Structuur en discipline zijn hersteld ~ Hoe manifesteert autisme zich bij mij?

Leestijd: 2 minuten

13:00 – Gisteravond ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mijn dagindeling weer moet gaan structureren om niet mee te gaan in allerlei gedachte- en gedragspatronen van het ego. Als ik terugkijk op de periode van juli t/m december vorig jaar (2018) dan heb ik veel baat gehad bij structuur en discipline vanuit Liefde – dus niet vanuit angst. Daarnaast merk ik dat ik teveel hooi om mijn vork kan nemen en teveel kan willen wat betreft te lezen boeken en te onderzoeken onderwerpen. Daarom heb ik vanochtend alle boeken die ik had geleend van de bibliotheek (een stuk of 10) teruggebracht, waarbij ik met mijzelf heb afgesproken dat ik maximaal twee boeken in huis mag hebben voor puur leesplezier en ook maximaal twee boeken in huis mag hebben voor informatie voor zelfonderzoek. Bij het vergaren van informatie voor zelfonderzoek concentreer ik mij bovendien volledig op het lezen van één boek, omdat door elkaar heen lezen voor geen meter werkt, althans niet bij mij. Deze beslissingen voelen goed! Om zelfonderzoek werkbaar te houden moet ik een onderzoeksgebied per keer beknopt en beperkt houden, want anders verlies ik mijzelf in de overweldigende hoeveelheid informatie, blokkeer ik en loop ik gewoon vast.

Hoe manifesteert autisme zich bij mij?

Het onderzoeksgebied waar ik nu mee bezig ben is autisme spectrum stoornis (ASS), welke juli vorig jaar (2018) bij mij is vastgesteld. Ik heb geen moeite met labels en etiketten en ervoer het juist als een bevrijding. Ik had eindelijk een verklaring gevonden waarom ik anders in elkaar zit dan anderen en mij dus ook anders gedraag van nature. Jarenlang heb ik geloofd dat de gedachte- en gedragspatronen die ik tijdens het seksueel misbruik heb geleerd de enige oorzaak waren, maar nu blijkt dus dat ik biologisch anders in elkaar zit dan de neurotypische mens (zover die al bestaat natuurlijk). Omdat ik biologisch anders in elkaar zit, heb ik ook andere wezenlijke en intrinsieke behoeften die uit mijn beperkingen en krachten – die typisch zijn voor autisten – voortkomen. Voor mijzelf is het nu belangrijk om te leren omgaan met de kenmerken van ASS, en daarom heb ik deze onderzoeksvragen opgesteld:

“Welke kenmerken van ASS herken ik bij mijzelf en hoe manifesteren deze kenmerken zich precies bij mij?”

“Wat zijn de sterke eigenschappen van ASS die ik bij mijzelf herken?”

“Wat zijn de beperkingen van ASS die ik bij mijzelf herken?”

“Welke situaties zijn voor mij moeilijk? En hoe kan ik er anders mee omgaan zodat ik er minder last van heb?” 

“Welke situaties moet ik echt vermijden?”

“En is er wellicht een logische verklaring waarom autisten anders functioneren dan neurotypische mensen?”

Bekeken vanuit absolute perspectief van het Geheel ben ik natuurlijk geen autist. Het definieert mij niet als wezen, maar tegelijkertijd heb ik er wel mee te dealen in de realiteit. Ik ‘inner-weet’ dat de informatie die ik over mijn natuurlijke gedrag, mijn natuurlijke voorkeuren en mijn natuurlijke behoeften te weten kom een belangrijke stap is richting (meer) zelfacceptatie. Zelfacceptatie = mijn autisme 100% accepteren. ~ lzv