Oordelen over de vriend van mijn zus ~ bang voor dominante mannen

20:00 – Afgelopen dinsdag ben ik bij mijn zus en haar vriend geweest om mijn excuses aan te bieden aan haar vriend. Mijn zus en haar vriend identificeren zich volledig met het ego en zijn zich er niet van bewust dat wat ze ervaren een illusie is. Op zich maakt dat natuurlijk geen zak uit, tenzij het voor henzelf allerlei problemen, spanningen, stress, ontevredenheid, ongeluk, etc. met zich meebrengt. Dan is het fijn om je bewust te zijn van het feit dat wat je ervaart niet de realiteit is en dat er niet echt iets op het spel staat. Een verandering van perspectief kan wonderen doen 🙂

Ik ervaar nog steeds enorme problemen in de omgang met mensen, met name met mensen die zich volledig identificeren met het ego (lees: het denken). Ik kan doen alsof het niet zo is, maar telkens word ik er weer vrij heftig op gewezen. Afgelopen dinsdag was het super om mijn excuses aan de vriend van mijn zus aan te bieden. Tegelijkertijd werd ik eraan herinnerd dat het contact tussen de vriend van mijn zus en mij nog steeds stroef verloopt. Mijn zus vertelde mij vorige week dat ze vond dat ik hem ontweek, waar ik het helemaal mee eens ben, haha. Mijn zus heeft gelijk; ik vermijd het contact met haar vriend. Waarom doe ik dat?

Waarom vermijd ik het contact met de vriend van mijn zus?

De vriend van mijn zus heeft geen makkelijke jeugd gehad. Wat ik van hem begreep is dat hij vroeger vrij opstandig en lastig kon zijn en dat hij geregeld in de knoop lag met allerlei autoriteiten. In tegenstelling tot mijn overlevingstactiek ‘vermijden’, koos hij vrijwel altijd voor ‘aanvallen’ en ‘vechten’. Hij kwam ontzettend voor zichzelf op, maar maakte het zichzelf ook enorm lastig als kind en tiener. Sinds ik hem voor de eerste keer ontmoette viel mij op dat hij zichzelf nog steeds wil ‘bewijzen’ aan anderen, terwijl dat natuurlijk niet meer nodig is. Het is een afweermechanisme en controlemechanisme van het ego om zichzelf in stand te houden. Ik vind overigens dat hij al enorme stappen heeft gemaakt sinds ik hem ken en dat vind ik erg knap.

Hoe dan ook, de afgelopen dagen heb ik weer enorm last gehad van de ontmoeting met mijn zus en haar vriend. Ik merk elke keer dat ik mij toch weer identificeer met de rol van ‘broer’ of ‘zoon’ als ik met mijn zus of moeder afspreek, waardoor ik weer in ‘de persoon’ terecht kom en enorme lichamelijke spanningen ervaar. Ik heb dus een aantal dagen nodig gehad om bij te komen en de identificatie met het ego weer helemaal los te laten. Zodra ik een tijdje in ‘de persoon’ zit, lijkt het telkens een paar dagen te duren voordat het egovliegwiel weer helemaal tot stilstand komt.

Verder is het zo dat ik hoogsensitief ben en dat ik heftige emoties, stress en spanningen van anderen in mijn bijzijn kan voelen. De vriend van mijn zus draagt enorm veel spanning met zich mee en ik merk dat ik daar elke keer veel last van heb. Als ik besluit om hem te zien maak ik eigenlijk bewust de keuze om spanning te ervaren, terwijl ik ook ervaar dat ik daar eigenlijk nog te kwetsbaar voor ben. Ik merk namelijk dat als ik zijn heftige spanning in mijn buik voel, er in mij een automatische reactie plaatsvindt om ervan weg te gaan, waardoor ik mij sterker met het ego identificeer en in mijn hoofd ga zitten. Hierdoor wordt de spanning die ik in mijzelf ervaar alleen maar erger → het is een vicieuze cirkel.

Oordelen over de vriend van mijn zus

Wat ik zeg ben ik natuurlijk zelf, haha. Ik ben vandaag begonnen met het opschrijven van de oordelen die ik over de vriend van mijn zus heb:

  • De vriend van mijn zus probeert zich altijd aan mij te bewijzen → ik probeer mij altijd te bewijzen aan de vriend van mijn zus.
  • De vriend van mijn zus denkt het altijd beter te weten dan ik → ik denk het altijd beter te weten dan de vriend van mijn zus.
  • De vriend van mijn zus wil altijd gelijk van mij hebben → ik wil altijd gelijk hebben van de vriend van mijn zus.

Tenslotte, ik voel dat ik ook lichtelijk bang voor hem ben, al gaat dat niet gepaard met een lichamelijk gevoel van angst. Ik bespeur meer de neiging in mijzelf dat ik niet voor mijzelf opkom en de confrontatie met hem aanga, terwijl ik bijvoorbeeld wel last heb van zijn gedrag. Ik ervaar hem als een vrij dominant persoon en ik ben mijn hele leven eigenlijk al bang geweest voor dominante mannen. De spiegel is natuurlijk dat ik bang ben voor mijn eigen dominantie en dat ik mijn dominantie niet volledig durf toe te laten en te laten zien. Samen met de drie oordelen over de vriend van mijn zus is dit een interessant thema om te onderzoeken in een 4-vragen uitwerking van Byron Katie. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *