Video

Een film over hoe je als ‘ego’ een leven kunt leiden zonder schaamte en angst

Leestijd: 3 minuten
Captain Fantastic Official Trailer #1 (2016) - Viggo Mortensen, Kathryn Hahn Movie HD

11:00 – Gisteravond heb ik de schitterende film ‘Captain Fantastic’ gezien die mij erg heeft geraakt. De film gaat over een toegewijde vader (Ben) die zijn zes kinderen leert hoe ze moeten leven en overleven in de dichte bossen van Noord-Amerika. In de film pleegt zijn vrouw en de moeder van zijn kinderen zelfmoord, nadat ze was opgenomen in een instelling in de ‘normale’ maatschappij – ze was geestelijk erg ziek. Ben en zijn kinderen kiezen er vervolgens voor om hun zelfgemaakte paradijs te verlaten en naar hun partners /moeders begrafenis te gaan. Wanneer zij worden geconfronteerd met de ‘echte’ wereld, beginnen zij aan een levensreis die hun ideeën van vrijheid en wat het betekent om zo geïsoleerd te leven uitdaagt.

Mijn inzichten en leerpunten

Voor mijzelf heb ik de volgende inzichten en leerpunten uit de film gehaald:

  • Vrijwel in het begin van de film worden de kinderen geconfronteerd met dood van hun moeder. Eén kind pakt een dolk en loopt richting zijn vader, waarbij het lijkt alsof hij hem wil gaan steken. Het prachtige van deze scene is dat het kind zijn vader verantwoordelijk houdt voor de dood van zijn moeder en het kind op ongecontroleerde wijze zoekt naar een manier om zijn verdriet en boosheid te ontladen. De scene raakte mij diep, omdat het precies het soort gedrag is wat ik altijd heb onderdrukt, verdrongen en binnen heb gehouden uit angst dat… De jongen steekt zijn vader uiteindelijk niet en begint met de dolk op een houten paal in te steken en schreeuwt het daarbij uit. Hij uit zich volledig en laat zich helemaal gaan, waarna hij een groot gedeelte van zijn woede kwijt is. Echt schitterend om te zien is hoe de vader zijn kind de ruimte geeft om zijn emoties te ontladen en het kind – in het bijzijn van iedereen – daar ook volledig de ruimte voor neemt.
  • Ben (de vader) maakt op allerlei manieren sterke persoonlijkheden van zijn kinderen door hun ik-kracht te ontwikkelen. Eén aspect daarvan is dat al zijn kinderen altijd specifiek moeten zijn als ze hun mening geven. “Ik vind het interessant, mooi, leuk, aardig, etc.” is vaag, algemeen en nietszeggend. Hij vraagt van zijn kinderen een persoonlijke mening die goed onderbouwd is met argumenten. Bovendien luistert iedereen binnen het gezin altijd naar elkaar en is iedereen te allen tijde bereid zijn eigen mening te veranderen nadat ze een ander hebben gehoord. Ben zegt tegen zijn kinderen: “Use your words to persuade other people, not by force, but with good arguments, so they change their minds.” Schitterend. Dit confronteert mij ermee dat er vroeger bij mij thuis weinig tot geen aandacht werd besteed aan het ontwikkelen van mijn ik-kracht en het hebben van een goed onderbouwde persoonlijke mening. Dat is iets wat ik het laatste jaar – op 35 jarige leeftijd – aan het leren ben 🙂
  • Ik moet nog meer leren om mijn eigen onafhankelijke mening te vormen en niet zomaar op te noemen wat ik heb geleerd of wat andere mensen zeggen en beweren. Zelf kritisch en eigenwijs zijn 🙂 Ik zal moeten leren in mijn eigen woorden te vertellen wat ik vind en waarom ik iets vind. Dat ben ik grotendeels verleerd of heb ik wellicht zelfs nooit geleerd als kind.
  • In onze cultuur en samenleving onderschatten wij kinderen enorm en we denken dat we ze moeten beschermen door dingen over het Leven, de dood, seks, ernstige ziektes, etc. achter te houden of te verdraaien. Het is bizar hoe hypocriet volwassenen eigenlijk zijn, omdat ze zelf niet weten hoe ze met emoties en moeilijke dingen in het Leven om moeten gaan, verzwijgen of verdraaien ze het maar voor kinderen. Fucking hypocriet! Kinderen zijn oud genoeg om dingen te begrijpen, zeker als je het op hun niveau uitlegt.
  • ‘I am defnied by my actions, not by my words.’
  • Ik leer als man steeds meer te staan voor mijn standpunt, voor mijn kracht en voor mijn mening, ongeacht wat anderen ervan vinden en ongeacht de schijnbare consequenties. Waardigheid, eerlijkheid, openheid, echtheid, aanwezigheid, authenticiteit, liefde, integriteit, waarachtigheid en kracht zijn mijn kernwaarden waar ik voor sta als man en mens. BAM!

Ik wil een eerlijke relatie met het Leven en de dood

De film ‘Captain Fantastic’ is een schitterend voorbeeld van hoe je als ‘ego’ een fantastisch leven kan leiden zonder schaamte en angst, maar vanuit liefde, eerlijkheid, openheid, waarachtigheid en authenticiteit. Hoe je een leven kan leiden op basis van innerlijke waarden en de kracht die eruit volgt, ondanks dat je je als mens identificeert met het ego. Deze staat van zijn is de rechtmatige staat van ieder mens en ook precies datgene waar iedereen eigenlijk naar op zoek is, haha.

In mijn beleving gaat de film over ‘gewoon’ mens zijn inclusief alle facetten van het Leven met zijn ups en downs, en hoe je daarmee omgaat. Ik wil dan ook een eerlijke relatie met het Leven en de dood, en niet al die onzin die ik heb geleerd van mijn ouders, onderwijzers en andere zogenaamde autoriteiten in onze cultuur en maatschappij. Deze manier van leven die ik heb geleerd is namelijk echt van een heel laag niveau wat betreft bewustzijn, avontuurgehalte en reikwijdte van ervaringen. Deze geleerde manier van leven is verstikkend, vermoeiend en saai en daar kies ik niet meer voor. Ik kies voor vrijheid, spanning en het risico alles te verliezen wat ik denk nodig te hebben, waar me dat ook heen zal leiden 🙂 ~ lzv