  • Door mee te gaan in de ‘valse macht’ afweer creëer ik hiernu de ervaring dat ik slecht word behandeld door de vriendin/een vrouw → ik geloof dat de vriendin/een vrouw moet veranderen i.p.v. naar mijzelf te kijken en mijn gedrag.
  • De afweer ‘valse macht’ legt de schuld volledig bij de ander → de ander doet alles fout, de ander geeft mij niet wat ik nodig heb en ik heb alle reden en alle recht om boos te zijn, omdat de vriendin/een vrouw mij niet geeft wat ik nodig heb (bevestiging, goedkeuring, erkenning, waardering, etc.).

Eindconclusie over hoe ik omga met vrouwen

Er zijn meerdere situaties en mensen in mijn leven die mijn angst om te falen en mijn angst om het niet goed te doen weerspiegelen, maar er zijn weinig dingen die mijn angst meer weerspiegelen dan vrouwen. Ik was me al veel langer bewust van mijn primaire afweer overtuigingen, maar ik was me niet bewust hoe en in welk gedrag dat zich uitte in het contact met vrouwen → ‘valse hoop’ die makkelijk om kan slaan naar ‘valse macht’.

Ik ben me bewust van mijn overtuigingen en het daaruit voortkomende gedrag als ik in het gezelschap van een vrouw ben. Nu is het tijd om door te pakken en werkelijk mijzelf te durven zijn en werkelijk op mijzelf te durven vertrouwen bij vrouwen. Ik heb niets van vrouwen nodig, ook nooit nodig gehad. Als ik werkelijk een onafhankelijke man wil worden, dan zal ik moeten afrekenen met al mijn afhankelijke gedrag naar vrouwen en ze onvoorwaardelijke liefde ‘moeten’ geven i.p.v. als een volwassen kind nog steeds proberen liefde en bevestiging te krijgen van een vrouw (lees: mijn moeder). ~ lzv

Een reactie op “Ik heb iets nodig van vrouwen → is dat waar?

  1. Ik heb iets nodig van mijzelf. -> Is dat waar ?
    Ik wil nu eindelijk eens echt naar mijzelf luisteren, ik voel dat ik regelmatig niet naar mijn inner-weten luister.
    Ik wil naar mijzelf kijken en dat ik mijn fouten aan mezelf toegeef. Ik wordt door mezelf onrechtvaardig behandeld omdat ik niets fout doe.
    Ik wil mijn keuzes begrijpen, ik begrijp mezelf vaak niet.
    Ik wil bevestiging van mijzelf dat ik het goed doe, ik voel mij regelmatig afgewezen door mijzelf.
    Ik wil dat ik ophoudt met commentaar geven of jammeren. Ik denk het altijd beter te weten.
    (het is jou Matrix 🙂

Reacties zijn gesloten.