De film ‘Flower’ ~ een voorbeeld van volledig op jezelf vertrouwen

Leestijd: 2 minuten

09:30 – Gisteravond heb ik de film ‘Flower’ gekeken die gaat over een rebellerende 17-jarige tiener die volledig vertrouwt op zichzelf, alles doet waar ze zin in heeft en zich van niemand wat aantrekt. In de hoofdrol speelt Zoey Deutch, die ik samen met Rachel McAdams, Rachel Weisz en Keira Knightley de mooiste actrices vind die ik ken, vooral als ze weinig make-up draagt zoals hieronder.

De beeldschone Zoey Deutch als Erica in de film 'Flower' ~ Leven zonder vragen

De beeldschone Zoey Deutch als Erica in de film ‘Flower’.

Wat mij raakte is het gemak, de speelsheid, de levendigheid en het vertrouwen waarmee Erica in de film haar leven leeft. Totale ontspanning en 100% zichzelf durven zijn. Ze pijpt bijvoorbeeld oudere mannen – die ze later chanteert omdat ze zelf minderjarig is – om geld te verdienen voor de borgtocht van haar vader die vastzit. Erica ziet nergens een probleem of obstakel, niets is haar te gek en ze leeft haar leven volledig zonder zich ook maar ergens druk over te maken.

Het beeld wat geschetst wordt in de film is precies het tegenovergestelde hoe ik het leven altijd heb ervaren; ‘ik moet oppassen want er dreigt gevaar’, ‘ik ben niet veilig’, ‘ik moet altijd controle houden, want anders gaat het fout’, ‘ik kan niet op mijzelf vertrouwen’, ‘ik moet altijd rekening houden met anderen’, ‘de mening van anderen is belangrijk’, ‘ik wil dat iedereen mij aardig vind’, ‘wat ik wil is niet belangrijk’, ‘ik doe er niet toe’, etc. Oftewel: ik heb het Leven altijd als één groot obstakel ervaren, en de enige die daar verantwoordelijk voor is, dat ben ik zelf. De grap is dus dat het Leven mij altijd alles heeft gegeven, maar dat ik daar ontzettend veel van heb afgewezen omdat ik allerlei onware ideeën had over mijzelf en het Leven. Ik vind het pijnlijk om te zien wat ik mijzelf de laatste 30 jaar allemaal heb onthouden en hoe ik mijzelf telkens pijn heb gedaan. Keer op keer op keer op keer tot in het oneindige.

Maar… The Times They Are A-Changin’

Ik voel nu meer dan ooit dat ik de ‘upper hand’ heb en niet meer zo in de greep ben van het altijd angstige ego. Het fucked up ego. Deze week wil ik onderzoeken waarom ik geloof dat ik niet speels, levendig, tevreden en gelukkig kan zijn. Ergens geloof ik dat ik niet speels, levendig, tevreden en gelukkig mag zijn, dat ik voor eeuwig moet branden in de hel omdat ik dat verdiend heb. Omdat ik in de kern slecht ben. Heftige overtuigingen die ik wil onderzoeken. ~ lzv