Notitie

Ik ben verslaafd aan innerlijke problemen en het gevoel van een zelf

Ik ben de overtuiging ‘ik voel een probleem → is dat waar?’ aan het uitwerken en waar ik in mijn uitwerking achter kom is bizar. Aan de ene kant ben ik de hele tijd bezig met het oplossen van mijn lichamelijke spanningen en blokkades door te zoeken naar de reden/oorzaak – wat overigens averechts werkt – en aan de andere kant creëer ik direct weer een nieuwe lichamelijke spanning en blokkade zodra ik geen emoties, gevoelens, spanningen en/of blokkades in mijzelf voel. Ik associeer emoties, gevoelens, lichamelijke spanningen en energetische blokkades met het gevoel van een zelf = binnenwereld = het gevoel te leven.

Kortom, als ik een lichamelijke spanning en blokkade ervaar en ga zoeken naar de reden/oorzaak accepteer ik mijzelf hiernu niet. En zodra de lichamelijke spanning en blokkade (eindelijk) zijn opgelost accepteer ik mijzelf wederom niet door direct weer een nieuw innerlijk probleem in de vorm van lichamelijke spanning en/of blokkade te creëren. Ik ben dus verslaafd aan innerlijke problemen. Ik ben verslaafd aan het gevoel van een zelf. Ik ben verslaafd aan het gevoel van schijnzekerheid en controle. Altijd totale non-acceptatie van mijzelf. ~ lzv

Het gevoel van een zelf willen blijven ervaren

21:00 – Als ik geen energetische blokkade of lichamelijke spanning in mij buikregio voel, dan ervaar ik geen controle en geen gevoel van een zelf. Lichamelijke spanning en een actieve energetische blokkade in mijn buikregio associeer ik met controle (lees: schijncontrole), zekerheid (lees: schijnzekerheid) en het ervaren van een gevoel van een zelf → dan voel ik ‘mijzelf’ en ervaar ik de illusie van controle gelovend dat ik echt controle heb over wat er gebeurt, over hoe ik mij voel, over wat ik zeg en hoe ik mij gedraag, en over het Leven in het algemeen.

Ik wil een gevoel van een zelf blijven ervaren

Ik ben doodsbang om het gevoel van absolute onzekerheid – laat ik het maar bestaansonzekerheid noemen – en het onbekende toe te laten. Ik ervoer het gisteren een paar uur, maar ik merkte direct de neiging op om actief gedachtepatronen te volgen en zo weer een energetische blokkade en lichamelijke spanning in mijzelf te creëren. Met ‘ik’ bedoel ik natuurlijk het ego, dus zodra er een deel van het ego permanent lijkt weg te vallen en te verdwijnen, grijp ik (het ego) er toch weer naar. Ik grijp dan weer naar de schijnzekerheid en schijncontrole → ik (het ego) wil mezelf intact houden → ik (het ego) wil het gevoel van controle en een zelf blijven ervaren. Ik ben doodsbang voor het onbekende, ik ben bang voor wat er komen gaat, ik ben bang voor wat er gaat gebeuren, ik ben bang om er niet meer te zijn, ik ben bang om mijzelf te zijn. Lees verder