De beste manier om mijzelf te beschermen is mijzelf niet beschermen

20:00 – Het ego is een uiting van wantrouwen. Het ego is een uiting van angst. Het ego is een uiting van zelfafwijzing. Het ego is een uiting van niet-Liefde. Het ego an sich is dus niet te vertrouwen. Alle mensen identificeren zich met het ego en zijn daarmee dus niet te vertrouwen, omdat a) ze altijd – bewust of onbewust – geloven iets nodig te hebben en b) ze hun zelfgevoel ontlenen aan datgene waar ze in geloven; ze zijn dus bereid om alles te doen om dat zelfgevoel in stand te houden en te versterken.

Ondanks dat ego’s van anderen in essentie niet te vertrouwen zijn, betekent dat niet dat ik ze dáárom niet kan vertrouwen. Ik weet dat ego’s van anderen niet te vertrouwen zijn, maar juist daarom kan ik ze vertrouwen door mijzelf en het Leven 100% te vertrouwen.

Hoe kan ik mijzelf het beste beschermen tegen ego’s van anderen?

Hoe kan ik mijzelf het beste tegen de ego’s van anderen beschermen? Dat is door volledig mijzelf te zijn hiernu en altijd 100% op mijzelf te vertrouwen. Als ik mijzelf probeer te beschermen via het anticiperen op situaties en het scannen op gevaar in de ‘buitenwereld’, dan wantrouw ik mijzelf en wijs ik mijzelf – en daarmee de Liefde die ik ben – af. Dit levert hiernu direct pijn op in de vorm van een energetische blokkade, lichamelijke spanning, stress, angst en niet-Liefde (lees: irritatie, boosheid of haat). Lees verder

Ik durf nog steeds niet enigszins mijzelf te zijn in het bijzijn van meerdere mensen

17:30 – Gisteren heb ik geen leuke verjaardag gehad bij mijn zus – die 33 jaar is geworden. Ik voelde me niet ontspannen, relaxed en op mijn gemak. Ik voelde me geforceerd en ik had een ontzettende drang om mij te focussen op de anderen in gesprekken. Ik voelde mij totaal niet op mijn gemak. Ik voelde mij gespannen en ik was totaal niet mijzelf, voor zover je daarvan kunt spreken. Ik heb mijn best gedaan gisteren, ik heb het echt geprobeerd, maar de drang om te pleasen en mijn aandacht helemaal op anderen te richten is zo ontzettend sterk, dat ik compleet wegga bij ‘mijzelf’.

Blijkbaar ben ik zo verschrikkelijk bang om mijzelf te zijn, ik merk dat het me op dit moment gewoon niet lukt om enigszins mijzelf te zijn met meerdere mensen erbij. Ik kan niet gewoon mijzelf zijn, echt bizar. Ik kan zeggen dat het aan anderen ligt, of dat het aan de omgeving ligt (veel geluid en rumoerigheid), of ik kan zeggen dat ik niet over koetjes en kalfjes kan praten, of ik kan zeggen dat ik half autistisch ben, maar de waarheid is dat ik gewoon een diepe angst heb om mijzelf te zijn en te laten zien ik werkelijk ben. Het voelt overigens niet als angst, maar de angst drukt zich uit in een enorm sterke drang om te focussen op andere mensen en continue aandacht aan hun te besteden. Lees verder

Notitie

Het ego herpakt zich automatisch nadat er leegte in mijzelf is ontstaan

Telkens wanneer ik een energetische blokkade heb opgelost en ik meer innerlijke vrijheid en leegte ervaar, lijkt het ego zich na één dag te herpakken om de ontstane leegte (lees: het ontstane vacuüm) weer op te vullen. Anders gezegd, op het moment dat ik een belangrijke identificatie met het ego (lees: de persoon) heb onderzocht, doorzien en doorgesneden, ervaar ik meer innerlijke vrijheid en leegte die ongeveer één dag duurt. Daarna identificeer ik mij automatisch weer sterk met het ego en dient zich een nieuwe energetische blokkade aan waar ik mee aan de slag mag. ~ lzv

Notitie

Het perfecte recept voor het ontstaan van een minderwaardigheidscomplex

De waarde die het ego van een volwassene gelooft te hebben (lees: de eigenwaarde) wordt o.a. bepaald door de hoeveelheid tijd, liefde, aandacht, empathie, waardering, houden van, intimiteit, zachtheid, genegenheid en lichamelijke aanraking een kind heeft ervaren met én ontvangen van zijn ouders. Minderwaardigheid is het geloof in het idee dat het gedrag van ouders richting een kind iets zegt over wat zijn (eigen)waarde is, of hij goed (genoeg) is, en of er wellicht iets mis is met hem. Een kinderego is volledig egocentrisch en betrekt alles op zichzelf. Een kinderego ziet zichzelf als oorzaak van het gedrag van zijn ouders (gevolg) en concludeert dat het gedrag iets zegt over wie hij is, wat zijn waarde is en of er eventueel iets mis is met hem. Het perfecte recept voor het ontstaan van een minderwaardigheidscomplex. ~ lzv

Zoeken naar ‘iets’ vanuit een staat van zelfafwijzing kan nooit tot zelfacceptatie leiden

22:30 – Zoeken naar ‘iets’ bij een ander vanuit een staat van zelfafwijzing leidt nooit – ik zeg nooit – tot (een gevoel van) zelfacceptatie. Waar ik ook naar op zoek ben – bijvoorbeeld: bevestiging, goedkeuring, aandacht, erkenning, waardering, ‘liefde’, gezien worden, etc. -, het is in werkelijkheid altijd het ego dat zoekt. Het ego is een uitdrukking van zelfafwijzing en ‘iets’ van een ander kan daarom nooit tot (een gevoel van) zelfacceptatie leiden – hoogstens tot een tijdelijk goed gevoel.

De identificatie met de overtuiging waarmee ik mijzelf afwijs – bijvoorbeeld ‘ik ben niet goed genoeg om van te houden’ of ‘ik ben het niet waard om van te houden’ of ‘er is iets mis met mij’ of ‘ik doe alles fout’ – is het probleem en zorgt voor de samenhangende negatieve ervaring ervan hiernu, waardoor ik geloof dat het echt zo is en ik ‘buiten mijzelf’ naar een oplossing ga zoeken. Een vicieuze cirkel waar nooit een einde aankomt. Lees verder

Schrijven voor mijzelf versus schrijven voor anderen en Google

13:30 – Twee weken geleden kwam ik erachter dat ik voornamelijk berichten schreef voor anderen, omdat ik ‘gezien wil worden’. In combinatie met goede zoekmachineoptimalisatie – en dus goede vindbaarheid in Google – zou dat alsnog tot de gewenste aandacht en waardering leiden redeneert mijn ego. Ik was me al langer bewust van het feit dat ik niet alleen voor mijzelf berichten schreef – daarom ben ik half juli ook met mijn vorige website gestopt en deze begonnen -, maar ergens bewust van zijn of het werkelijk doorzien en totaal ‘weten’ is een heel ander verhaal.

Ik was afgelopen maanden in de veronderstelling dat ik (lees: het ego) vooral aandacht, autoriteit, status, erkenning en aanzien wilde, maar toch bleef ik een enorme drang hebben om met een focus op anderen berichten te schrijven en publiceren. Ik vroeg me dan ook af waarom ik die drang nog elke keer zo sterk ervoer als ik een bericht wilde gaan schrijven. Na wat zelfonderzoek kwam ik tot de ontdekking dat de woorden ‘gezien willen worden’ de sleutel was waar ik naar op zoek was. Ik heb al vaker ervaren dat sommige sleutels om een patroon te doorbreken precies die specifieke woorden moeten zijn – synoniemen of omschrijvingen ervan werken dan bijvoorbeeld niet, zoals ook in dit geval. Lees verder

Ik ben minderwaardig, dus ik moet perfect zijn (om te krijgen wat ik denk nodig te hebben)

12:30 – De afgelopen week heb ik veel tijd besteed aan het onderzoeken van mijn perfectionisme en wat eraan ten grondslag ligt. Iedereen is het er op Internet wel over eens dat perfectie en foutloosheid niet bestaan, maar hoe dit overlevingsmechanisme werkelijk te doorzien en los te laten, daar kan geeft niemand een fatsoenlijk antwoord op. Dat kan ook niet, want het ‘probleem’ zit in mij en de uitdrukking van ‘perfect willen zijn’ heeft voor mij een specifieke reden en betekenis die ik zal moeten doorzien en loslaten.

Van nauwkeurig en precies naar foutloos en perfect

Als kind was ik al nauwkeurig en precies zonder dat ik gehecht was aan mijn gedrag of belang hechtte aan het eindresultaat. Ik vond het gewoon fijn om nauwkeurig en precies te werken, dat was alles. Mijn nauwkeurigheid en precisie heb ik in mijn middelbareschool- en studententijd onbewust doorontwikkeld tot perfectionisme, waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds ontzettend last van heb. Lees verder

Schrijven vanuit mijzelf, voor mijzelf en door mijzelf

15:00 – Ik merk dat het moment is aangebroken om een andere schrijfrichting in te slaan. De manier van schrijven t/m eind oktober 2018 was vooral gericht op anderen en Google met de achterliggende onbewuste overtuiging dat ik ‘gezien wil worden’. Het is een manier van schrijven die voortkomt uit een diepe zelfafwijzing en geen recht doet aan wie ik werkelijk ben en hoe ik mij werkelijk uit wil drukken. Het is een manier van schrijven waarbij ik continue controle probeer te houden en eigenlijk nooit uitstijg boven het niveau dat ik tot nu toe heb behaald. Het is een manier van schrijven waarbij ik vooraf controle probeer te houden op het schrijfproces om zodoende achteraf autoriteit, aanzien en waardering te verwerven. Deze manier van schrijven komt vanuit het ego en is alleen maar voor én door het ego. Ik ben er klaar mee.

De sterke drang om ‘gezien te willen’ worden door de tijd heen

Het is grappig om door te tijd heen waar te nemen hoe ik steeds een stukje van mijn drang om ‘gezien te willen worden’ op heb gegeven. In 2010 begon ik met mijn eerste website wat eigenlijk een uitdrukking was van mijn inzichten die ik had opgedaan tijdens een driedaagse non-duale ervaring in november 2009. Op die website deelde ik mijn inzichten en onderbouwde die met de ‘kennis’ uit de boeken van Jed McKenna. Achteraf gezien ging mijn ego gewoon aan de haal met de driedaagse non-duale ervaring en probeerde het op die manier alsnog speciaal, bijzonder, belangrijk, waardig, etc. gevonden te worden. Lees verder

Notitie

Het loslaten van het handelen naar perfectie staat gelijk aan doodgaan

16:00 – Afgelopen week kon ik maar niet begrijpen waarom ik alles foutloos en perfect wilde doen als ik in mijn eentje was. Tot dan toe had ik altijd aangenomen dat het in stand houden van mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde alleen via anderen ging én kon. Anders gezegd, ik geloofde dat ik anderen per se nodig had om mijn identificaties, zelfbeeld en eigenwaarde in stand te houden. Dat was een grote misvatting.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het ego niet altijd onderscheid maakt tussen situaties met anderen of waarbij het alleen is. Het zelfbeeld van ‘ik ben perfect’ moet te allen tijde in stand worden gehouden, want anders ben ‘ik’ (lees: het ego) er niet meer. Als ik alleen ben probeer ik dus ook alles foutloos en perfect te doen, omdat ik een groot deel van mijn zelfbeeld en eigenwaarde ontleen aan het handelen naar perfectie. Zonder het handelen naar perfectie ben ‘ik’ (lees: het ego) er voor een groot deel niet meer. Het loslaten van het handelen naar perfectie staat dus gelijk aan doodgaan.

Of er nu wel of geen anderen bij mij zijn, ik blijf geloven dat het uitmaakt of ik iets wel of niet perfect doe. Dat geeft mijn leven betekenis, dat geeft mij betekenis, want zonder betekenis ben ‘ik’ er niet meer. ~ lzv

Notitie

Angst is een liefdevolle uitnodiging van het Leven om…

Angst ontstaat direct op het moment dat ik geloof iets nodig te hebben, en is daarmee een creatie van mijzelf.

Angst ontstaat direct op het moment dat ik niet mijzelf durf te zijn.

Angst ontstaat direct op het moment wanneer ik niet op mijzelf durf te vertrouwen.

Angst wordt veelal verkeerd geïnterpreteerd; het is geen signaal waar ik zover mogelijk vandaan moet gaan, maar juist een uitnodiging waar ik op in dien te gaan én naartoe moet gaan.

Angst is de liefdevolle uitnodiging van het Leven om naar ‘mijzelf’ toe te gaan.

Angst is de liefdevolle uitnodiging van het Leven om ‘mijzelf’ te vertrouwen.

Angst is de liefdevolle uitnodiging van het Leven om ‘mijzelf’ te accepteren wie ik werkelijk ben en terug te keren naar de eenheid – het enige werkelijke ‘thuis’ dat er bestaat: Liefde.

~ lzv