De piramide van Maslow bekeken vanuit het ego- en absolute perspectief

23:00 – Eergisteren heb ik een eerste onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten behoeften die ik ervaar. Het doel van mijn onderzoek is vast te stellen welke behoeften noodzakelijk zijn voor mijn biologische overleving, welke behoeften automatisch uit het wezen volgen ‘Dat Ik Ben’ (karakter en hoe ik in elkaar zit → is dus niet hetzelfde als mijn persoonlijkheid), en welke behoeften psychisch van aard zijn en geworteld zijn in angst en ‘denken iets nodig te hebben’.

In dit bericht zal ik geen volledig uitsluitsel kunnen geven, omdat ik nog niet precies weet hoe ik als biologisch wezen in elkaar zit. Een pasgeboren baby gaat bijvoorbeeld dood als deze niet fysiek wordt aangeraakt de eerste fase van zijn leven. Hoe werkt dit bij volwassen mensen? Heb ik bijvoorbeeld een aangeboren behoefte aan genegenheid, knuffels, lichamelijk contact, seks, etc.? Is de mens een groepsdier en wordt mijn welzijn o.a. bepaald door wel of geen intimiteit ervaren met anderen, of heb ik dat helemaal niet nodig? Ik weet het niet en daarvoor zal ik mij eerst moeten verdiepen in bijvoorbeeld de werking van het hormoonstelsel van het menselijk lichaam en de verschillende theorieën op het gebied van ‘nature versus nurture’.

Biologische behoeften, egobehoeften en wezenlijke behoeften

De drie categorieën behoeften die ik gisteren heb vastgesteld zijn de volgende:

  • Fysiologische of biologische behoeften: deze behoeften zijn aangeboren en noodzakelijk voor het in stand houden het lichamelijk evenwicht – ook wel homeostase van het organisme genoemd – en de biologische overleving.
  • Egobehoeften of psychische behoeften: deze behoeften hebben een psychische oorsprong en komen voort uit de overtuigingen die ik hiernu geloof → ‘ik denk iets nodig te hebben’. Ik kan mij overigens bewust of onbewust zijn van mijn egobehoeften, en indien ik mij er bewust van ben kan ik wel of niet besluiten om er actief naar te handelen. Ik kan bijvoorbeeld ergens een sterk verlangen naar hebben, omdat ik geloof dat ik het hiernu nodig heb/mis en er vervolgens naar streven.
  • Wezenlijke of intrinsieke behoeften: deze behoeften komen voort uit de aard van mijn wezen (karakter en hoe ik in elkaar zit → is dus niet hetzelfde als mijn persoonlijkheid). Ik ben er nog niet helemaal uit of deze behoeften aangeboren zijn of zich (verder) ontwikkelen in mijn leven of wellicht een combinatie van beiden is.

Ik heb een aantal artikelen gelezen over de piramide van Maslow en ik heb alle beschikbare behoeften en informatie bij elkaar geraapt en hieronder weergegeven. Ik ga nu elke behoefte onderzoeken en bepalen tot welke vastgestelde categorie behoeften – biologische behoeften, egobehoeften en/of wezenlijke behoeften – deze hoort. Het ego is een uitdrukking van identificatie en gehechtheid en daarom zijn alle behoeften onderdeel van mijn identiteit, maar waar ik benieuwd naar ben is of ik kan vaststellen welke behoeften er ‘overblijven’ als ik mijn gehechtheid aan het ego los heb gelaten.

De onjuistheid van de piramide van Maslow

De piramide van Maslow is een motivatietheorie. Maslow probeerde menselijk gedrag en de motivatie om iets te doen te verklaren aan de hand van zijn piramide. Maslow geloofde dat menselijk gedrag en handelen voortkomt uit de motivatie om een specifieke behoefte te bevredigen die het algehele welzijn – op welke manier dan ook – verhoogt. Hij geloofde dat we streven naar het bevredigen van onze behoeften op basis van de impact die ze hebben op ons algehele welzijn.

Maslow heeft een eerste poging gedaan om menselijk gedrag en de motivatie om iets te doen te verklaren, maar hij slaat de plank volledig mis. De piramide van Maslow is leuk bedacht, maar de belangrijkste tekortkoming van zijn motivatietheorie is dat hij alleen waargenomen menselijk gedrag en handelen probeert te verklaren en geen onderzoek heeft gedaan naar de oorsprong van gedrag, handelen en behoeften. Maslow nam gewoon aan dat alle menselijke behoeften biologisch en wezenlijk van aard zijn, en probeerde die vervolgens te verklaren met behulp van een zelfbedacht model – de piramide met vijf niveau’s van behoeften.

