Niemand wil mij → ik wil mezelf niet → ik wil een perfecte vrouw

22:00 – Gisteravond ben ik in mijn eentje naar een r&b, hip-hop en dancehall feest geweest hier in de stad. Ik was al een aantal maanden niet uit geweest en in die tijd heb ik ook geen alcohol gedronken. Ik besloot gisteravond ook geen alcohol te drinken en te kijken hoe ik het feest zou ervaren met alle inzichten van de afgelopen maanden. De insteek was op een leuke avond te hebben en lekker te gaan dansen 🙂

Ik wil een perfecte vrouw hebben, omdat…

In de uren voor het feest heb ik zelfonderzoek gedaan en met name veel aandacht besteed aan mijn drang om een perfecte vrouw te vinden. Ik merkte in de middag dat ik in gedachten al bezig was om een perfecte vrouw te vinden en te scoren, wat zich uitte in lichamelijke spanning en een energetische blokkade in mijn buikregio. Natuurlijk is er niets mis met het versieren van een vrouw, maar ik merkte aan mijzelf dat ik het feest als de ideale gelegenheid zag om een perfecte vrouw te scoren. Het scoren van een perfecte vrouw was het hoofddoel van de avond geworden i.p.v. een leuke avond hebben en lekker te gaan dansen.

Na het uitwerken van de redenen waarom ik een perfecte vrouw wil hebben en wat ik onder een perfecte vrouw versta, kwam ik tot de volgende inzichten en conclusies:

  • Een perfecte vrouw veronderstelt dat er maar een enkele vrouw of een paar vrouwen op deze wereld goed genoeg voor mij zijn, haha. De grap is dat ik een perfecte vrouw wil omdat ik geloof dat ik dan perfect ben, zodat ik mijn eigen minderwaardigheid (= imperfectie) camoufleer en niet meer hoef te zien/ervaren – althans dat geloof ik, haha. Perfectie kan niet bestaan zonder imperfectie. Dus ik projecteer perfectie en imperfectie tegelijkertijd op elke vrouw die ik zie, waardoor er bijna geen enkele vrouw voldoet aan mijn extreem hoge eisen – immers er is altijd wel iets niet goed aan een vrouw → hierdoor blijf ik eeuwig op zoek naar de perfecte vrouw en geloof ik dat er altijd wel een betere en perfectere vrouw te vinden is – zelfs als ik al een schitterende vrouw heb. Hiermee wijs ik 99% van de vrouwen af die het Leven mij aanbiedt en zeg ik dat ze niet goed genoeg voor mij zijn → projectie van overtuiging ‘ik ben niet goed genoeg’.
  • Een perfecte vrouw staat voor perfecte seks. Hoe beter de seks, hoe gelukkiger ik zal zijn, haha. Kortom, ik geloof dat ik mij beter, gelukkiger, tevredener zal voelen ik seks heb met een perfecte vrouw. Het is het afweermechanisme ‘valse hoop’ in werking waarbij ik tegen mijzelf zeg dat ik nu niet van het Leven krijg wat ik straks hoop te krijgen → een goed gevoel = mijzelf hiernu goed voelen.
  • Een perfecte vrouw staat voor perfecte liefde. Dus ik geloof dat ik zelfstandig geen liefde in mijzelf kan ervaren en dat ik daar een perfecte vrouw voor nodig heb. Met een (perfecte) vrouw kan ik liefde in mijzelf ervaren, dan voel ik mij geliefd en compleet. Door te zoeken naar een perfecte vrouw creëer en versterk ik de ervaring van weinig tot geen liefde in mijzelf en afhankelijkheid. Door te zoeken naar een perfecte vrouw bevestig ik de overtuigingen ‘ik ben niet goed genoeg’, ‘ik ben niet belangrijk’, ‘ik kan geen liefde ervaren zonder een ander’, etc. De hele primaire overtuigingen rataplan die zorgen voor de ervaring van minderwaardigheid. Door te zoeken naar een perfecte vrouw communiceer ik naar mijzelf: ‘je bent niet goed genoeg’, ‘je kan geen liefde ervaren in jezelf zonder een ander’, ‘je bent niet belangrijk’, ‘je doet er niet toe’, etc. Het zoeken naar een perfecte vrouw is een sterk controlemechanisme van het ego waarbij ik de ervaring heb dat mijn problemen hiernu opgelost zou kunnen worden als ik de perfecte vrouw vind → valse hoop. Ook al heb ik de meest perfecte vrouw van de wereld qua uiterlijk, gedrag en seks, dan nog lost het 0,0 van mijn innerlijke problemen op. Helemaal niets! Het maakt geen enkel verschil. Ik bedrieg mezelf met het najagen van een perfecte vrouw.
  • Een perfecte vrouw staat voor perfect gelukkig en tevreden zijn. Zelfde line of reasoning als hierboven alleen ‘gelukkig’ en ‘tevreden’ i.p.v. ‘liefde’.

Conclusie: vertrouw op mijzelf. Maak plezier en heb lol, maar ga niet op zoek naar een (perfecte) vrouw. Dans, lach en maak plezier, dan volgt de rest vanzelf. Het zoeken naar een (perfecte) vrouw is zoeken naar een beeld van seks, liefde en geluk dat niet bestaat om mij compleet en gelukkig te voelen. Zodra ik ga zoeken naar een (perfecte) vrouw creëer ik en versterk ik de ervaring van ongeluk, gemis en ontevredenheid. Ik jaag op een waanbeeld, een fata morgana, een concept dat niets met de werkelijkheid te maken heeft. Hoe harder ik zoek, hoe ongelukkiger, hoe incompleter en hoe ontevredener en hoe liefdelozer ik mij voel.

