Er is niets te weten, te begrijpen en te verklaren, er is alleen ‘Zijn’

Leestijd: 4 minuten

19:00 – De laatste 25 jaar heb ik altijd enorm de drang gehad om alles te willen weten, begrijpen en verklaren in het Leven inclusief mijzelf. Sinds ik werkelijk ben begonnen met het doen van spiritueel zelfonderzoek – sinds half mei van dit jaar (2018) – begon de drang om alles te willen weten, begrijpen en verklaren mij ook steeds meer op te vallen. Daar waar het tijdens mijn middelbare schoolperiode en mijn studie aan de universiteit een handige en bruikbare eigenschap was, begon het mij bij het zoeken naar de Waarheid en ‘Verlichting’ steeds meer in de weg te zitten. Ik merkte met name dat door alles te willen weten, begrijpen en verklaren, ik de controle over het proces probeerde te houden. Vandaar dat ik de afgelopen dagen tijd heb besteed aan het onderzoeken van twee overtuigingen waar ik op stuitte:

“Ik moet alles begrijpen, verklaren en weten, want anders ben ik niet goed (genoeg) en ben ik het niet waard om van te houden.”

“Ik moet alles begrijpen, verklaren en weten, want anders bereik ik geen ‘Verlichting’ omdat ik iets heb gemist/over het hoofd heb gezien en dus niet aan de voorwaarden voldoe.”

De drang om te willen begrijpen, verklaren en weten heeft niets met ‘mij’ te maken

Wat betreft de eerste overtuiging is mij duidelijk geworden dat ik alles probeer te begrijpen, verklaren en weten om waardering van anderen te krijgen. Dat is wat ik geloof en dat is de onzichtbare worst die ik mijzelf continue voorhoud. Uiteindelijk is de overtuiging op zichzelf gewoon een controlemechanisme waar ik identiteit, eigenwaarde, een zelfbeeld en een gevoel van zelf aan ontleen. Oh ja, en natuurlijk schijnveiligheid, schijnzekerheid en de illusie van controle. Er hangt dus een heleboel vanaf, haha.

Als ik kijk naar hoe wij onze samenleving en het schoolsysteem hebben ingericht, dan valt mij op dat als je meer weet, meer begrijpt en meer kunt verklaren, je meer waardering, complimenten, geld, aanzien, macht, mogelijkheden, etc. hebt of krijgt. Het systeem is volledig gericht op het maximaal stimuleren en ontplooien van ons denkvermogen waardoor het ego – zoals ook duidelijk waarneembaar is – de scepter zwaait. Alles draait om kennis = macht = geld.

Vanuit het perspectief van het Geheel of het Ene Ding bekeken is er niets te begrijpen, niets te verklaren en niets te weten. Er is gewoon ‘niets’. Begrijpen, verklaren en weten kan alleen ervaren worden binnen een kunstmatige context van veronderstellingen en aannames. Kortom, er kan alleen iets begrepen en verklaard worden als er daaraan voorafgaand iets geloofd wordt (= denken te weten).

Conclusie: door alles te willen begrijpen, verklaren en weten bevestig ik alleen maar mijn ‘primaire afweer’ overtuigingen ‘ik ben niet goed (genoeg)’, ‘ik ben het niet waard om van te houden’, ‘ik ben minderwaardig’, etc. Zodra ik vanuit angst dingen probeer te begrijpen, verklaren en weten wijs ik ‘mijzelf’ af en creëer ik direct een ervaring die samenhangt met mijn ‘primaire afweer’ overtuigingen. Natuurlijk mag ik mijzelf vanuit Liefde wel de ruimte geven om dingen te begrijpen, verklaren en weten, omdat dat namelijk niets zegt over wie ik werkelijk ben.

Er bestaan geen voorwaarden om ‘Verlichting’ te bereiken

De tweede overtuiging verscheen pas na een tijdje in mijn uitwerking, omdat ik er in eerste instantie vanuit ging dat de eerste overtuiging volledig verantwoordelijk was voor de drang om alles te willen begrijpen, verklaren en weten. Achteraf gezien heeft de tweede overtuiging waarschijnlijk nog het grootste aandeel in de controledrang om alles te willen begrijpen, verklaren en weten.

Ik gebruik de drang om alles te willen begrijpen, verklaren en weten als zelfopgelegde voorwaarde om controle te houden over het proces, mijzelf en het Leven. De reden hiervoor is dat ik ten diepste bang ben dat ik faal en dat ik geen ‘Verlichting’ zal bereiken omdat ik niet aan de voorwaarden voldoe. Kortom, als ik niet alles begrijp, kan verklaren en weet, dan heb ik niet mijn best gedaan en heb ik geen ‘Verlichting’ verdiend. Had ik maar beter mijn best moeten doen, haha.

In de vorige alinea is duidelijk geworden dat de drang om alles te willen begrijpen, verklaren en weten een strategie van ‘valse hoop’ is. Het afweermechanisme ‘valse hoop’ hangt nauw samen met ‘primaire afweer’ overtuigingen, zoals in dit geval: ‘ik doe het nooit goed’, ‘ik doe alles fout’, ‘ik ben niet goed (genoeg)’, etc. Ook deze tweede overtuiging is een op zichzelf staand controlemechanisme waar ik dezelfde bubs aan onzin aan ontleen als de eerste overtuiging. Kortom, allemaal troep wat niets zegt over wie of wat ik werkelijk ben.

Ik kan natuurlijk nooit ‘Verlichting’ bereiken als ik vast blijf houden aan de drang om alles te willen begrijpen, verklaren en weten. Het is onmogelijk. Ik zal ‘mijzelf’ nooit onvoorwaardelijk kunnen accepteren als ik alles wil blijven begrijpen, verklaren en weten. De voorwaarde die ik mijzelf heb opgelegd is een illusie en niets anders dan een uitdrukking van zelfveroordeling en zelfafwijzing. Er bestaan geen voorwaarden voor Liefde en het bereiken van ‘Verlichting’. Alles is al aanwezig, ik zit ‘het’ zelf in de weg met mijn enorme hoeveelheid aan overtuigingen.

Conclusie: ‘Verlichting’ proberen te bereiken door alles te willen begrijpen, weten en verklaren is onmogelijk. Ik (lees: het ego) zal nooit ‘Verlichting’ kunnen bereiken. Ik zal mijzelf (lees: het ego) en drangen op moeten geven om ‘het’ te kunnen bereiken. Er is niets te weten, te begrijpen en te verklaren, er is alleen ‘Zijn’. Zolang ik nog probeer alles te begrijpen, te verklaren en te weten, zal ik juist niets begrijpen van wie of wat ik werkelijk ben en het Leven zelf. Dat is de paradoxale waarheid. ~ lzv