Het gesprek met het meisje op het plein voor de Albert Heijn

Leestijd: 3 minuten

22:00 – Vorige week woensdag had ik besloten om het meisje van de Albert Heijn te vertellen dat ik haar leuk vind en haar te vragen of ze een keer iets leuks met mij wil doen. Ik had besloten om diezelfde woensdagavond rond 19:00 naar de Albert Heijn te gaan om haar aan te spreken.

Angst om afgewezen te worden

Ik merkte echter hoe ik gedurende die dag de situatie met haar probeerde te controleren en mijzelf erop voor probeerde te bereiden. Ik voel geen angst om haar te vertellen dat ik haar leuk vind en dat ik graag iets leuks met haar wil doen, maar toch verkrampte ik gedurende die dag steeds meer. Ik kwam erachter dat ik nog steeds geloof dat ik afgewezen kan worden door haar en dat de afwijzing direct iets zegt over wie ik ben en hoe ik in elkaar zit en eruit zie. Bizar. Er kunnen natuurlijk meerdere redenen zijn waarom ze niet met mij af wil spreken – bijvoorbeeld: ze heeft al een vriend, ik ben niet haar type, ze is lesbisch, etc. -, maar ik was al bezig om mijzelf te beschermen tegen mogelijke pijn omdat ik geloofde dat de mogelijke afwijzing direct iets zou zeggen over mij. Echt bizar. In dit bericht leg ik uit hoe dit mechanisme werkt.

Ik schaam mij voor mijzelf

Gedurende die woensdag doorzag ik de angst voor afwijzing steeds meer en toen ik ’s avonds naar de Albert Heijn ging om haar te ontmoeten, was de angst voor afwijzing zo goed als verdwenen. Wat me echter verraste was dat ik een diepe schaamte voelde over wie ik ben, wat ik doe en wat er uit mij komt. Die zag ik even niet aankomen. Ik merkte hoe onzeker, zenuwachtig en trillerig ik mij voelde op de weg erheen, maar ik zette heldhaftig door. Toen ik bij de Albert Heijn aankwam zag ik dat ze die woensdagavond niet aan het werk was. Na die eerste poging heb ik het nog zes keer geprobeerd om haar op het werk te ontmoeten en deze avond had ik eindelijk beet 🙂

Energie in mijzelf durven toelaten

Ik ben me er inmiddels van bewust dat elke poging om de situatie en ervaring onder controle te krijgen volledig averechts werkt. Ik heb werkelijk niets te verliezen en ik moet gewoon de energie in mijzelf durven toelaten. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk als je 35 jaar lang je energie hebt geblokkeerd. In de tussentijd had ik inmiddels veel zelfonderzoek gedaan naar de overtuigingen die te maken hadden met de angst voor afwijzing en waarom ik geloof dat ik mij moet schamen voor mijzelf. Ik merkte dat het zelfonderzoek flink effect heeft gehad en ik voelde me vrij zeker van mijn zaak toen ik vanavond weer naar de Albert Heijn ging om haar te ontmoeten.

Het gesprek op het plein voor de Albert Heijn

In eerste instantie was ik teleurgesteld toen ik zag dat ze niet achter de servicebalie aan het werk was, maar tot mijn grote verbazing stond ze midden op het plein voor de Albert Heijn bij haar Vespa – waarschijnlijk was ze net klaar met werken. Ik liep er automatisch heen en dit was het korte gesprek dat volgde:

Ik: “Wat toevallig dat ik jou hier tegenkom :-)”

Zij: “Hoezo dan?”

Ik: “Nou ik wil je graag wat vertellen. Ik merk de laatste paar maanden dat ik je leuk vind en ik vroeg me af of je zin hebt om met mij af te spreken.”

Zij: Ze glimlachte en werd een beetje verlegen en zei vervolgens: “nee, sorry.”

Ik: “Oh, jammer zeg.”

Zij: “Sorry…”

En toen liep ik weg. Ik voelde me naderhand – en nu nog steeds – helemaal niet afgewezen, echt super! Ik voel me krachtig dat ik mijn gevoelens voor een vrouw uit heb durven spreken ongeacht wat haar reactie zou zijn. Ik ben erg trots op mijzelf dat ik op mijzelf heb vertrouwd en deze confrontatie aan ben gegaan. Wat ik ook prachtig vind is dat ik kan proberen dingen voor te bereiden over hoe ik het aan moet pakken, wanneer ik moet gaan, etc., maar uiteindelijk maakt het allemaal geen reet uit. Ze staat uiteindelijk gewoon ideaal midden op het plein waar ik haar op mijn gemak kan aanspreken – dat scenario had ik niet van tevoren bedacht, haha. Fantastisch. Ik vond het een spannende en leerzame ervaring! ~ lzv