Hieronder zal ik laten zien – in veel andere berichten op deze website is het ook te lezen – dat de meeste menselijke behoeften psychisch van aard zijn en kunstmatig door het denken zijn gecreëerd. Psychische behoeften of egobehoeften zijn altijd geworteld in angst en gebaseerd op het geloof in onware overtuigingen die hiernu altijd een probleem (= egobehoefte) creëren. De veronderstelling die iedereen – net zoals Maslow – maakt is dat een behoefte altijd een biologische of wezenlijke oorsprong heeft, maar dat is duidelijk niet waar. Psychische behoeften of egobehoeften zijn kunstmatig gecreëerd en daarmee dus volledig ingebeeld, maar worden wel als ‘echt’ en ‘waar’ ervaren.

De paradox is dat het geloven van onware overtuigingen die op angst zijn gebaseerd hiernu altijd tot een onmiddellijke verlaging van het algehele welzijn leidt. Het handelen en streven naar de bevrediging van de egobehoefte lijkt vervolgens een oplossing te zijn en kan wellicht een goed gevoel of opluchting opleveren, maar de waarheid is dat het overgrote gedeelte van onze menselijke behoeften (= problemen) door onszelf kunstmatig wordt gecreëerd. Anders gezegd, we houden onszelf continue voor de gek door te geloven dat we voortdurend ‘denken iets nodig hebben’.

De vijf niveau’s van de piramide van Maslow

Hieronder zal ik elke behoefte die behoort tot één van de vijf verschillende niveau’s van de piramide van Maslow (kort) behandelen. Elke behoefte ga ik onderzoeken vanuit het egoperspectief én vanuit het absolute perspectief (het Geheel) om – indien mogelijk – vast te kunnen stellen of de behoefte biologisch en/of wezenlijk van aard is, of dat de behoefte psychisch van aard is en gebaseerd is op onware overtuigingen. Psychische behoeften of egobehoeften zijn altijd gebaseerd op angst en ‘denken iets nodig te hebben’ en hebben geen oorsprong in de realiteit zoals deze daadwerkelijk is. Anders gezegd, psychische behoeften of egobehoeften zijn illusies en volledig ingebeeld door diegene die ze ervaart. Een knap staaltje jezelf voor de gek houden 🙂

Opmerking 1: Het egoperspectief is het afgescheiden perspectief dat ik als persoon/mens ervaar. Dit perspectief vindt zijn oorsprong in angst en is volgens de theorie van ‘Verlichting’ een illusie. Het absolute perspectief is het perspectief van de eenheid en representeert het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn – datgene wat ‘ik’ in werkelijkheid ben.

Opmerking 2: Het ego verkeert in een voortdurende toestand van gebrek en tekort en is daarom structureel ongelukkig. Om de staat van ongelukkigheid te maskeren én op te lossen, probeert het ego fijne, prettige ervaringen te creëren door hiernu problemen vast te stellen en zichzelf een goed gevoel (= tijdelijke oplossing) in het vooruitzicht te stellen en na te streven. Veel van de onderstaande behoeften vallen in deze categorie.

Niveau 1: fysiologische en biologische behoeften

In deze categorie vallen volgens Maslow alle behoeften die te maken hebben met de biologische overleving van het organisme → als ik deze behoeften niet bevredig dan ga ik dood. Het bevredigen van deze behoeften is dus absoluut noodzakelijk, zo niet dan reageert het lichaam/systeem in eerste instantie met negatieve gevoelens en sensaties en later met de dood. Bij bevrediging treden prettige gevoelens op. De natuur heeft op deze manier de vervulling van essentiële bestaansvoorwaarden veilig gesteld.

