Waarom voel ik mij slecht en bedroefd? = non-acceptatie

19:00 – Ik voelde mij de hele dag al slecht en een tikkeltje bedroefd. Tegelijkertijd had ik ook de hele dag koude handen en voeten en druk op mijn voorhoofd, wat vaak een aanwijzing is dat ik mij actief met het ego identificeer. Toen ik zojuist een warme douche nam realiseerde ik mij dat ik niet wilde accepteren dat ik mij slecht en bedroefd voelde, omdat ik mijzelf al de hele dag afvraag waarom ik mij slecht en bedroefd voel.

Kortom, ik bood al de hele dag weerstand tegen hoe ik mij voelde en ik was mij er niet van bewust. Bizar. Mijzelf afvragen waarom ik mij slecht en bedroefd voel veronderstelt dat het anders zou moeten zijn hiernu en dat ik mij ook anders kan voelen hiernu, als ik maar de reden/oorzaak weet. Onzin natuurlijk. Ik heb van de week al vastgesteld dat ik niet zelf kan bepalen hoe ik mij voel, maar blijkbaar zit het gedachtepatroon toch iets dieper dan ik dacht. Alert blijven dus 🙂 ~ lzv

De ervaring van controle hebben en een vrije wil, hoe werkt het?

20:00 – Ik ervaar een vrije wil, maar tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat de controle die ik ervaar een illusie is. Alleen hoe kan het dat ik geloof dat ik een vrije wil heb en controle over mijzelf en het Leven ervaar?

Zoals ik er op dit moment naar kijk bestaat het idee (lees: de illusie) van controle uit drie belangrijke aspecten. Met elk van deze drie afzonderlijke aspecten identificeer ik mij, welke ik (lees: de hersenen) via onware causale verbanden in de tijd aan elkaar koppel om de ervaring van controle te kunnen hebben:

  1. Een eerste gedachte of idee → ik geloof dat ik een eerste gedachte of idee zelf bedenk.
  2. Een handeling op basis van een gedachte of idee → ik geloof dat ik zelf besluit om tot een handeling over te gaan.
  3. Een resultaat of uitkomst als gevolg van de handeling (oorzaak) → ik geloof dat het resultaat of de uitkomst een direct gevolg is van mijn handelen, en dat ik het resultaat of de uitkomst dus zelf gecreëerd, bewerkstelligd of gerealiseerd heb.

Lees verder

Notitie

Spiritueel zelfonderzoek is moeilijk, omdat…

Spiritueel zelfonderzoek is ontzettend moeilijk, omdat ik van mijzelf vraag om naar mijzelf te kijken met het doel mijzelf te ontleden, doorzien en los te laten. Spiritueel zelfonderzoek is de overtreffende trap van zelfreflectie, omdat spiritueel zelfonderzoek – waarvan zelfreflectie een belangrijk onderdeel is – telkens tot opheffing van een gedeelte van het vermogen tot zelfreflectie leidt.

Verder vind ik spiritueel zelfonderzoek moeilijk vanwege deze drie redenen:

  1. Tijdens het zelfonderzoek moet ik continue switchen tussen het persoonlijke egoperspectief en het absolute perspectief van het Geheel of het Ene Ding om een uitwerking tot een goed einde te brengen.
  2.  Het doorzien van een overtuiging uit zich in het loslaten van een overtuiging en daarmee het omarmen én betreden van het onbekende en het loslaten van controle.
  3. Het kan ontzettend uitdagend zijn om geleerde ‘kennis’ en inzichten die ik heb opgedaan via zelfonderzoek in de praktijk toe te passen.

~ lzv