Ik vecht tegen lichamelijke spanning om mijn eigen zoektocht te saboteren

22:00 – Ik associeer gelukkig zijn met vrij zijn van lichamelijke spanning, stress en pijn. Ik geloof ook dat het ego de enige reden/oorzaak is van de lichamelijke spanning, stress en pijn die ik ervaar (= afweermechanisme ‘valse macht’). Kan ik dat absoluut zeker weten? Nee, natuurlijk niet. Wat ik waarneem is dat identificatie met het ego vaak resulteert in lichamelijke spanning, stress en pijn, dus concludeer ik dat het omgekeerde ook moet gelden:

“Als ik lichamelijke spanning, stress en pijn ervaar, dan is het ego daar altijd de oorzaak van en dus verantwoordelijk voor.”

Dit is natuurlijk een dikke vette drogreden, omdat deze conclusie gebaseerd is op een waargenomen correlatie en ik concludeer dat het omgekeerde dus ook altijd waar moet zijn.

Het belangrijkste om hier op te merken is dat ik de lichamelijke spanning, stress en pijn associeer met het ego → ik ken de lichamelijke spanning, stress en pijn die ik ervaar aan het ego toe – zogenaamde externe attributie. Geniale term vind ik het 🙂 Ik doe dus net alsof een andere entiteit verantwoordelijk is voor de lichamelijke spanning die ik hiernu ervaar, terwijl ik in werkelijkheid zelf degene ben die de lichamelijke spanning in stand houd (door de oorzaak aan het ego toe te schrijven). Ik ben zelf het ego in hoogst eigen persoon, haha.

Wat ik merk is dat met dit inzicht de lichamelijke spanning aanwezig blijft (en alleen maar sterker lijkt te zijn geworden), maar waarom? Ik realiseer mij dat ik direct resultaat wil hebben. Zo van: ik weet nu wat de oorzaak van de lichamelijk spanning, stress en pijn is (dat ben ik namelijk zelf = het ego), dus moet alles direct verdwijnen → ik moet direct resultaat hebben, haha.

  • De lichamelijke spanning, stress en pijn heeft geen oorzaak/reden.
  • Door deze toe te schrijven aan het ego houd ik de lichamelijke spanning in stand = afweermechanisme ‘valse macht’.
  • Door te eisen dat de lichamelijke spanning weg moet houd ik de lichamelijke spanning in stand. De eiser ben ik zelf = het ego → heeft niets met ‘mij’ als het Geheel te maken.

En toch begrijp ik nog niet helemaal waarom ik zo kan vechten tegen de lichamelijke spanning die ik vaak ervaar. Natuurlijk wil ik mij ontspannen en relaxed voelen, maar er zit volgens mij een andere motivatie achter dit gevecht. Ik heb het idee dat het vechten gewoon een afweermechanisme is, zodat ik niet verder ga met mijn zelfonderzoek en zoektocht. Anders gezegd, de lichamelijke spanning kan vrij heftig zijn als er zich een nieuw onderzoeksthema met energetische blokkade aandringt en dan gebruik ik (= het ego) de lichamelijke spanning als afleider om niet verder te gaan met mijn zoektocht. Gewoon accepteren dus en verder gaan 🙂 ~ lzv

5 reacties op “Ik vecht tegen lichamelijke spanning om mijn eigen zoektocht te saboteren

  1. Een simpele reden (kan zijn):
    Het is gewoonte
    Moet blijven realiseren dat het ook gewoon een kwestie is van oefenen/trainen. Het geheel kan alleen leren door het te doen/ te ervaren. Ik moet leren niet in het automatisme van het ego te komen. Begrijpen, Beoordelen, Goed doen.
    Het is een auto-reflex, daar heb ik geen controle over. Alleen door te oefenen zal die auto-reflex minder worden en uiteindelijk worden losgelaten. Door tegelijkertijd mijn overtuigingen los te laten. Blijven trainen dus.
    https://www.hetgeheimvanverlichtzijn.org/archieven/598

    (ik herhaal het woord gewoonte in dagboek 8, ook regelmatig)
    Tijdens meditatie bleef ik uit gewoonte/ overtuiging energie als negatief ervaren, gedachten ervaren etc. Hier bleef ik mij focussen om bewust te blijven, bewust te zijn van dat gebeuren door mij erop te focussen. Opletten: “geen macht geven”, “probeer als positief te ervaren” etc
    https://www.hetgeheimvanverlichtzijn.org/archieven/844
    Succes 🙂

    • Trainen, trainen, trainen dus 🙂 En tegelijkertijd blijven doorgaan met overtuigingen onderzoeken en loslaten. Thanks.

