‘Ik’ (het Geheel of het Ene Ding) ben ‘vergeten’ wie ik ben

Leestijd: < 1 minuut

12:00 – Ik stond net te douchen en ik realiseerde mij dat mijn hele spirituele zoektocht eigenlijk nergens op slaat. Ik (lees: het ego) zoek ‘mijzelf’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) door uiteindelijk in te zien én te doorzien dat ‘ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) het ego niet ben. Precies op dat moment wordt de zoektocht naar de Waarheid en ‘mijzelf’ gestaakt. Het zoeken is niets anders dan een uitdrukking van onwetendheid over ‘mijzelf’ (lees: het Geheel of het Ene Ding). ‘Ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) ben ‘vergeten’ wie ik ben doordat ik mij continue identificeer met het ego (lees: het onware zelf).

‘Ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) kan niets anders zijn dan ‘mijzelf’, omdat in werkelijkheid alles (lees: de realiteit) één is – er is niets anders dan dat. Echter, ‘ik’ (lees: het Geheel of het Ene Ding) heb hiernu niet de ervaring dat ‘ik’ ‘mijzelf’ ben, wat natuurlijk bizar is als ik het zo lees. Je kan natuurlijk nooit niet jezelf zijn en toch ervaar ik mijzelf niet als mijzelf, haha. Krankzinnige ervaring eigenlijk met het ego als boosdoener. Dus maar gewoon verder ploeteren, spiritueel zelfonderzoek doen en onware identificaties doorzien en loslaten tot het kwartje misschien in dit leven een keertje valt. ~ lzv

2 reacties op “‘Ik’ (het Geheel of het Ene Ding) ben ‘vergeten’ wie ik ben

  1. Je ervaart niet dat je jezelf bent, omdat je constant probeert iemand te zijn. Je zoekt niet jezelf, je zoekt naar het idee van je ware zelf. Dat idee pas je telkens aan met elke nieuwe kennis die je opdoet. Maar wat je in feite doet is constant proberen iemand te zijn (jou idee van het ware zelf).
    Pas als je stopt met iemand (anders) te zijn, zal je jezelf zijn.

    “ik ben vergeten wie ik ben” -> probleem -> oorzaak -> identificatie met ego -> ik geloof een onware overtuiging -> ik moet de overtuiging doorzien -> geen probleem.

    Zelfde vicieuze cirkel. Doorzie de illusie van het probleem:

    “Ik moet weten wie ik ben” -> is dat waar ? (want als ik weet wie ik werkelijk ben, kan ik mezelf zijn)

    Het is de zoektocht van verlichting, de zoektocht van “Wie ben ik”. Dat wordt vertaalt naar het inzien dat je het ego niet bent. Maar zoals het zelf niet bestaat, bestaat het ego ook niet. Ze zijn namelijk hetzelfde. ego=zelf=ik

    Dat wat zoekt naar je ware zelf, is dat wie je bent ?

    • Haha, je hebt gelijk. Ik zoek een idee van wat wie of wat ik ben. Ik zoek naar een concept/beeld/herinnering, terwijl ik ondertussen tegen mijzelf zeg dat ik wil weten wie ik ben. Ik doe precies het tegenovergestelde –> ik volg een uitgaande beweging in plaats van het denken tegen zichzelf te keren en te onderzoeken waar ik naar zoek. Het is zo’n diep ingesleten patroon om elke keer die uitgaande ‘beweging’ van het denken te volgen en te geloven dat ik goed bezig ben. Ik doe het keer op keer op keer, terwijl ik het ook al tientallen keren ‘goed’ heb gedaan, de neiging om ‘naar buiten’ te gaan en iets te zoeken is zo verleidelijk.

Reacties zijn gesloten.