  • Ademhalen: ik moet ademhalen anders ga ik direct dood → dit is puur een biologische behoefte, omdat het zowel voor het egoperspectief als het absolute perspectief geldt.
  • Voedsel, drinken en slapen: bekeken vanuit beide perspectieven heb ik voedsel, vocht en nachtrust nodig anders wordt mijn lichamelijk evenwicht zeer verstoord (homeostase), wat uiteindelijk kan leiden tot de dood → dit is een biologische behoefte. Echter, in onze samenleving zie ik vaak dat het ego eten en drinken als middelen gebruikt om zich beter te voelen (een goed gevoel nastreven), wat ook regelmatig leidt tot verslavingen en eetstoornissen. Dus naast een biologische behoefte kan dit ook een egobehoefte zijn.
  • Warmte en kleding: bij een lichaamstemperatuur beneden de 35 graden Celsius krijg ik het als mens erg moeilijk en treden er steeds serieuzere complicaties op. Bekeken vanuit beide perspectieven zijn warmte en kleding noodzakelijke voorwaarden voor mijn overleving → dit is een biologische behoefte. Echter, kleding is vaak een belangrijk onderdeel van iemands identiteit en zelfbeeld en bepaalt voor een deel zijn/haar eigenwaarde. Dus naast een biologische behoefte kan het ook een egobehoefte zijn – wat vaak het geval is vind ik.
  • Seksuele activiteit: er is wetenschappelijk vastgesteld dat voorplantingsdrift of de voorplantingsfunctie niet aangeboren is. Anders gezegd, het krijgen van kinderen is een keuze en een logisch gevolg van het hebben van seks zonder voorbehoedsmiddelen. Blijkbaar zijn de seksuele driften als gevolg van de fluctuaties in onze hormoonspiegels en menstruatiecyclus bij vrouwen voldoende voor het voortbestaan van onze menselijke soort. Als ik seksuele verlangens en opwinding ervaar en ik heb zin om te vrijen ervaar ik geen pijnlijke gevoelens als ik hier niet naar handel → het is geen noodzakelijke biologische behoefte zoals de voorgaande drie. Kijkend vanuit het absolute perspectief kan ik mij voorstellen dat het een wezenlijke behoefte is die voortkomt uit de manier waarop ik biologisch in elkaar zit. Echter, het ego gebruikt seks vaak om een goed gevoel te creëren en na te streven of als een manier om zichzelf te verbinden met een ander → dit zijn duidelijke voorbeelden van egobehoeften. Seks is dus sowieso een wezenlijke behoefte en kan daarnaast een egobehoefte zijn. Hier zat Maslow dus al flink mis 🙂

Niveau 2: behoefte aan veiligheid en zekerheid

Op dit niveau proberen mensen volgens Maslow hun fysieke veiligheid (oorlog, natuurramp, huislijk geweld, kindermishandeling) en economische veiligheid (economische crisis en het gebrek aan kansen op werk) te waarborgen.

  • Bescherming tegen de elementen: ik dien onderdak te hebben want anders word ik – in Nederland in ieder geval – ziek en ga ik uiteindelijk dood. Onderdak is belangrijk om warm te kunnen blijven. Vanuit het absolute perspectief zou ik kunnen zeggen dat dit indirect een biologische behoefte is, maar ik kies ervoor om het een wezenlijke behoefte te noemen. Echter, het ego stelt altijd voorwaarden en vereisten (vanuit angst) aan hoe het onderdak (huis) eruit zou moeten zien, omdat het hier identiteit en eigenwaarde aan ontleent → egobehoefte. Onderdak of een huis willen is dus een wezenlijke behoefte en kan daarnaast ook een egobehoefte zijn.
  • Persoonlijke veiligheid en bescherming tegen gevaar: ik wil mij als wezen veilig en op mijn gemak voelen en zal mijzelf altijd beschermen tegen fysiek gevaar → dit is een wezenlijke behoefte bekeken vanuit het absolute perspectief. Echter, het ego ziet op basis van onware overtuigingen (herinneringen uit het verleden) overal gevaar. Het ego voelt zich eigenlijk altijd bedreigd en zal zich altijd proberen te beschermen – op welke manier dan ook. De behoefte aan bescherming tegen gevaar die het ego ervaart is volledig ingebeeld en dus een illusie → egobehoefte.
  • Regelmaat, orde en zekerheid: als kind hield ik al van orde, structuur en regelmaat en ik ga er dan ook van uit dat ik zo in elkaar zit → dit is een wezenlijke behoefte bekeken vanuit het absolute perspectief. De behoefte aan zekerheid is duidelijk afkomstig van het ego, want het Leven is voortdurend aan verandering onderhevig en het enige wat zeker is, is dat ik zal sterven. Verder niets. De behoefte aan zekerheid is dus een duidelijke egobehoefte.
  • Financiële zekerheid: in het kader van mijn overleving is het handig om geld te hebben om te kunnen eten en drinken, kleding te kunnen kopen en een huis te kunnen huren. Vanuit het absolute perspectief is een inkomen een wezenlijke behoefte, maar het is niet noodzakelijk indien ik mijn overleving op andere manieren kan bewerkstelligen – door bijvoorbeeld bij iemand anders te gaan wonen. Het ego daarentegen is voortdurend bang dat het niet genoeg heeft en probeert hiernu altijd meer te vergaren om het gevoel van financiële zekerheid te vergroten, omdat het bang is dat er in de toekomst iets fout/mis gaat → egobehoefte.
  • Gezondheid en welzijn: natuurlijk is het fijn om gezond en pijnvrij te zijn. Ik neem aan dat een ‘Verlichte’ hier ook de voorkeur aan geeft, en gezond en pijnvrij zijn is daarom een wezenlijke behoefte bekeken vanuit het absolute perspectief. Het ego daarentegen is vaak geobsedeerd door gezondheid en welzijn, omdat het ego zich altijd wil goed voelen. En omdat het ego zich continue goed wil voelen, accepteert het nooit hoe het zich werkelijk voelt en voelt het zich nooit echt gelukkig. Behoefte aan gezondheid en welzijn kan dus ook een egobehoefte zijn.

