Notitie

Ik blijf… zo hopeloos gevangen in de ervaring van het ego

Leestijd: < 1 minuut

18:30 – Ik blijf mijzelf maar veroordelen en afwijzen. Ik blijf de leegte en het NU maar vermijden en ontlopen. Ik blijf jammeren over dat ik het niet kan en dat ik niet weet wat ik moet doen. Ik blijf zeggen dat ik de waarheid wil realiseren terwijl ik gedrag vertoon wat het tegenovergestelde laat zien. Ik blijf vechten tegen ‘mijzelf’ en het Leven. Ik blijf mijzelf voor de gek houden. Ik blijf mij richten op zaken ‘buiten mijzelf’. Ik blijf mij focussen op externe prikkels en ervaringen. Ik blijf overtuigingen die ik heb onderzocht en doorzien herkauwen als een koe. Ik blijf de confrontatie met ‘mijzelf’ mijden en uitstellen, ook al ben ik mij ervan bewust dat het geen zin heeft. Ik blijf hopen dat er een wonder gebeurt en ik ineens ‘Verlicht’ raak. Ik blijf anderen bewonderen wat die allemaal wel niet kunnen en ik kan niks. Ik blijf zeiken over van alles wat hiernu niet goed is. Ik blijf mijn eigen executie uitstellen, ook al ben ik mij ervan bewust dat het geen zin heeft. Ik blijf hopen op de één of andere goddelijke interventie. Ik blijf geloven en herhalen dat ik toch alles fout doe en niets waard ben. Ik blijf mijzelf pijnigen met allerlei primaire afweer overtuigingen. Ik blijf op deze manier angstig en onwetend. Ik blijf op deze manier voor eeuwig gevangen in de hopeloze ervaring van het ego. ~ lzv