Ik ben vastgelopen in mijn proces van zelfonderzoek

Leestijd: 2 minuten

21:00 – Oké, ik moet het toegeven omdat alles er duidelijk op wijst: ik ben vastgelopen met mijn zelfonderzoek. Van juli t/m december vorig jaar (2018) heb ik voornamelijk primaire afweer overtuigingen met behulp van de ‘vier vragen’ van Byron Katie onderzocht, wat vaak heel pittig was, maar tegelijkertijd wel één concreet iets waar ik aan kon werken. Inmiddels ben ik erachter dat ik als autist een aantal duidelijke beperkingen heb die mij tijdens dit proces van zelfonderzoek ook parten spelen:

  • Ik heb moeite met het bewaren van overzicht.
  • Ik kan mij helemaal verliezen in details (en er moeilijk uitkomen).
  • Ik vind het lastig om nieuwe informatie uit boeken naar mijzelf toe te vertalen, op mijzelf toe te passen en deze te onderzoeken op waarheid.

Het gevolg hiervan is dat ik de afgelopen tijd veel nieuwe informatie heb gelezen op Internet en in boeken, maar dat ik eigenlijk niet zo goed weet hoe ik deze moet toepassen en hoe ik deze moet onderzoeken. Dit klinkt een beetje dom misschien, maar ik heb er echt moeite mee (terwijl ik een man ben met bovengemiddelde intelligentie). Op de één of andere manier kan ik niet goed bepalen wat nu juiste informatie is óf de hoeveelheid van informatie is zo overweldigend dat ik blokkeer en niet (meer) weet wat ik moet doen. Ik ben er inmiddels achter dat de hersenen van autisten wat betreft informatieverwerking zeer inefficiënt werken en dat informatie ook ergens kan blijven hangen in een ‘doodlopende weg’.

Ik zit hier aan mijn bureau met allemaal boeken en aantekeningen om mij heen die ontzettend veel inzichten bevatten, alleen weet ik niet goed waar ik moet beginnen. Als ik kijk in de backend van WordPress, dan ben ik de afgelopen tijd ook talloze berichten begonnen die ik niet heb afgemaakt. Ik verdiep me even in een onderwerp en spring dan al weer naar het volgende voordat ik het grondig onderzocht heb en de belangrijkste info eruit heb gedestilleerd. Ik heb gisteren op een papiertje geschreven “zelfacceptatie = mijn autisme 100% accepteren”. Ik heb mijn autisme altijd gecamoufleerd door gedrag van anderen te kopiëren, maar hoe meer ik bij ‘mijzelf’ kom, hoe meer ik de beperkingen van mijn autisme begin te ervaren. En daar zal ik echt iets op moeten vinden, want anders trap ik elke keer in dezelfde valkuil waarmee ik mijn oude zelfbeeld (= ego) telkens opnieuw leven in blaas. Om te beginnen ga ik weer structuur en discipline in mijn dag aanbrengen, die zijn er langzaamaan helemaal uit verdwenen, waardoor ik eigenlijk maar wat doe. ~ lzv