Ik ben niet te vertrouwen → is dat waar?

Leestijd: 2 minuten

22:00 – Nou ik heb de overtuiging onderzocht en ik ben tot de conclusie gekomen dat de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’ of ‘ik vertrouw mijzelf niet’ nauw samenhangt met de overtuigingen ‘ik ben niet goed genoeg’, ‘ik doe alles fout’, ‘ik doe nooit iets goed’, ‘ik ben slecht’ en ‘er is iets mis met mij’. Het is dus ook een overtuiging van het type ‘primaire afweer’ en de werking en het effect ervan is min of meer hetzelfde als degenen die ik hiervoor heb genoemd. Door de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’ te geloven, creëert het denken simultaan de ervaring dat ik mijzelf niet vertrouw en als gevolg daarvan denk ik iets nodig te hebben van anderen. Op het moment dat ik hiernaar handel bevestig ik weer de overtuiging ‘ik ben niet te vertrouwen’. Het is een vicieuze cirkel waar geen einde aan komt.

Waarom blijf ik grijpen naar overtuigingen die ik al heb doorzien?

Ik merk dat ik een beetje klaar ben met het onderzoeken van primaire afweer overtuigingen. De werking van elke primaire afweer overtuiging is min of meer hetzelfde met hier en daar wat accentverschillen. Het feit dat ik toch steeds aan primaire afweer overtuigingen vast blijf houden kan twee dingen betekenen:

  • Of ik heb de overtuigingen nog niet volledig doorzien en moet verder zelfonderzoek doen.
  • Of ik heb de overtuigingen wel volledig doorzien, maar ik blijf er om een andere reden naar grijpen.

Ik gok op nummer 2, omdat ik het vermoeden heb dat het niet is wat het lijkt. Namelijk dat het niet zo is dat ik de primaire afweer overtuigingen niet doorzie, maar dat ik een enorme angst voor onzekerheid, de leegte en de dood heb waardoor ik telkens blijf grijpen naar overtuigingen die ik eigenlijk al heb doorzien. Dit klinkt een beetje vreemd natuurlijk, want hoe kun je nou weer overtuigingen geloven als je ze volledig hebt doorzien? Goede vraag 🙂 Als je uitgaat van het egovliegwiel-principe zoals ik, dan betekent het dat overtuigingen die ik volledig heb doorzien niet direct uit mijn systeem verdwijnen, maar steeds zwakker worden en uiteindelijk sterven zolang ik mij er niet meer mee identificeer. En dat doe ik dus wel. Bummer.

Tijd voor wat anders

Ik voel dat het tijd is om het over een andere boeg te gooien en een ander onderzoeksgebied op te zoeken, alhoewel ik nog geen idee heb welke. Ik merk bijvoorbeeld wel dat ik de leegte erg saai vind en wellicht dat deze overtuiging een eerste ingang zou kunnen zijn. I don’t know yet. Ik eindig dit bericht met de woorden die ik in mijn laatste uitwerking geel had gemarkeerd:

Accepteer de onzekerheid en de leegte.

~ lzv