Niveau 3: behoefte aan verbondenheid, liefde en sociaal contact

Op dit niveau proberen mensen op basis van hun behoeften relaties aan te gaan en deze te onderhouden volgens Maslow. Mocht iemand niet toekomen aan dit niveau, dan kan wellicht te maken hebben met een gebrek aan sociaal-communicatief vermogen of ontkenning van behoeften (OvB).

  • Het gevoel ergens bij te horen: evolutionair gezien is de mens een groepsdier omdat het o.a. zijn overlevingskansen vergrootte. Echter, ik vraag me af of de mens van nature ergens bij wil horen als zijn overleving niet op het spel staat. Ik heb zo’n vermoeden van niet en volgens mij reageert het lichaam ook niet met negatieve gevoelens en pijnen als we ons nergens bij aansluiten of bij willen horen. Ik weet het niet 100% zeker, maar bekeken vanuit het absolute perspectief ga ik ervan uit dat dit geen werkelijke behoefte is. Echter, het ego moet ergens bij horen, omdat het identiteit, zelfbeeld en eigenwaarde ontleent aan de dingen, groepen, mensen, etc. waar het allemaal bij hoort. Nergens bij horen = geen identiteit = ophouden te bestaan. Het gevoel ergens bij te horen is duidelijk alleen een egobehoefte.
  • Om geaccepteerd te worden: bekeken vanuit het absolute perspectief kan ik mij voorstellen dat ik prettige gevoelens ervaar als ik geaccepteerd word door anderen (functie hormoonstelsel), maar het is geen noodzakelijke behoefte om vanuit angst mijn gedrag en handelen hierop aan te passen. Kortom, dit is geen werkelijke behoefte. Echter, het ego heeft continue bevestiging, goedkeuring en acceptatie nodig, want anders kan het niet weten dat het bestaat. Voor het ego is acceptatie en goedkeuring van cruciaal belang en is het duidelijk alleen een egobehoefte.
  • Vriendschappen en genegenheid: bekeken vanuit het absolute perspectief kan ik mij voorstellen dat het altijd fijn is om vriendschappen te hebben en genegenheid te ervaren. Het is echter geen noodzakelijke behoefte, maar een wezenlijke behoefte die niet per se bevredigd hoeft te worden. Het ego hecht veel waarde aan vriendschappen omdat het vaak mensen zijn die het zelfbeeld van het ego op een positieve manier terug reflecteren. Naast een wezenlijke behoefte, kan dit dus ook een egobehoefte zijn.
  • Familie, gezin en (werk)relaties: Eckhart Tolle schijnt een vrouw te hebben en daar gelukkig mee te zijn. Het is dus niet zo dat een ‘Verlichte’ per definitie alleen blijft. Ik ken niet echt andere voorbeelden, maar ik ga ervan uit dat het dus een wezenlijke behoefte kan zijn en dat het wellicht van wezen tot wezen kan verschillen. In onze maatschappij is het ego erg gericht op zaken als familie, gezin en andere relaties, omdat het daar veel identiteit, zelfbeeld en eigenwaarde aan ontleent. Vaak zie je in relaties dat beide partners wederzijds afhankelijk van elkaar zijn en onbewust precies datgene aan elkaar geven dat ze bij zichzelf afwijzen. Te grappig is dat. De behoefte aan familie, gezien en (werk)relaties is over voornamelijk een egobehoefte.

