Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Overtuigingen die samenhangen met ‘valse hoop’-gedrag onderzoeken levert op dit moment dus geen nieuwe inzichten op. Bijna elk ‘valse hoop’-gedrag vindt zijn oorsprong in één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen, welke thematisch zouden kunnen worden samengevat als mijn diepe angst om als mens/persoon te falen → angst om het verkeerd te doen → angst voor afwijzing → angst om alleen en eenzaam over te blijven → angst voor de dood → angst voor het grote onbekende: het ‘niets’.

Vandaag heb ik besloten om een afsluitend bericht te wijden aan deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen en het overkoepelende thema ‘mijn angst om als mens/persoon te falen’. En het daarna – bij voorkeur – achter mij te laten en mijn aandacht te richten op een aantal interessante onderzoeksthema’s op concept- en systeemniveau. Er valt nog genoeg te leren op andere gebieden 🙂 Dit betekent niet dat ik geen last meer zal hebben van ‘valse hoop’-gedrag, maar ik ben mij bewust wat eraan ten grondslag ligt en daarom heeft het niet zoveel zin heeft om de samenhangende overtuiging te onderzoeken.

Ik krijg wat ik denk nodig te hebben, als ik maar…

In dit afsluitende bericht met als overkoepelend thema ‘mijn angst om als mens/persoon te falen’ wil ik een overzicht geven van de belangrijkste overtuigingen die ‘valse hoop’-gedrag creëren en mijn angst om te falen hiernu (enorm) versterken. Hoe sterker ik mij identificeer met de onderstaande overtuigingen, des te meer angst ik hiernu ervaar dat ik als mens/persoon faal tenzij ik ‘het falen’ weet af te wenden/op te lossen met ‘valse hoop’-gedrag. De sterkere angst om te falen leidt op zijn beurt weer tot een sterkere identificatie met de onderstaande ‘valse hoop’-overtuigingen → het is een vicieuze cirkel. Bovendien onderhoudt én versterkt het controlemechanisme zichzelf zodra ik mij ermee identificeer → het controlemechanisme heeft ‘mij’ nodig om te kunnen bestaan; zonder ‘mij’ sterft het langzaam af.

De generaliseerde ‘valse hoop’-overtuiging die voortkomt uit mijn angst om als mens/persoon te falen ziet er ongeveer zo uit:

“Ik krijg wat ik denk nodig te hebben, als ik maar …, want anders gaat het fout en krijg ik de schuld en faal ik → ik ben een slecht en fout persoon.”

Hieronder staan de belangrijkste overtuigingen die samenhangen met mijn ‘valse hoop’-gedrag die op dit moment nog veel lichamelijke spanning, stress, pijn en lijden veroorzaken in mijn leven.

  • Als ik direct iets doe/regel (gevoel van urgentie), dan kan er niets meer fout gaan → dan kan ik het niet meer fout doen → dan kan ik niet meer falen.
  • Als ik direct iets doe/regel (gevoel van urgentie), dan kan ik het niet meer vergeten en dus fout doen → dan kan ik niet meer falen.
  • Als ik mij haast (gevoel van urgentie), dan kom ik op tijd en dan doe ik het goed → als ik altijd op tijd kom dan faal ik niet.
  • Als ik mij haast (gevoel van urgentie), dan heb ik meer kans om een (laatste) broek (die in de aanbieding is) te bestellen → anders is deze misschien al weg en is dat mijn eigen schuld → had ik maar meer mijn best moeten doen; ik heb gefaald.
  • Als ik sneller werk en productiever ben (gevoel van urgentie), dan doe ik het wel goed en word ik wel gewaardeerd en faal ik niet.
  • Als ik meer en beter mijn best doe (gevoel van urgentie), dan doe ik het wel goed en word ik wel gewaardeerd en faal ik niet als mens/persoon.
  • Als ik alles foutloos en perfect doe, dan doe ik het wel goed en word ik wel gewaardeerd en faal ik niet als mens/persoon.
  • Als ik alles wat ik heb gedaan meerdere keren controleer, dan weet ik zeker dat ik niets fout heb gedaan → dan faal ik niet als mens/persoon.
  • Als ik voortdurend rekening houd met anderen, dan doe ik het wel goed en word ik wel gewaardeerd → ik faal niet en ik ben een goed persoon.
  • Als ik voortdurend controle houd over dingen, dan kan er niets verkeerd gaan → ik kan niets verkeerd doen en dus de schuld krijgen → ik kan dan niet falen.
  • Als ik controle houd over mijn gedachten, mijn gedrag, mijn handelen en ‘wat er uit mij komt’, dan kan er niets verkeerd gaan → ik kan niets verkeerd doen en ik kan dus ook niet falen.
  • Als mij iets niet lukt, dan moet ik net zolang doorgaan totdat het mij wel is gelukt en daarmee is opgelost → ik mag niet falen.
  • Als ik voortdurend controle houd over mijn lichaam, ledematen en wat ik wil zeggen, dan kan ik ook niets verkeerd doen en daarmee dus ook niet falen.
  • Als ik voortdurend controle houd over de activiteiten die ik doe, dan weet ik zeker dat er niets verkeerd gaat en dan kan ik dus ook niet falen.
  • Als ik mijzelf een doel stel, dan houd ik de controle over het proces en kan er weinig tot niets verkeerd gaan → de kans dat ik faal is geminimaliseerd, omdat ik er immers alles aan heb gedaan wat binnen mijn mogelijkheden lag.
  • Als ik voortdurend let op waar ik loop, dan maak ik geen insecten, andere dieren en planten dood → dan doe ik het niet fout en daarmee dus goed → dan faal ik niet.
  • Als ik de risico’s in een proces minimaliseer door te anticiperen op mogelijke scenario’s, dan verklein ik de kans dat er iets verkeerd gaat → dan verklein ik de kans dat ik het fout doe en daarmee dus faal.

Het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn kan onmogelijk falen.

Het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn kan nooit iets verkeerd doen en daarmee onmogelijk falen. De onvermijdelijke conclusie is dat ik geloof dat ik (lees: het ego) kan falen en dat ik die ervaring hiernu zelf creëer en door middel van ‘valse hoop’-gedrag probeer op te lossen. In werkelijkheid versterk ik mijn oorspronkelijke angst om te falen als mens/persoon alleen maar.

Hoe meer zekerheid en controle ik probeer te hebben en/of krijgen, des te meer zekerheid en controle ik nodig zal hebben, en hoe meer angst om te falen ik hiernu creëer en ervaar. ‘Valse hoop’-gedrag bevestigt, versterkt en intensiveert de oorspronkelijke angstige ervaring die is gebaseerd op mijn ‘primaire afweer’-overtuigingen. In werkelijkheid is ‘valse hoop’-gedrag catastrofaal en volledig zelfdestructief. ‘Valse hoop’-gedrag lijkt een goed gevoel of een gevoel van opluchting in het vooruitzicht te stellen, maar in werkelijkheid is ‘valse hoop’-gedrag de oorzaak van diepere pijn en lijden en houdt het het probleem in stand.

Kiezen tussen twee kwaden

Meer ‘valse hoop’ overtuigingen uitwerken met behulp van de ‘vier vragen’ van Byron Katie heeft geen enkele zin. Het leidt elke keer tot dezelfde inzichten en daarmee leer ik niets nieuws. Met de inzichten die ik hiernu heb zal ik het gewoon moeten doen heb ik besloten. Belangrijker is dat ik beter leer afstemmen op mijn ‘inner-weten’ en alleen op basis daarvan leer te handelen. Alleen maar handelen op basis van mijn ‘inner-weten’, Liefde, vertrouwen in het Leven en daarmee dus mijzelf 🙂 Ik ken de theorie van ‘Verlichting’, ik heb alle belangrijke inzichten en ik ben er mij ook van bewust wanneer het vaak ‘fout’ gaat. Het is nu de tijd om alleen te leren handelen op basis van mijn ‘inner-weten’. Er staat mij werkelijk niets in de weg, behalve mijn eigen angst om er niet meer te zijn en dood te gaan. Dat is natuurlijk niet niks, maar het alternatief wat ik nu leef staat gelijk aan lichamelijke spanning, stress, pijn en lijden. Het is eigenlijk kiezen tussen twee kwaden: pijn en lijden of het ‘niets’. Zolang ik blijf kiezen voor pijn en lijden blijf ik mijzelf voor de gek houden en kan ik net zo goed stoppen met mijn zoektocht naar ‘Verlichting’. Ik bedoel, als ik er toch niet voor ga, dan kan ik mijn tijd en energie beter besteden dan mijzelf voor de gek houden. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *