Ik heb mijn zoektocht naar ‘Verlichting’ opgegeven ~ Ik moet huilen om Eckhart Tolle

Leestijd: 3 minuten

22:00 – De afgelopen drie dagen heb ik niets aan spiritueel zelfonderzoek gedaan en dat voelde heerlijk. In plaats daarvan heb ik in de kou 210 narcissen, krokussen, botanische tulpen en sieruien in mijn tuin gepoot. Dat belooft een waar feestje te worden in de maanden februari t/m april volgend jaar 🙂

Ik wil betekenis hebben, belangrijk zijn en ertoe doen door te schrijven

Ik had hieronder al een stukje tekst geschreven wat ik de afgelopen vier dagen heb ervaren en welke inzichten ik heb opgedaan, maar ik heb zojuist alles gewist. Het was allemaal ego-onzin. Ik realiseerde mij namelijk dat mijn motivatie om elke dag een bericht te schrijven over wat ik heb ervaren en welke inzichten ik heb opgedaan, is gebaseerd op angst. Ten diepste wil ik betekenis hebben, belangrijk zijn en ertoe doen, dus geloof ik (lees: heb ik mijzelf wijs gemaakt) dat elke dag een bericht schrijven met mijn ervaringen en inzichten werkelijk iemand anders helpt, haha. Wat een arrogante ego-onzin. Ik heb net even de statistieken bekeken en ik heb gemiddeld vijf bezoekers per dag, haha.

Waarom zou ik überhaupt iets schrijven voor iemand anders dan ikzelf? Waarom zou ik dat in godsnaam doen? De enige reden is dat ik er op één of andere manier identiteit, betekenis en zin uit wil halen – wat altijd op angst is gebaseerd. Ik merk dat ik schrijven heel leuk vind en volgens mij kan ik dingen ook aardig verwoorden, maar zodra er zo’n smerige en sluwe egomotivatie bij komt kijken, verlies ik alle plezier. Na een klein onderzoekje kwam ik tot de ontdekking dat ik mijzelf aardig wat voorwaarden opleg wat betreft het schrijven van een bericht. Dan hoeft het voor mij niet meer. Ik heb nu besloten dat ik niet meer per se elke dag wat moet schrijven – ook al heb ik zulke geweldige inzichten en fantastische verhalen om te delen -, maar dat ik pas in actie kom op basis van mijn ‘inner-weten’. Hopelijk keert het schrijfplezier dan weer terug.

Het nastreven van ‘Verlichting’ is een kansloze missie

Eén inzicht van de afgelopen dagen waar ik wel wat over wil delen is mijn zoektocht naar de Waarheid of ‘Verlichting’. Ik merkte dat de hele zoektocht inmiddels ook weer een controlemechanisme geworden was en dat bracht veel spanning, stress, onrust en onvrede met zich mee. Ik was er daarom afgelopen zondag helemaal klaar met spiritueel zelfonderzoek en die hele onzinnige zoektocht naar ‘Verlichting’.

Ik ben zo arrogant om te geloven dat ik ‘het’ sowieso ga bereiken, ook al gaat diegene die dit denkt het niet meemaken en ervaren, haha. Ik realiseerde mij dat miljoenen oprechte zoekers er alles aan doen om ‘Verlichting’ te bereiken, terwijl er waarschijnlijk slechts een paar dozijn ‘Verlichten’ op aarde rondlopen. Wie ben ik om te denken dat het mij (wel) gaat lukken? Wat een grap. Ik heb besloten om het hele idee – het bereiken van ‘Verlichting’ – los te laten en nu eindelijk eens gewoon mijn leven te gaan leiden hiernu, in plaats van altijd maar bezig te zijn met één of ander ideaal in de toekomst.

De kans dat ik ooit ‘Verlichting’ ga bereiken is 0,0000001% Dit is gebaseerd op de berekening die Jed McKenna is één van zijn boeken gebruikt: 1 op de 10.000 probeert ‘Verlichting’ te bereiken en 1 op de 10.000 daarvan lukt het ook daadwerkelijk. Dit betekent dat er op dit moment 1 op de 100.000.000 = 70 ‘Verlichten’ op aarde rondlopen. Persoonlijk denk ik dat het aantal/de kans 10 keer zo groot is, dus: 1 op de 10.000.000 = 700 ‘Verlichten’ op aarde. Vandaar de 0,0000001% kans die ik theoretisch gezien heb. Verwaarloosbaar klein dus.

Ik heb dus besloten om gewoon mijn leven te gaan leiden en volledig mijn ‘inner-weten’ en ‘inner-weten’-discipline te volgen. Alleen op basis daarvan doe ik nog op een ontspannen manier spiritueel zelfonderzoek, anders niet. Ik ga mijzelf niet meer onder druk zetten of mijzelf voorwaarden opleggen of het belachelijke idee van ‘Verlichting’ voorhouden. Daarmee doe ik ‘mijzelf’ veel pijn en wijs ik ‘mijzelf’ telkens af doordat ik alle andere facetten van het Leven niet zie en daar dus ook niet van kan genieten. Dit is een grote verandering in mijn houding en het voelt goed dat ik deze beslissing heb gemaakt. Mocht ik ooit ‘Verlichting’ bereiken: mooi meegenomen. Zo niet, ook prima. In een volgend leven krijg ik wel weer een nieuwe kans, haha.

Eckhart Tolle is absoluut onverstoorbaar

De laatste paar maanden heb ik ongeveer tien video’s van Eckhart Tolle zitten kijken en vaak als ik hem zie moet ik spontaan huilen. Het lijkt alsof ik iets in de houding én het gedrag van Eckhart zie dat ik zelf ben kwijt geraakt in mijn jeugd: absolute onverstoorbaarheid in combinatie met totale ontspanning, nederigheid en de Liefde zelf zijn. Ik besef me ook wel dat ik in Eckhart zie wat ik wil zien, maar er straalt iets van hem uit dat onpersoonlijk en universeel is. En telkens als ik dat zie knapt er iets in mij. Bij Mooji heb ik dat ook, maar wel in mindere mate. ~ lzv

Een reactie op “Ik heb mijn zoektocht naar ‘Verlichting’ opgegeven ~ Ik moet huilen om Eckhart Tolle

  1. Hallo,
    wat ben je streng voor jezelf.
    Je wilt ook iets bereiken in de toekomst. Het klinkt als:” Als ik dat heb bereikt dan kan ik gelukkig en verlicht zijn.”
    Volgens mijn is het belangrijker om van het proces te genieten. Zoals Eckhart Tolle zegt: Het hout hakken en water dragen. Of bollen planten en water geven. Gewoon doen wat je altijd doet, maar dan bewust zijn van je gedachten . Het lukt mezelf steeds beter om de 60.000 gedachtes die een mens normaal heeft flink in te perken. Op een dag dat dat goed lukt heb ik het gevoel dat de dimmer van de verlichting echt veel meer open staat. Het is niet niet of wel. Het is de dimmer zover open zetten als je kunt. Het is vermoeiend om steeds bewust te blijven en alert te zijn als er een gedachte is. Het is maar nog vermoeiender om het niet te doen. Het is het moment waarop de dimmer meer open staat dat je meer verlicht bent. Dan breng je licht in de wereld zonder dat je voor anderen lijkt te schitteren . Maar ze voelen zich wel prettiger bij jou, zo voel je jezelf ook prettiger.
    Je schrijft mooi, niet vanuit denken maar vanuit een diepere bron. Je woorden geven herkenning. Voor wie schrijf je? Ook voor mij, ik heb het met genoegen gelezen, dank je. Je bracht meer licht in mijn leven.
    Vrolijke Groetjes,
    Peter

Reacties zijn gesloten.