      En, ben je nu zo’n ‘persoon’ geworden als Eckhart/Katie/Osho? Of valt dat nu nog niet te zeggen? 😉 haha

      De scheidslijn tussen ‘bewust doen’ en ‘bewust zijn’ is flinterdun heb ik gemerkt. Ik heb al eerder geschreven over de waarnemende controleur bv waarbij het lijkt alsof ik alles bewust waarneem, terwijl ik in werkelijkheid in een passieve doe-staat zit. Het ego dat bewust wil zijn (= doen) en alles wil controleren op een passieve waarnemende manier en direct actief wordt als het iets waarneemt en bestempelt als ‘niet-goed’ of ‘fout’. Het is de ultieme manier van het ego om zichzelf te controleren.

      Zie: https://www.levenzondervragen.nl/2019/01/de-waarnemende-controleur-is-de-ultieme-personificatie-van-het-ego/

      • Daar valt niks over te zeggen. Er is nog een soort van proces en ook weer niet, er is op dit punt niks zinnigs meer over te zeggen :-), maar die denk ik bij hun ook te herkennen en zie ik hoe zij ook door fases gaan. Zeker bij de boeken van Osho herken ik dat. In andere opzichten denk ik verder te zijn dan hun. Tenminste de momenten van bepaalde video’s, boeken etc. Ik heb daar zeg de laatste 2 jaar al niks meer aan. Vind ik mijn eigen dagboek beter haha.
        Zo weet ik niet of het bv mogelijk is om volledig verlicht te zijn , terwijl je nog wel onbewust bent van de onzin die je uitkraamt. In mijn beleving niet en dus denk ik verder te zijn dan die lui. Maar mijn beleving zegt vrij weinig, dat is pas te achterhalen door met ze te praten. Maar wat is anders de logica achter blijven praten in ideeën en concepten en dualiteit ? Kan zijn dat ik was mis natuurlijk.

        Ja die scheidslijn is idd flinterdun. Het verschilt ook per fase. In dagboek 8 verschuift dat bij dus:
        *”Merk dat er weer een omslag is. Meditatie/ verlichting is de kunst van niet-doen van ontspanning (niet-spanning). Dat is verwarrend, want als je als niet-bewust mens probeert te ontspannen val je juist terug in spanning en doen. (het zogenaamde relaxen, tv kijken, vakantie, feestje) Dus leerde ik mij te ontspannen door mij in te spannen.
        Ontspanning door inspanning.

        Merk nu dat ontspannen ook echt ontspannen is. En inspanning als inspanning voelt.
        Moet dus ontspanning door inspanning loslaten.
        Nu overgave door totale ontspanning.”*
        https://www.hetgeheimvanverlichtzijn.org/archieven/825

        Daarom dus het volgen van je “inner-weten”. Er zijn geen antwoorden, er is geen handleiding. Elke fase is weer anders, wordt weer anders ervaren. Elk verhaal heeft alleen betekenis, binnen de juiste fase/ervaring. Het is een constant aanpassen en elke keer weer opnieuw loslaten wat je denkt te weten en denkt te hebben geleerd.

        • De kracht van jouw dagboek is dat je als lezer a) daadwerkelijk ziet hoe je zelfonderzoek doet, b) het een kader/context van herkenning biedt en c) je jezelf als zoeker aanzienlijk wat fouten/valkuilen kunt besparen en d) op een zeer hoog niveau een fictieve sparringspartner hebt waaraan je je eigen ideeën kunt toetsen. Vooral dat laatste is extreem waardevol. Ik vind echt dat je het moet publiceren, dat verdient het werk ook. Leeft het nog bij jou?

          Wat je zou kunnen doen is één gedeelte naar een uitgever sturen, bijvoorbeeld 1 dagboek om een indruk te geven (en aangeven dat er nog veeeeeeeeeeeeeeeel meer is 😉 ). Dan wil ik je wel helpen met redigeren van 1 dagboek. En dan eens horen wat ze ervan vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *