Rekening houden met anderen vanuit angst = controlemechanisme

Leestijd: 2 minuten

22:00 – Rekening houden met anderen vanuit angst – omdat ik denk iets nodig te hebben – is een controlemechanisme van het ego. Rekening houden met anderen vanuit angst is onderdeel van het afweermechanisme ‘valse hoop’ waarbij ik mijzelf anders voor doe dan ik werkelijk in elkaar zit → ik probeer iemand anders te zijn. Voorbeelden van dingen die ik (lees: het ego) denk nodig te hebben zijn: waardering, goedkeuring, bevestiging, ‘liefde’, gezien of gehoord willen worden en aardig gevonden willen worden.

Door niet mijn grenzen aan andere mensen aan te geven houd ik onbewust rekening met hen, zodat ik er vervolgens zelf ook wat uit haal (= denken iets nodig te hebben). Op het moment dat ik mijn grens niet aangeef en mijzelf niet uit, houd ik rekening met anderen vanuit angst en treedt het controlemechanisme direct in werking. Rekening houden met anderen vanuit angst = keiharde zelfafwijzing. Het is de angst voor het verlies aan controle, schijnzekerheid en het onbekende – oftewel angst voor de dood – dat ten grondslag ligt aan rekening houden met anderen vanuit angst.

Het bevredigen van andermans behoeftes om het gevoel te hebben dat ik besta

Ik kan mij makkelijk in anderen verplaatsen en geloven dat ik weet wat anderen nodig hebben. Wellicht heeft mijn hooggevoeligheid hiermee te maken, maar ik lijk dus makkelijk de behoeftes van anderen waar te kunnen nemen en/of op te pikken. Als gevolg van mijn minderwaardigheid maak ik mijn eigen behoeftes ondergeschikt aan die van anderen en ontleen ik een groot gedeelte van mijn identiteit aan het bevredigen van andermans behoeftes.

Afgezien van het feit dat ik mijn eigen behoeftes ondergeschikt maak aan die van anderen, ken ik blijkbaar veel ‘waarheid’ toe aan mijn zintuiglijke informatie – althans mijn interpretatie daarvan. Het zou inderdaad kunnen dat ik makkelijk aanvoel wat anderen nodig hebben, maar de enige reden waarom ik het geloof én ernaar handel is omdat ik er zelf identiteit uithaal. Het ego is één en al behoefte. Of beter gezegd: het ego is een oneindige uitdrukking van behoefte en door continue egobehoeftes te bevredigen maak ik mijzelf kwetsbaar en afhankelijk van anderen. Ik zal dit patroon echt moeten leren doorbreken, al vind ik het enorm lastig omdat ik er veel identiteit, eigenwaarde en het gevoel te bestaan uithaal. ~ lzv