Hoe moet ik mij gedragen? ~ Goed en fout is een illusie

Leestijd: 3 minuten

15:00 – Ik ben mij al langer bewust van het feit dat als ik buiten loop/ben, ik mij altijd bewust ben van andere mensen en regelmatig ben ik er ook lichtelijk op gefocust. Twee jaar geleden geloofde ik nog dat ik andere mensen als een gevaar en bedreiging zag, maar dat is niet de reden van mijn gedrag heb ik vastgesteld. Ik heb zo’n vermoeden dat ik andere mensen ‘gebruik’ om mijn zelfverzonnen zelfbeeld van minderwaardigheid in stand te houden. Het heeft volgens mij te maken met mijn onzekerheid dat ik niet weet hoe ik mij goed moet gedragen en dat ik dus niet weet of ik een goed persoon ben → angst om te falen.

Hoe moet ik mij gedragen?

Het schijnt dat moraal een antwoord is op de vraag “Hoe moet ik mij gedragen?” Dit veronderstelt dat er goed en slecht gedrag bestaat, alleen wie bepaalt dat dan? Mijn moeder? Mijn vader? Mijn docenten op de basisschool? De televisieprogramma’s die ik vroeger heb gezien? De samenleving waarin ik ben opgegroeid? Mijn baas? Moraal zou ik ook kunnen verwoorden als mijn voorstelling van goed en slecht gedrag. Alleen een moraal is niet een vaststaand en constant iets, omdat wat goed en slecht is per situatie kan verschillen. Bijvoorbeeld: vertoont een zwerver die eten steelt en bijna dood gaat van de honger goed of slecht gedrag? Het is dus waanzin om te denken dat er een set van voorgeschreven regels bestaat die absoluut bepalen wat goed en fout gedrag is.

Bekeken vanuit het egoperspectief biedt moraal natuurlijk houvast en geeft het een gevoel van zekerheid en veiligheid, ook al is die in werkelijkheid schijn. Daarnaast is moraal een belangrijk onderdeel van de identiteit, het zelfbeeld, de eigenwaarde en het gevoel van zelf dat een persoon ervaart. Moraal is dus eigenlijk het antwoord op de vraag “Wanneer word ik gewaardeerd door anderen?” en “Wanneer doe ik het goed zodat ik krijg wat ik nodig denk te hebben?” Moraal maakt dus deel uit van het ego en heeft niets met ‘mij’ als het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn te maken.

Zoals ik al vertelde ben ik mij voortdurend bewust van andere mensen als ik buiten loop/ben. De enige reden waarom ik dat doe is om te kunnen bepalen en te kunnen weten of ik het goed doe, of ik goed gedrag vertoon en dus een goed persoon ben. Aangezien ik dat zelf onmogelijk met het denken kan bepalen en weten, moet ik het wel via andere mensen weerspiegeld krijgen. En omdat ik niet met het denken kan weten wat andere mensen goed of fout gedrag vinden, focus ik mij gewoon helemaal op andere mensen (= controlemechanisme) zodat ik ook geen fout gedrag kan vertonen, niet fout kan handelen of per ongeluk foute dingen ‘uit mij kunnen komen’.

Hoe kan ik nou weten wat goed of fout gedrag is?

Het denken en het ego kunnen onmogelijk weten wat goed of fout gedrag is. Wat ik geloof en mij voorstel van goed en fout gedrag heb ik overgenomen van ouders, onderwijzers, vriendjes, televisie, etc. in ruil voor waardering, bevestiging, goedkeuring, ‘liefde’, een aai over mijn bol, etc. Alles wat ik denk te weten over wat goed of fout gedrag is, is een illusie en nergens op gebaseerd, behalve om meer veronderstellingen die op hun beurt ook weer gebaseerd zijn op veronderstellingen etc. Het zijn overtuigingen, concepten en ideeën zonder werkelijke betekenis – behalve voor het denken, maar ik ben niet het denken.

Vanuit het absolute perspectief van het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn bestaat er geen maatstaf voor goed of fout gedrag. Het is namelijk waanzin om dat wat er in bewustzijn verschijnt (= het Leven zelf) te toetsen aan de hand van overgenomen of zelfverzonnen normen en waarden, en op basis daarvan te oordelen en veroordelen. Aan wie is het om te oordelen? Het slaat echt helemaal nergens op. We wijzen met z’n allen elkaar – en daarmee onszelf – voortdurend af, omdat we geloven dat anderen – en dus wijzelf – zich niet goed gedragen en slechte personen zijn. Waanzin is het.

Het enige gedrag dat werkelijk goed is, is datgene wat verschijnt als het Leven zelf vanuit Liefde. Gedrag, handelen en dat ‘wat er uit mij komt’ op basis van ‘innerlijk-weten’ en Liefde is goed. Ook al kan de rest van de wereld mijn gedrag, handelen en ‘wat er uit mij komt’ slecht en fout vinden, ik ‘inner-weet’ dat het goed is en dat is de enige maatstaf die er voor mij is 🙂 ~ lzv