Verbinding maken met mijzelf en anderen kan alleen via het ego

Leestijd: 2 minuten

13:00 – Ik heb altijd geloofd dat om mij verbonden te voelen met andere mensen, ik (allereerst) verbonden moet zijn met mijzelf. De mate waarin ik mij verbonden voel met andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik verbonden ben met mijzelf. De mate waarin ik oordelen heb over andere mensen is een weerspiegeling van de mate waarin ik oordelen heb over mijzelf.

Eigenlijk klopt het niet wat ik hierboven schrijf, omdat ik in werkelijkheid niet verbonden kan zijn met mijzelf (= dualiteit). Ik kan mij alleen (sterk) identificeren met het ego en daarom de ervaring hebben dat ik wel of niet verbonden ben met mijzelf. En de ervaring van verbondenheid met mijzelf – en dus anderen – hangt af van de mate waarin ik mijzelf veroordeel en afwijs (= identificatie met het ego). Het egomechanisme en de daaruit komende drang om verbinding te willen maken met anderen ziet er volgens mij als volgt uit:

Zelfveroordeling + zelfafwijzing → gevoel van leegte en niet-verbondenheid → drang om verbinding te willen maken + goed gevoel nastreven.

Nieuwe mensen leren kennen

Ik heb mij de laatste vijftien jaar niet echt verbonden gevoeld met andere mensen, omdat ik mijzelf altijd onbewust enorm heb bekritiseerd, afgewezen en veroordeeld. Hier ben ik mij pas een paar jaar bewust van, omdat ik eerder de overtuiging had dat ik gewoon liever alleen wilde zijn omdat ik zo in elkaar zit en geen binding meer had met andere mensen (ego’s). Als ik heel eerlijk ben was dit een uitvlucht en vond ik het gewoon ontzettend lastig om met andere mensen om te gaan; ik voelde mij onzeker en ongemakkelijk en dat ervaar ik nog steeds tot op zekere hoogte. Aan de andere kant merk ik wel dat ik af en toe behoefte heb aan contact met andere mensen – ook al ben ik graag alleen – en daarom heb ik mij ingeschreven voor de app ‘Nieuwe mensen leren kennen’. Ik ben benieuwd hoe mij dat zal gaan bevallen. Ondanks dat ik veel tijd besteed aan zelfonderzoek, heb ik ook gewoon de behoefte en zin om af en toe te gaan dansen of iets leuks te doen. Ik ben benieuwd wat hieruit volgt 🙂

De paradox van verbinding willen hebben/maken

Edwin schrijft in dit bericht dat gedachten alleen een functie in communicatie met anderen hebben om wereldbeelden over te brengen. “Daarom voelen we ons via het ego verbonden met anderen, dat is zijn functie. Het ego kan zich alleen verbinden via communicatie, het denken. Daarom voelt niet-denken alsof je je verbondenheid met anderen moet loslaten”, zegt hij. Ik denk dat het wel klopt wat hij hier schrijft, al kun je je via non-verbale communicatie ook verbonden voelen met anderen volgens mij, al is het wel minder direct en minder effectief lijkt mij. Mijn drang om mij verbonden te voelen met anderen via het denken en communicatie is dus een controlemechanisme van het ego om zichzelf in stand wil houden en voort te blijven bestaan. Het loslaten  van mijn neiging om mijzelf te willen verbinden met anderen voelt aanvankelijk ‘leeg’ en als doodgaan. De paradox is natuurlijk dat hoe meer ik de drang om mij te willen verbinden met anderen loslaat, des te meer ik werkelijk ‘verbonden’ raak met ‘mijzelf’. ~ lzv