Identificatie met ‘de persoon’ en confrontatie met de bijstand aangaan

Leestijd: 3 minuten

13:00 – De afgelopen dagen ben ik mij toch weer meer gaan identificeren met ‘de persoon’ als gevolg van een aantal ontmoetingen met mensen en een aantal klussen die ik hier thuis heb gedaan – die moesten namelijk ‘perfect’. Het resultaat is dat ik mij kwetsbaar en zwak voel en veel in mijn hoofd zit op dit moment. Na de euforie van het oplossen van het pijnlichaam, kom ik weer terug in de harde realiteit van het ego met zijn hardnekkige gedachte-, voel- en gedragspatronen. Het voelt alsof ik het gordijn van bewustzijn een flink stuk had geopend, waarna het zichzelf weer een stukje sloot. Kortom, ik moet echt bij de les blijven en mijn aandacht en energie gefocust houden en natuurlijk mijn ‘inner-weten’ volgen. Allemaal lastig genoeg merk ik.

De confrontatie met de bijstand aangaan

Een ander situatie waarin ik de confrontatie aan moet gaan is de bijstand. Nu ik gestopt ben met traumatherapie, wil ik dat ook communiceren naar aan de bijstand én tegelijkertijd aangeven wat ik graag wil. Nu is het zo dat de bijstand een vangnet is en geen hangmat, zoals Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam ooit heeft gezegd, haha. Grappig. Vanuit de gemeente uit zich dat in een traject waarin ik weer aan het werk geholpen word en dat is ook prima. Ik wil ook niet mijn hele leven in de bijstand zitten, ik wil er echt iets van maken! Er zaten overtuigingen in de weg dat ik geen zelfonderzoek meer zou kunnen doen als ik zou gaan werken en dat ik niet meer zou kunnen werken, omdat ik al te veel van de maatschappij vervreemd zou zijn (volgens mijzelf dan, haha). Beide overtuigingen zijn onwaar, waarbij ik de tweede overtuiging gebruikte om de moeilijke en lastige situatie van de bijstand uit de weg te gaan → angst om te falen.

Aan de andere kant is bij mij onlangs vastgesteld dat ik een flink aantal kenmerken van autisme heb, wat voor mij een bevestiging is voor de beperkingen en moeilijkheden die ik in het (bedrijfs)leven kan ervaren. Met deze nieuwe inzichten in mijn achterhoofd wil ik dus de confrontatie met de bijstand aangaan en lekker een aantal uurtjes gaan werken op een plek die voor mij passend is en waar ik het naar mijn zin heb. Die moet toch ergens bestaan lijkt mij, haha. Ik had dus bedacht om de rest van het jaar nog fulltime te besteden aan zelfonderzoek en begin volgend jaar mijzelf te laten keuren bij het UWV om zo opgenomen te kunnen worden in het doelgroepregister. Hierin staan alle mensen met een arbeidsbeperking – die ik dus ook heb 🙂 Het grote voordeel hiervan is dat al mijn arbeidsbeperkingen zwart op wit komen te staan plus dat een werkgever mij gesubsidieerd in dienst kan nemen. Een paar uurtjes per week werken op een plek die passend en leuk is heb ik wel zin in, en het zou een mooie stap zijn om na drie jaar weer wat te gaan doen.

16:30 – Sinds ik het stukje hierboven over de bijstand heb geschreven ben ik weer in ‘normale’ doen. Blijkbaar was ik er toch onbewust tegen aan het vechten, ondanks dat ik twee weken geleden al besloten had om de moeilijke situatie met de bijstand aan te gaan. Opmerkelijk hoe ik het versturen van een e-mail naar de bijstand dan onbewust uitstel, waardoor ik in conflict kom met het Leven. Echt heel bizar. Doordat ik mij daar dus niet bewust van was, was ik niet in ‘flow’ zoals dat de laatste twee weken wel het geval was en ik voelde veel onzekerheid en twijfel in mijzelf. En ik begreep maar niet waardoor het kwam, haha. Ik ga dadelijk eerst de e-mail sturen 😉

Gehoorbescherming tegen harde muziek

Er is bij mij geconstateerd dat ik een flink aantal kenmerken heb van autisme. Voor mij verklaart dat waarom ik voor dingen als geuren, smaken, licht en geluid erg gevoelig ben. Mijn buurman van twee huizen verderop houdt ervan om geregeld de muziek wat harder te zetten, waar ik hem drie maanden geleden al op heb aangesproken – toen stond de muziek echt heel hard. Hij houdt nu rekening met mij en ik heb zijn nummer als ik er erg veel last van heb. Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat hij een uurtje de muziek wat harder wil zetten. Ik zette vroeger mijn hardcore snoeihard en daar kreeg ik geen klachten over van de buren vreemd genoeg, haha. In ieder geval, ik ben net naar de bouwmarkt geweest en heb de duurste – en hopelijk ook de beste – gehoorbescherming gekocht van € 31,- voor de momenten dat ik het toch stil wil hebben om mij bijvoorbeeld te concentreren op zelfonderzoek. Als het namelijk niet stil is ben ik anders continue afgeleid en raak ik geïrriteerd. Ik ben benieuwd hoe goed deze gehoorbescherming is. ~ lzv