Niveau 4: behoefte aan waardering, respect en een gevoel van eigenwaarde

Op dit niveau proberen mensen door anderen te worden geaccepteerd, erkend en gewaardeerd volgens Maslow. Daarnaast verlangen we op dit niveau naar een gevoel van eigenwaarde en zelfrespect volgens hem.

  • Het gevoel van eigenwaarde: bekeken vanuit het absolute perspectief is dit geen werkelijke behoefte, omdat een gevoel van eigenwaarde onderdeel is van het ego en de afgescheiden staat. De mate van eigenwaarde wordt bepaald door hoe het ego tegen zichzelf aankijkt = onware zelfbeeld. Dit is dus alleen een egobehoefte.
  • Waardering, erkenning en respect van anderen: bekeken vanuit het absolute perspectief heeft het Geheel natuurlijk niets van anderen nodig; het is al volmaakt en compleet van zichzelf. Dit betekent niet dat het niet fijn en prettig is om waardering, erkenning en respect van anderen te krijgen, maar het is niet noodzakelijk → dit is geen werkelijke behoefte. Het ego heeft voortdurend waardering, erkenning, respect, etc. van anderen nodig, omdat het ego in een voortdurende toestand van gebrek en tekort verkeert → het denkt altijd iets nodig te hebben en daarom is dit dus alleen een egobehoefte.
  • Status, roem, prestatie, prestige: zelfde verhaal als het vorige punt. Allemaal behoeften die alleen afkomstig zijn van het ego → egobehoeften.
  • Zelfrespect, kracht, bekwaamheid, zelfvertrouwen: bekeken vanuit het absolute perspectief zijn dit eigenschappen die automatisch volgen uit het onvoorwaardelijk accepteren van ‘mijzelf’ en de realiteit. Het zijn dus eigenlijk geen werkelijke behoeften, omdat het eigenschappen en vaardigheden zijn die ‘gewoon’ van nature aanwezig zijn → er is geen tekort aan en er hoeft dus ook niets ontwikkeld te worden. Het ego verkeert wel in een voortdurende staat van tekort en gebrek en gelooft dat het al deze eigenschappen en vaardigheden van nature niet bezit, dus moeten ze verkregen en ontwikkeld worden → dit is alleen een egobehoefte.

Niveau 5: behoefte aan zelfrealisatie en zelfverwezenlijking

Dit is het hoogste niveau van de piramide en kan volgens Maslow alleen ervaren worden als iemand alle onderliggende behoefteniveau’s bereikt én volledig beheerst. Met zelfrealisatie en zelfverwezenlijking kan overigens ook het bereiken van ‘Verlichting’ worden bedoeld, alleen geeft Maslow er een andere betekenis aan.

