Er is geen oorzaak/reden ~ Oordelen creëert direct de illusie van hoop

20:30 – Wennen aan de dualiteit (= verandering zonder oordeel) van het Leven blijft lastig. Gisteren had ik fantastische inzichten, een kleine doorbraak en voelde ik mij top, en vandaag ben ik aan het worstelen met een energetische blokkade, lichamelijke spanning en stress. Een heerlijk contrast, haha.

  • Gisteren voelde ik mij beter als vandaag → vergelijken hoe ik mij hiernu voel met een gereconstrueerde herinnering = weerstand tegen ‘Dat Wat Is’ + ik vererger hoe ‘slecht’ ik mij hiernu voel.
  • Ik voel mij slecht en ongelukkig hiernu = idem.
  • Er is een oorzaak voor hoe ik mij hiernu voel → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.
  • Ik moet iets doen hiernu → ik moet mij beter voelen hiernu (= proberen op te lossen) → weerstand + ik vererger hoe ik mij hiernu voel en houdt het in stand.

Er is geen reden waarom ik mij hiernu slecht en ongelukkig voel.

Er is geen oorzaak waarom ik mij hiernu slecht en ongelukkig voel.

De oordelen ‘slecht’ en ‘ongelukkig’ creëren automatisch het idee en de illusie van hoop dat het anders en beter kan zijn (‘goed’ en ‘gelukkig’) = illusie van hoop en controle = het ego = onwaar → elk oordeel creëert direct automatisch zijn tegenhanger + de ‘valse hoop’ dat het hiernu anders kan zijn dan het is.

Oplossing: de lichamelijke spanning, stress en slecht / ongelukkig voelen hiernu accepteren door te realiseren dat deze oordelen illusies zijn → ik kan niet aan het hiernu ontsnappen: vroeger niet, NU niet en nooit niet.

Door te willen ontsnappen aan het hiernu raak ik verstrikt in allerlei overtuigingen, ideeën en concepten – soort van gevangen dus.

Mijzelf van mijzelf ontdoen om ‘mijzelf’ te kunnen zijn

Zolang ik blijf zoeken naar ‘mijzelf’ als het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn, blijf ik het ego telkens opnieuw creëren en houd ik het daarmee in stand. Technisch gezien kan het ego helemaal niet zoeken naar ‘zichzelf’ als het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn. Het enige dat het ego kan inzien is dat het voortdurend pijn en lijden veroorzaakt wat het ook doet, en daarmee de eer aan zichzelf houden en zichzelf langzaam van zichzelf onthechten, zodat Bewustzijn zichzelf weer in eenheid kan waarnemen.

Mijzelf van mijzelf ontdoen om ‘mijzelf’ te kunnen zijn → het ego dient zich van zichzelf te ontdoen, zodat Bewustzijn zichzelf weer in eenheid kan waarnemen.

Oordelen creëert direct de illusie van hoop en controle

Ik beoordeel alles wat ik waarneem om mijn situatie hiernu of in de toekomst te kunnen verbeteren. Echter, elk oordeel vanuit angst dat ik geef creëert direct automatisch zijn tegenhanger + de hoop op een oplossing (door ernaar te streven = goed gevoel te creëren en na te jagen). De realiteit is dat ik de situatie waarin ik zit (hoe ongelukkig en ontevreden ik mij voel) nooit zal kunnen verbeteren door de strijd aan te gaan met de realiteit = het Leven = ‘Dat Wat Ik Ben’. Elk oordeel resulteert direct in een suboptimale uitkomst + de illusie van hoop (en dus controle) op verbetering, maar het heeft geen enkele zin. Het heeft geen enkel nut. Het maakt 0,0 wat uit, behalve als ervaring voor degene die er betekenis aan toekent. Qua ervaring kan het wellicht leuk zijn, maar qua strategie om je gelukkiger en beter te voelen werkt het altijd compleet averechts. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *