Ik ervaar nog steeds de sterke drang om rekening te houden met anderen

18:00 – Gisteren ben ik met een vooraf onbekende dame naar het Spoorwegmuseum in Utrecht geweest. Sinds december vorig jaar heb ik een museumjaarkaart en ik heb mij voorgenomen om iedere maand een museum te bezoeken en mijn geplande evenement te delen op de website Nieuwemensenlerenkennen.nl. Vervolgens kunnen andere leden deelnemen en met mij meegaan naar het museum. Ten eerste vind ik het veel leuker om met een ander of anderen een museum te bezoeken. Ten tweede kan ik direct ervaren in hoeverre ik vooruitgang heb geboekt in het ontspannen omgaan met (nieuwe) mensen; in hoeverre durf ik hiernu werkelijk ‘mijzelf’ te zijn?

Gisteren werd mij duidelijk dat ik nog steeds flink in oude gedachte- en gedragspatronen terugval. Ik ervaar dat ik alleen de keuze heb om a) voortdurend stil te zijn en in mijzelf gekeerd te zijn of b) helemaal gericht te zijn op de ander of anderen (drang) → er lijkt geen middenweg te zijn. Zodra ik de nieuwe dame had ontmoet ging ik automatisch weer helemaal in mijn personage zitten, rekening houden en pleasen; ik werd er als het ware helemaal ingezogen. Ik merk dat ik het best wel frustrerend vind – en ik word er ook triest van – dat ik niet ‘gewoon’ ontspannen samen kan zijn met anderen. Ondanks alle overtuigingen die ik heb onderzocht, ondanks alle inzichten die ik heb opgedaan en ondanks wat ik allemaal heb geleerd de afgelopen maanden, ervaar ik nog steeds geen keuzemogelijkheid om te handelen op basis van Liefde of angst in het bijzijn van anderen. Dat stemt mij triest.

Ik kan hier wel zielig gaan lopen doen, maar dat heeft 0,0 effect. Sterker nog, het heeft een averechts effect. De drang om rekening te houden en te pleasen in het bijzijn bij anderen onderstreept nog maar eens mijn diepe angst om ‘het’ fout en verkeerd te doen; ik ben diep van binnen zo bang dat ik iets fout doe in het bijzijn van anderen, alleen ik kan niet echt bij die angst (zeker niet als ik bij anderen ben). Ik voel de angst oppervlakkig als ik alleen ben en in het bijzijn van anderen ervaar ik de angst niet meer omdat mijn volledige aandacht automatisch gericht is op de ander(en). Ik zal voor mijzelf een keuzemogelijkheid moeten creëren op de één of andere manier, want anders blijf ik een speelbal van mijn eigen angst en het ego, en dat leidt steevast tot veel lichamelijke spanning, stress, ontevredenheid, onrust en onvrede in het bijzijn van anderen. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *