Ik zoek bevestiging bij een innerlijke stem ~ Ik heb een interne denkpolitie

Leestijd: 3 minuten

22:30 – Ik geloof dat het maken van een keuze niet vanzelf gaat, dat ik er iets voor moet doen, want anders gebeurt er niets en blijf ik het maken van een keuze vermijden en/of uitstellen. Ik realiseerde mij vandaag dat deze overtuiging de verzonnen ‘oplossing’ is voor iets dat ik moeilijk vind: een keuze maken. Ik realiseerde mij ook dat ik mijzelf weinig tot geen bewegingsruimte en -vrijheid geef om een foute keuze te maken, vandaar dat ik keuzes blijf vermijden en/of uitstellen. Ik mag niet falen van mijzelf, want ik moet een goed (lees: perfect) persoon zijn. De angst om een keuze te maken is dus zo groot dat ik volledig blokkeer → ik ga het maken van een keuze gewoon helemaal uit de weg. 

  1. Ik ervaar angst om een foute keuze te maken = angst om te falen = probleem.
  2. Ik vermijd het maken van een keuze en/of stel de keuze telkens uit = ‘oplossing’ voor het probleem + creëert een nieuw probleem.
  3. Ik geloof dat ik iets moet doen om een keuze te maken, omdat het niet vanzelf gaat (want er zit enorme weerstand op = angst om te falen) = ‘oplossing ‘ voor het nieuwe probleem.

3 versterkt en houdt 2 en 1 in stand, en 2 versterkt en houd 1 in stand. Het is een soort drietraps raket die rondom het thema angst om te falen is gebouwd, en daarmee de angst om te falen in stand houd en het maken van een keuze extreem lastig maakt – zo niet onmogelijk. Stappen 2 en 3 zijn beiden vormen van ‘doen’ en weerstand bieden en verergeren de angst om te falen en het maken van een keuze alleen maar.

Ik zoek bevestiging bij een innerlijke stem

Een andere uitdrukking van mijn angst om te falen is het zoeken / wachten op bevestiging van een innerlijke stem. Ik heb altijd lopen vissen, aanwijzingen en  bevestiging lopen zoeken bij anderen voor het maken van goede keuze. Dat gedrag heb ik mijzelf grotendeels afgeleerd, maar ik merk nu dat ik innerlijk bevestiging zoek als ik een keuze wil maken of heb gemaakt. Dus in plaats van bij anderen bevestiging te zoeken, zoek ik nu bevestiging bij een innerlijke stem die mijn ‘inner-weten’ zou moeten representeren. De grap is natuurlijk dat het Geheel, het Ene Ding of Bewustzijn natuurlijk geen bevestiging zoekt, omdat het geen bevestiging nodig heeft. Dat wat bevestiging zoekt is het ego; dat wat ik geloof te zijn.

Ik ervaar wel eens een innerlijke stem waarbij ik ‘weet’ dat het mijn ‘inner-weten’ representeert. Die stem verschijnt op onregelmatige momenten en geeft mij dan een aanwijzing waar ik iets mee kan doen of niet – die keuze is aan mij. In plaats van zelfstandig het maken van een keuze te blijven oefenen, ben ik mij tegenwoordig voortdurend bewust van die innerlijke stem → ik ben er continue op gefocust in afwachting van commentaar (hopend dat deze verschijnt) → ik stel mij volledig afhankelijk op en wacht op een bevestiging of afkeuring, zodat ik de verantwoordelijkheid van die keuze niet zelf hoef te dragen → ik probeer mijzelf als het ware voortijdig in te dekken, zodat ik later eventueel de ‘schuld’ van een ‘foute’ keuze bij de innerlijke stem kan leggen.

Ik heb een interne denkpolitie

Naast de waarnemende controleur of kritische controleur zijn de voorgaande twee gedragingen de belangrijkste afweermechanismen die voortkomen uit de angst om te falen. Hierdoor is het ontzettend lastig geworden om überhaupt zelfstandige een onafhankelijke keuze te maken en het probleem van angst om te falen structureel op te lossen. Al die extra afweermechanismen hebben mijn angst om te falen alleen maar verergerd en het maken van een keuze tot iets onmogelijks gemaakt.

Ik bedacht me net dat ik zo’n sterk idee heb wat ‘goed’ en ‘fout’ gedrag is, en dat ik mijzelf op basis van die normen, waarden en ideeën beoordeel, veroordeel en vaak ook nog straf. Bovendien probeer ik proactief als een soort interne denkpolitie vroegtijdig ‘foute’ gedachte- en gedragspatronen op te sporen. Hierbij ben ik continue hyperbewust van mijzelf, anderen en de wereld → ik probeer mijzelf, anderen en de wereld hiernu voortdurend onder controle te houden en grijp indien nodig in. Dit is waar de waarnemende controleur voor staat. Het is een preventieve opsporingsdienst die zo dicht mogelijk bij de bron – het moment dat een gedachte in bewustzijn verschijnt – wil opereren met als doel zo snel mogelijk (= efficiënt) te kunnen ingrijpen. Het wordt nog een flinke uitdaging om dit deel van het ego te doorzien en los te laten. ~ lz