Mijn eigen behoefte aan rust en stilte erkennen

Leestijd: < 1 minuut

12:30 – Gisteravond ben ik naar mijn buurman gegaan van twee huizen verderop nadat ik zijn muziek aardig goed kon horen in mijn woonkamer. Ik had mij eergisteren voorgenomen om:

  1. Mijn eigen behoeften te erkennen en te uiten; aangeven dat ik nog steeds last heb van zijn muziek – vanwege mijn hooggevoeligheid – ook al staat deze niet meer zo hard en voor anderen misschien zelfs zacht.
  2. Uit te spreken dat ik het waardeer dat hij al rekening met mij houdt en mij besef dat hij al enorm water bij de wijn doet.
  3. Afspraken te maken over het volume en de tijdsduur mocht hij het huidige volume toch willen handhaven.

Kortom, ik neem mijn eigen behoeften waar, durf ernaar te handelen en daarmee voor mijzelf op te komen. En dat voelde echt super! Toen ik bij mijn buurman op de bank zat vertelde hij mij dat hij de muziek altijd harder zet als hij zich slecht voelt, en gisteren waren hij en zijn vriendin met ruzie uit elkaar gegaan – de relatie leek over te zijn.Β Wat bijzonder was voor mij, was dat ik oprecht medeleven voor hem voelde. Dat was nieuw voor mij. Ik heb zo’n vermoeden dat dat te maken heeft met mijn besluit om mijn eigen behoefte aan stilte en rust te erkennen en naar mijn buurman te uiten. Omdat ik mijn eigen behoefte erken en daarmee ‘mijzelf’ dus iets meer ‘zie’, ben ik ook direct in staat om anderen ook iets meer te ‘zien’. Vervolgens heb ik nog twee uur bij hem op de bank gezeten en hebben we samen naar muziek geluisterd πŸ™‚