Van het ego is een kanker naar het ego is mijn vriend

Leestijd: 2 minuten

10:30 – Sinds het begin van mijn middelbare school heb ik mijzelf altijd ontzettend gehaat, al was ik mij daar niet altijd even bewust van. De laatste tien jaar heb ik het ego en zijn aard altijd de schuld gegeven dat ik mij gespannen, gestrest, depressief, ongelukkig, etc. voelde. Het is allemaal de schuld van het ego dat ik mij zo voel en daarom moet het ego vernietigd worden! Hierbij realiseerde ik mij vrijwel nooit dat ik geloof dat ik het ego ben en dat die woorden dus direct afkomstig zijn van het ego zelf, haha. Een uitdrukking van zelfhaat dus.

Drie dagen geleden publiceerde ik een video met fragmenten uit de film ‘The Matrix’ waarbij ik duidelijk wilde maken dat het ego een innerlijke kanker en een virus is. Gisteren las ik een bericht op de website van een kennis van mij over het definitief loslaten van zijn vriend (lees: het ego). Toen ik dat stukje las raakte het mij diep en er knapte iets in mij, omdat ik mij eigenlijk nooit heb gerealiseerd dat ondanks de zelfdestructieve aard van het ego – zie ook de fabel van de Kikker en de Schorpioen, zijn intenties altijd goed waren en hij altijd zijn best heeft gedaan om mij te helpen en gelukkig te maken. Dit kwam wel even binnen zeg maar 🙂

Ik heb daarom besloten dat het ego vanaf nu mijn vriend is. Ik weet dat hij met zijn zelfdestructieve aard mij en anderen veel pijn heeft gedaan, maar zijn intenties zijn altijd goed (geweest). Ondanks dat ik hem beetje voor beetje verder zal ontmantelen, zal ik nooit vergeten wat hij allemaal voor mij heeft gedaan en wat hij voor mij betekend heeft. Ik zal jou en je aard vanaf nu af aan accepteren ego, ook al doe je mij en anderen nog steeds veel pijn. ~ lzv