  • Eigen mogelijkheden realiseren en creativiteit ontplooien: bekeken vanuit het absolute perspectief is er niets te realiseren, omdat er hiernu geen probleem is en ‘alles is goed’ →  onvoorwaardelijke acceptatie van de realiteit en ‘Dat Wat Is’. Hieruit volgt dat alle mogelijkheden en creativiteit automatisch verschijnen in Bewustzijn, aan Bewustzijn en als Bewustzijn. Het Leven is niets anders dan creativiteit. Het onvoorwaardelijk accepteren van het Leven leidt dus automatisch tot het ontplooien van creativiteit, alleen kan dit nooit bereikt worden vanuit een verlangen van het ego – alleen door de Waarheid te realiseren, wat dus een wezenlijke behoefte is → ‘mijzelf’ ontdoen van de last van het ego. Vanuit het nietige egoperspectief bestaat er inderdaad de behoefte om eigen mogelijkheden te realiseren en creativiteit te ontplooien, maar dit zal altijd tot een suboptimaal resultaat leiden → het ego zit zichzelf gewoon continue in de weg zonder dat het dat zelf doorheeft. Desalniettemin is het voornamelijk een wezenlijke behoefte die door het ego in een egobehoefte wordt veranderd.
  • Mezelf ontwikkelen tot een uniek mens met een unieke persoonlijkheid: bekeken vanuit het absolute perspectief is dit geen werkelijke behoefte. Immers, het onvoorwaardelijk accepteren van de realiteit betekent: er is hiernu geen probleem en ‘alles is goed’ → wat valt er dan te ontwikkelen? Het ego daarentegen wil bijzonder en uniek zijn in alle opzichten, omdat het gelooft dat het niet bijzonder en uniek is maar doorsnee en gewoon. En daar heeft het ego helemaal gelijk in, haha, omdat het ‘zichzelf’ niet kan zien → het kan alleen zijn zelfverzonnen onware zelfbeeld waarnemen. Logisch dat het ego de extreme behoefte heeft om zich te ontwikkelen tot een uniek mens met een unieke persoonlijkheid = egobehoefte.
  • Kennis, nieuwsgierigheid en onderzoeksdrift naar de wereld om mij heen: bekeken vanuit het absolute perspectief heeft het Geheel volgens mij geen werkelijke behoefte om zichzelf te begrijpen en te verklaren. Bovendien lijkt het mij onmogelijk, omdat er alleen onderzocht en verklaard kan worden als er ‘iets’ anders is = dualiteit. Het Geheel kan dus alleen waarnemen, of beter gezegd, het Geheel is waarnemen zelf → de waarnemer en het waargenome zijn opgehouden te bestaan. Het ego daarentegen wil alles begrijpen, verklaren en weten, omdat het gelooft daarmee zijn overlevingskansen te vergroten en gelukkiger te kunnen leven. In werkelijkheid leidt meer onware kennis alleen maar tot destructief gedrag richting zichzelf, anderen en de wereld als geheel. En de enige echte zoektocht naar de Waarheid gaat het ego ironisch genoeg uit de weg. Het ego wil alleen maar voortbouwen op wat het al kent; het ego wil datgene waar het in gelooft niet ontmantelen en loslaten, omdat alle onware kennis zijn identiteit, zelfbeeld, eigenwaarde en gevoel van zelf vormt. Dit is duidelijk alleen een egobehoefte.

Conclusie

Het doel van mijn onderzoek was vast te stellen welke behoeften noodzakelijk zijn voor mijn biologische overleving, welke behoeften automatisch volgen uit het wezen ‘Dat Ik Ben’, en welke behoeften psychisch van aard zijn en geworteld zijn in angst en ‘denken iets nodig te hebben’. Op basis van de voorgaande analyse heb ik geteld hoe vaak ik tot de conclusie ben gekomen dat een behoefte in de piramide van Maslow biologisch, wezenlijk of egoïstisch van aard is. Hierbij heb ik de aantallen van het egoperspectief en het absolute perspectief bij elkaar opgeteld:

  • Biologische behoeften: 3
  • Wezenlijke behoeften: 9
  • Egobehoeften: 19

Natuurlijk is het een subjectief onderzoek en ik heb bovendien geen gewicht gehangen aan de toegekende kwalificaties, maar wat mij duidelijk is geworden dat het overgrote gedeelte van de behoeften die ik hiernu ervaar egoïstisch en psychisch van aard zijn en voortkomen uit angst. Hier was ik mij overigens al bewust van, maar het is prettig om het nu ook zelf onderzocht én bevestigd te hebben.

Wat mij verder opvalt is dat er veel overlap is tussen wezenlijke behoeften en egobehoeften. Mijn idee is dat de egovariant vaak een extreme versie van de oorspronkelijke natuurlijke behoefte is, waarmee het ego bijvoorbeeld een goed gevoel probeert na te streven en/of een belangrijk middel is om zijn identiteit, eigenwaarde, zelfbeeld en gevoel van zelf in stand te houden. Egobehoeften komen dan ook direct voort uit het overlevingsmechanisme en voorzien het ego voortdurend van nieuwe energie en houden het zo in stand. Het belangrijkste voor mij is om te blijven realiseren is dat alle egobehoeften illusies zijn en dat het nastreven ervan het geloof in de behoefte (= het probleem) zelf in stand houdt. Anders gezegd, door egobehoeften proberen te bevredigen blijf ik ‘mijzelf’ afwijzen en naar ‘mijzelf’ communiceren dat ik iets nodig denk te hebben → 100% niet-waar. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *