Hoe een sluimerend ego actief wordt en vice versa → gronden en aarden in mijzelf

09:30 – Vannacht heb ik weer erg onrustig en met veel lichamelijke spanning geslapen. Tijdens mijn 15 minuten meditatie vanochtend, die ik met open ogen heb gedaan, kreeg ik inzichten in waarom ik regelmatig zo slecht slaap en wat de oorzaak ervan lijkt te zijn.

Door ‘verkeerde’ keuzes te maken wordt een sluimerend ego actief

Gisteren heb ik een flink aantal ‘verkeerde’ keuzes (lees: op angst gebaseerde keuzes) gemaakt waardoor het sluimerende ego steeds actiever werd, omdat ik mij er steeds meer mee identificeerde en het ego zo van extra energie voorzag. Zie ook dit bericht over het egovliegwiel-principe. Sterke identificatie met het ego zorgt voor veel lichamelijke spanning in mijn systeem, met name in de buikregio waar de levensenergie actief geblokkeerd lijkt te worden. Het gevolg hiervan is dat ik slecht geaard en gegrond ben, waardoor ik mijzelf nog makkelijker met het ego identificeer en ik het nog sterker maak. Het is een vicieuze cirkel waar geen einde aan lijkt te komen, behalve als ik een tijd lang continue bewust aanwezig ben in mijn lichaam en in het NU. Een aantal open ogen meditaties en ademhalingsoefeningen kunnen hier enorm bij helpen, zodat het actieve ego na een aantal uren weer langzaam verandert in een sluimerend ego.

Gronding en aarding is cruciaal bij disidentificatie

Cruciaal bij het disidentificeren van mijn waarnemingen en mijn ervaring is gronding en aarding in mijzelf. Als ik namelijk ‘hoog’ in de ademhaling en het bovenste gedeelte van mijn lichaam zit en blijf, dan zal ik mij actief met het ego blijven identificeren en het van nieuwe energie blijven voorzien. Echter, door de lichamelijke spanning en energetische blokkade in mijn buikregio ervaar ik extra ‘moeilijkheden’ om weer te gronden en aarden in mijzelf. Het zijn extra hindernissen die genomen dienen te worden. Mijn ervaring is dat aanwezig zijn in het hier en NU met de ogen open enorm kan helpen. En dat is nou precies wat lastig is als ik slaap 🙂

Tijdens het slapen kan ik niet gronden en aarden in mijzelf

Ik ben tot de conclusie gekomen dat op de momenten dat ik mijn ogen dicht doe – bijvoorbeeld als ik ga slapen of mediteren, ik mij makkelijk weer met het actieve ego identificeer en ik het dus van nieuwe energie blijf voorzien. Vandaar dat ik regelmatig onrustiger en meer gespannen wakker word i.v.m. voordat ik ging slapen. Kortom, blijkbaar dien ik de fysieke ruimte waar ik mij in bevind visueel te kunnen waarnemen om weer te kunnen gronden en aarden in mijzelf. Zodra ik niet visueel kan waarnemen waar ik ben – zoals tijdens het slapen en bij een ogen dicht meditatie – kan ik moeilijk tot niet gronden en aarden in mijzelf, waardoor het ego sterker en sterker wordt. Wat dat betreft is gaan slapen met een actief ego vragen om problemen, maar door vermoeidheid kan ik vaak niet anders. Het is daarom belangrijk dat ik tijdens een dag niet een opeenstapeling van ‘verkeerde’ keuzes (lees: op angst gebaseerde keuzes) maak die van een sluimerend ego een actief monster maken. Dan ben ik als ik ga slapen vaak de sigaar… ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *