De grote valkuil van ‘anderen kopiëren’ om ‘Verlichting’ te kunnen bereiken

Leestijd: 2 minuten

14:00 – Een grote valkuil op het pad naar ‘Verlichting’ is mijzelf vastklampen aan het idee hoe het proces en het pad zelf eruit zouden moeten zien. Ik heb alle boeken van Jed McKenna meerdere malen gelezen en op dit moment lees ik regelmatig het dagboek van Edwin, waarin hij zijn eigen zoektocht naar de Waarheid beschrijft. Ik bespeur regelmatig de neiging in mijzelf dat ik mijn eigen proces vergelijk met de beschrijvingen van Jed McKenna en Edwin, en dat ik daar vervolgens conclusies uittrek hoe mijn proces er precies uit zou moeten zien, hoe intens en emotioneel heftig het proces zou moeten zijn, hoe lang het proces in totaal zou moeten duren of ik ‘goed’ bezig ben, wat ik wel en niet zou moeten doen om verder te komen, hoe vaak en lang ik zou moeten mediteren, etc. Allemaal dikke onzin natuurlijk, omdat er helemaal geen voorwaarden, eisen en regels bestaan. Ik kan helemaal niemand kopiëren, nadoen of na-apen om ‘Verlichting’ te bereiken. Ik moet het zelf uitzoeken en op volledig mijzelf vertrouwen, op niemand anders!

Het nietige ego probeert gewoon op een sluwe manier controle te houden over het proces waar ik inzit om zichzelf betekenis, zin en bestaansrecht te geven. Mijn ego is er namelijk van overtuigd dat als het exact hetzelfde doet als Jed McKenna of Edwin, dan bereik het ego (lees: ik) ook ‘Verlichting’. Als het ego precies kopieert wat Jed McKenna en Edwin hebben gelezen en gedaan, dan bereik het ego ook ‘Verlichting’, haha. Wat een grap. Het is een uiting van wantrouwen in mijzelf → ik vertrouw mijzelf gewoon niet.

Er bestaan geen voorwaarden, eisen en regels om ‘Verlichting’ te bereiken

Vorige week is er een flinke last van mij afgevallen toen ik besloot om mijn zoektocht naar ‘Verlichting’ op te geven. Dat was achteraf gezien een hele belangrijke beslissing merk ik. Ik voel mij op dit moment meer ontspannen, helderder, sterker, krachtiger en meer gefocust. En dat voelt goed 🙂 Ik heb mijn hele leven anderen gebruikt, gekopieerd en nageaapt met het doel een gelukkig leven te leiden, omdat ik geloofde dat ik het zelf niet (alleen) kon en dus niet wist hoe ik dat moest realiseren. Al die tijd heb ik mijzelf alleen maar afhankelijk opgesteld en kwetsbaar gemaakt voor de grillen van andere ego’s, waardoor ik onder andere vijf jaar seksueel ben misbruikt.

Er bestaan geen voorwaarden, eisen, regels, normen, waarden, etc. om ‘Verlichting’ te bereiken. Ik moet het op eigen kracht doen en mijn eigen kritische denkvermogen gebruiken om verder te komen. Al die ideeën over hoe iets zou moeten zijn of hoe iets zou moeten gaan of wat ik zou moeten doen, zitten mij alleen maar in de weg. Werkelijk op mijzelf vertrouwen is het onbekende tegemoet treden met de moed, de kracht en het hart van een krijger die niet bang is om dood te gaan. Want stel dat ik fysiek dood ga, wat dan nog? Mijn leven als ego was toch al niets waard en bovendien leed ontzettend veel pijn. ~ lzv