Het ideale recept voor mislukking en een kutavond

Tijdens het feest merkte ik dat ik nog steeds erg gericht was op vrouwen, dat ik onbewust nog steeds voordeel zie in het volgen van deze strategie. Ik voelde ook dat ik het met vlagen erg naar mijn zin had tijdens het feest en dat ik vrijer was geworden, vooral met dansen. Ik kon mijn lichaam makkelijker bewegen op het ritme van de muziek en uitdrukking geven aan de energie die ik in mijzelf voelde. Tof 🙂

Aan de andere kant vond ik de hoeveelheid mensen overweldigend en de muziek met bas stond ook enorm hard – ik had overigens wel gehoorbescherming in 🙂 Of het nu door mijn halve autisme kwam, of dat het gewoon niet mijn type mensen waren, of dat ik te weinig zelfvertrouwen had, of een combinatie van deze drie factoren, ik vond het lastig om gezellig te ouwehoeren met anderen – zowel met mannen als met vrouwen. Ik voelde mij daarin erg geblokkeerd. Ik was me ervan bewust dat ik veel met andere mensen bezig was en probeerde te controleren hoe ik op anderen overkwam – hoe dans ik?, hoe lach ik?, wat straal ik uit?, etc. – i.p.v. gewoon mezelf te zijn. Misschien had het te maken met de drukte en de harde muziek dat ik mij niet op mijn gemak voelde, maar zeker ook met mijn gebrek aan zelfvertrouwen en de durf gewoon mijzelf te zijn.

Ik legde mijzelf tijdens het feest de volgende voorwaarden op en veroordeelde mijzelf hiermee:

  • Ik moet leuk, vrolijk, blij zijn en lachen van mezelf.
  • Ik moet een leuke openingszin hebben.
  • Ik moet contact hebben met anderen en leuk kunnen ouwehoeren.
  • Ik moet in mijn eentje uit kunnen gaan en het leuk kunnen hebben met anderen.

Ik legde mezelf hiermee een enorme druk op hoe ik mij moet gedragen en wat ik moet uitstralen naar anderen. Het aanspreken van anderen maak ik mijzelf hiermee natuurlijk praktisch onmogelijk, laat staan dat ik een leuke tijd met anderen kan hebben. Totale zelfafwijzing van wie ik ben en wat er uit mij komt. Ik wijs mijzelf compleet af en ga vervolgens lopen jammeren dat ik anderen niet kan aanspreken. Dus ik wijs mijzelf eerst af en veroordeel mijzelf erna ook nog eens dat het mij niet lukt. Ongelooflijk.

Natuurlijk lukt het niet om iemand aan te spreken als ik niet mijzelf ben. Niet dat het moet, maar als ik mijzelf allerlei voorwaarden opleg hoe ik moet dansen, dat ik moet lachen, dat ik niet stil mag staan, dat ik plezier moet hebben, dat ik blij moet zijn, dat ik een leuke openingszin moet hebben, dat ik moet ouwehoeren met een vrouw, etc., dan creëer ik voor mijzelf het ideale recept voor mislukking, haha. Het ideale recept om een kutavond te hebben.

Ik zal het zoeken naar liefde moeten staken

Ik zal moeten accepteren dat ik alleen overblijf, dat er wellicht geen (perfecte) vrouw voor mij is, dat ik mijzelf kan zijn/ben en dat er geen vrouw voor mij is. Ik zal moeten stoppen met vechten en zoeken naar een vrouw. Ik zal moeten stoppen met het zoeken naar liefde en geluk. Dit werkt niet. Net alsof mijn leven niet compleet is zonder vrouw, net alsof het niet goed is geen vrouw in mijn leven te hebben. Waanzin!

Ik wil een vrouw gebruiken als afleiding en camouflage voor mijn eigen minderwaardigheid, ontevredenheid en ongelukkig zijn. Ik wil een vrouw gebruiken als afleiding en camouflage om mijn eigen minderwaardigheid te bedekken, om de confrontatie daarmee te vermijden. Een vrouw is de ultieme afleiding voor mijn shit, zodat ik niet naar mijzelf hoef te kijken.

Ik geloof dus onbewust nog steeds dat een vrouw de oplossing is voor mijn innerlijke problemen, wat een vrouw nooit kan zijn – ik zal mijn innerlijke problemen zelf moeten oplossen. Het probleem zit in mij en het zoeken naar een vrouw is een uitdrukking van ‘valse hoop’. Het is een controlemechanisme van het ego en ik zal me erbij neer moeten leggen dat ik alleen overblijf, dat ik helemaal alleen ben en altijd helemaal alleen zal zijn. Dat er niemand voor mij is, dat er niemand bij mij past en dat niemand mij wil.

Niemand wil mij = ik wil mijzelf niet

En bij het schrijven van de laatste woorden ‘niemand mij wil’ knapte er iets in mij. Deze primaire afweer overtuiging was ik nog niet eerder tegengekomen in mijzelf. Ik geloof dat niemand mij wil en dat ik ongewenst ben. ‘I am a complete waste of energy and time.’ Door deze overtuiging te geloven creëer ik direct de ervaring dat ik mijzelf hiernu niet wil en accepteer → directe en totale afwijzing van mijzelf hiernu. Ironisch. En nu begrijp ik ook waarom ik zo de drang heb om een perfecte vrouw te vinden; ik wil iemand in mijn leven die mij wil en waarbij ik het gevoel kan ervaren dat ik gewenst ben, want ik geloof onbewust dat niemand mij wil zoals ik werkelijk in elkaar zit en zoals ik werkelijk ben. Vandaar dat ik al die moeite doe om mijzelf anders voor te doen, haha. Opmerkelijk dat deze overtuiging nu pas aan het licht komt, blijkbaar bedekte een heleboel andere rommel deze overtuiging. It’s just a guess… ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *