Waarom het geloven van gedachten geen effectieve strategie is

Leestijd: 2 minuten

20:30 – Vandaag heb ik een gaaf bericht gepubliceerd over gedachten en gedachtepatronen die het verleden, de toekomst en het zelf in stand houden. Naar aanleiding daarvan vroeg ik mij af waarom ik een gedachte of gedachtepatroon in de eerste plaats geloof? Wat levert het mij op? Wat bereik ik ermee?

Ik realiseerde me dat elke gedachte en elk gedachtepatroon blijkbaar een effectieve strategie was in situaties in het verleden, althans dat geloofde ik toen en nu onbewust nog steeds. Ik geloofde blijkbaar dat een gedachte of gedachtepatroon volgen zin en nut had, dat ik er iets mee bereikte. Niet dus. Eigenlijk is zelfonderzoek niets anders dan mij bewust worden van de nutteloosheid en zinloosheid van het geloven en volgen van een gedachte of gedachtepatroon → doorzien dat de effectieve strategie totaal ineffectief is. Sterker nog, ik creëer exact de tegenovergestelde ervaring van wat ik graag zou willen, is dat niet ironisch?

Het herhalen van gedachten en gedachtepatronen creëert de illusie van controle en de ervaring van het zelf – het geloof in de ervaring een persoon te zijn. Het loslaten van de illusie van controle is dan ook niets anders dan doorzien dat elke gedachte en elk gedachtepatroon een ineffectieve strategie is hiernu en ‘mij’ niets oplevert. Gedachten zijn allemaal afzonderlijke afweermechanismen die de waarheid (lees: de realiteit) proberen te verhullen, namelijk dat er in werkelijkheid niks is/bestaat. Simpel gezegd: er is niks.

De stemmen in mijn hoofd

Eén van de dingen waar ik me steeds bewuster van word, is dat ik me vaak identificeer met de stemmen in mijn hoofd. Deze identificatie gaat erg snel en automatisch, omdat ik dat altijd zo heb gedaan en geloof dat die stem wat zinnigs te zeggen heeft, haha. Blijkbaar was dat altijd een effectieve strategie. Mooji is degene die mij daar een aantal keer op heeft gewezen in zijn video’s: “wie zegt dit?” of “wie denkt dit?” of “wie praat er?”. Zodra ik mij daar bewust van word is de betovering direct verbroken. Ik heb altijd geloofd dat die stemmen van mij waren en dat gedachten en gedachtepatronen van het ego afkomstig waren, haha. What a joke. ‘Everybody’s Got To Learn Sometime’ van The Korgis vind ik hier wel toepasselijk 🙂 ~ lzv