Ik, de wereldverbeteraar

Leestijd: 2 minuten

13:00 – Ik zeg dat ik de wereld wil verbeteren, maar wat ik in werkelijkheid wil verbeteren is mijn interpretatie van de realiteit. De waarheid is ‘er is geen probleem’ en ‘alles is goed’. Mijn werkelijkheid is ‘er is een probleem’ en ‘er zijn dingen mis, fout en verkeerd’ en die moeten recht gezet worden. De problemen die ik lijk waar te nemen moeten worden opgelost en dus moet ik wat aan die problemen doen. Ik moet mensen helpen zichzelf te bevrijden van het ego, van het kwaad, van alle problemen die ze ervaren. Heel nobel van mijzelf, haha.

  • Ik denk (lees: geloof) allerlei problemen waar te nemen → de problemen die ik lijk waar te nemen zijn een weerspiegeling van mijn innerlijke problemen. Mijn werkelijkheid met problemen is een weerspiegeling van het illusionaire zelf met problemen waar ik in geloof.
  • De werkelijkheid die ik lijk waar te nemen creëer en ervaar ik zelf. De problemen die ik lijk waar te nemen creëer en ervaar ik zelf.
  • De problemen die ik in de wereld zie zijn mijn eigen innerlijke problemen. Als ik de problemen van mijzelf oplos, dan los ik ook de problemen van de wereld op.

Het verbeteren van de wereld werkt altijd averechts

Het proberen verbeteren van de wereld en proberen de problemen in de wereld op te lossen is niets anders dan symptoombestrijding en mijzelf voor de gek houden. Immers, ik ben degene die het probleem en de wereld ‘naar buiten’ projecteert. Ik probeer iets te verbeteren en op te lossen in mijn eigen illusie, in mijn eigen luchtbel.

De wereld met problemen die ik lijk waar te nemen is een projectie van mijn zelfafwijzing. Vanuit mijn zelfafwijzing ga ik proberen de problemen die ik waar lijk te nemen in de wereld op te lossen. Ook al lijkt het alsof ik de problemen in de wereld oplos, ik doe het altijd vanuit zelfafwijzing en creëer en versterk daarmee altijd de problemen die ik lijk waar te nemen. Wat ik ook probeer te verbeteren en te bereiken in de wereld, het werkt altijd averechts, hoe goed mijn bedoelingen ook zijn.

Ten eerste houd ik mijn zelfafwijzing in stand door te proberen problemen in de wereld op te lossen. Het enige werkelijke probleem dat er bestaat is het geloof dat ik het zelf/het ego ben. Ten tweede zal ik altijd handelen op basis van wat ik geloof dat ‘goed’ en ‘juist’ is; ik zal oordelen op basis van overtuigingen, ideeën en concepten waar ik aan gehecht ben → ik heb er baat en belang bij om die overtuigingen, ideeën en concepten tot uitvoer te brengen, omdat ik daar ik positieve emotionele energie en een goed gevoel bij/door ervaar. Bovendien ontleen ik er een positief zelfgevoel aan en houd ik het zelfbeeld ‘ik, de wereldverbeteraar’ in stand.

Ik sla altijd de plank mis als ik handel vanuit zelfafwijzing

Door te handelen op basis van angst en zelfafwijzing – ook al heb ik nog zulke goede bedoelingen en intenties – zal ik altijd de plank misslaan en meer schade dan goeds aanrichten. Ik blijf namelijk handelen op basis van overtuigingen, ideeën en concepten waar ik in geloof die niets met de realiteit te maken hebben. Het gevolg is dat ik altijd schade aan zal richten in welke vorm dan ook, omdat er in werkelijkheid al geen probleem bestond – alleen in mijn interpretatie van de werkelijkheid. ‘Ik, de wereldverbeteraar’ is in werkelijkheid ‘ik, degene die schade aanricht’. ~ lzv