Een website bouwen (voor een ander) gaat niet over rozen

Leestijd: 3 minuten

21:00 – Ik ben op dit moment een gave WordPress-website aan het maken voor een dame die mij enorm triggert. Ik vind haar zeer kritisch en ik merk dat ik mij regelmatig aan haar irriteer en moe wordt van haar geneuzel over allerlei kleine details. De weerstand en irritatie die ik in mijzelf ervaar wijst duidelijk op het afweermechanisme ‘valse macht’: ‘met mij is niets aan de hand, maar met jou des te meer. Als jij maar zou veranderen, dan zou er geen probleem zijn.’ Het is een controlemechanisme van het ego welke stoelt op oude primaire afweer overtuigingen uit mijn kindertijd. In het kort heb ik de volgende oordelen over haar:

  • Ze is superkritisch over wat ik creëer en ik doe in haar ogen niets goed.
  • Ze komt met weinig tot geen alternatieven als iets niet naar wens is, waardoor ik (nog steeds) niet weet wat ze nou wel wil.
  • Ze moet telkens live bekijken hoe iets eruit komt te zien (heel irritant), omdat ze het zich moeilijk voor kan stellen → ze heeft per se een beeld van de hele website nodig.
  • Ze legt de bal telkens helemaal bij mij neer, terwijl ik geen idee heb wat ze nou precies wil qua kleuren, lettertypes, vormgeving en functionaliteiten.

Wat er nu werkelijk aan de hand is

En nu de versie die meer overeenkomt met de werkelijkheid, haha. In werkelijkheid is het nog steeds een kritische vrouw, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik zelf bijvoorbeeld niet met concrete kleurvoorstellen voor de website kom. De afgelopen twee weken heb ik mijn mond vol gehad over de belangrijkheid van harmonie binnen een website en welke rol kleuren daarin spelen, maar ik heb haar weinig tot geen kleurvoorstellen laten zien. Ik ben bang voor haar kritiek, dat ze me afzeikt en dat ze negatief commentaar heeft op wat ik haar laat zien. Nee, ik voel niet dat ik bang voor haar ben – ik voel namelijk geen angst, het is meer een gedateerd afweermechanisme dat nog steeds getriggerd kan worden door vrouwen die erg kritisch en/of dominant zijn.

Ik heb gewoon angst om te falen. Ik heb angst om fouten te maken en het niet goed te doen in de ogen van een kritische vrouw → ik geloof dat haar goedkeuring, bevestiging en waardering nodig heb, alleen krijg ik die sowieso niet van haar en daarom doe ik dus ook geen moeite. En vervolgens geef ik haar de hele tijd de schuld dat ze zoveel loop te zeiken en te nuilen, terwijl ikzelf degene ben die weinig tot niets laat zien. Ze vindt toch niets goed geloof ik, dus daarom doe ik ook geen moeite = afhankelijk gedrag.

Als ik heel eerlijk ben dan faal ik hiernu keihard als man en als mens. Ik laat het zelf volledig afweten en stel me ongelooflijk afhankelijk op richting haar, waardoor er dus weinig concreets uit mij komt. Ik geef haar meerdere vage opties om te bekijken en uit te kiezen, maar ik durf zelf niet twee of drie concrete voorstellen te doen. Ik leg de bal elke keer helemaal bij haar neer en dat is niet eerlijk. Eigenlijk laat ik haar ‘zwemmen’, omdat ik bang ben voor haar kritiek en afwijzing.

Mijn leer- en actiepunten richting haar

Op basis van mijn ervaringen met haar de afgelopen week en mijn eigen inzichten na uitgebreid zelfonderzoek, heb ik de volgende leer- en actiepunten voor mijzelf opgesteld:

  • Als man en opdrachtnemer dien ik op een liefdevol dominante wijze duidelijke kaders richting haar te stellen en haar mee te nemen in het websiteproces.
  • Ik dien aan te geven dat de communicatie over de website puntsgewijs via e-mail verloopt en dat we belafspraken eventueel in kunnen plannen. Nu krijg ik allerlei appjes, spraakberichten, e-mails en telefoontjes door elkaar, wat geen prettige manier van werken voor mij is.
  • Ik dien aan te geven hoe vaak ze feedback kan/mag geven, om zodoende een oneindig project, het verspillen van mijn tijd en veel mierengeneuk te voorkomen.
  • Ik dien leiding te nemen in het project en haar concrete voorstellen te doen op basis van mijn eigen smaak, mening en inzichten. Ik dien zelf knopen door te hakken in plaats van haar allerlei vage mogelijkheden te sturen en haar te laten ‘zwemmen’ in opties waardoor de kans groot is dat ze gaat lopen zeiken.

Voor mijzelf was vandaag een belangrijk leermoment, want ik voelde me vrijwel de hele dag gespannen, geïrriteerd en een speelbal van haar – zonder dat ze het doorhad natuurlijk, haha. In ieder geval, het is voor mij echt tijd om als man liefdevol leiding te nemen en het oude patroon van afhankelijkheid richting kritische en dominante vrouwen te doorbreken. Ik ben erg goed in wat ik doe, maar ik blijf mij verschuilen achter mijn faalangst. Het slaat echt helemaal nergens op, omdat ik zulke gave dingen kan maken en dat ook al meerdere malen bewezen heb. Hoe dan ook, deze vrouw is een enorme spiegel voor me en ik ben blij dat ik mag leren liefdevol dominant te zijn richting haar 🙂 ~ lzv