Dood de boeddha: een denkbeeldige droomvrouw waar ik voor kniel

Leestijd: 3 minuten

17:00 – Dood de boeddha, dood de boeddha, dood de boeddha. Niets is er meer van toepassing op ‘dood de boeddha’ dan mijn drang, verlangen en willen hebben van een droomvrouw, partner en geliefde. In januari 2018 ben ik voor het laatst intiem geweest met een vrouw, en sindsdien heb ik celibatair geleefd eigenlijk.

Nu is de tijd gekomen om een einde te maken aan het verlangen om met een vrouw, partner en geliefde te zijn, feitelijk een geprojecteerde oplossing van het ego/het denken voor mijn staat van niet gelukkig zijn, slecht, ontevreden en minderwaardig voelen. Alsof de perfecte droomvrouw mijn ingebeelde problemen gaat oplossen, haha. Maar hoe overduidelijk het ook is dat een vrouw nooit mijn ingebeelde problemen gaat oplossen die ik ervaar, de praktijk is dat ik telkens een extreme drang voel om een vrouw te krijgen en hebben als ik een leuke vrouw in het vizier heb, dat gepaard gaat met enorm pleasegedrag en zelfafwijzing.

Het ego ziet een vrouw als bron van aandacht en waardering

Hieronder volgen wat inzichten en andere dingen waar ik mij de afgelopen 24 uur bewust van ben geworden.

Het ego/het denken ziet een relatie met een vrouw (= doel) als een constante, garante levering van de zo diep gewenste aandacht, waardering, egoliefde en warmte (= VH).

Tijdens de chatsessies merkte ik dat ik niet echt lees was een vrouw schrijft of luister naar wat zij te zeggen heeft; ik ben alleen maar bezig om z.s.m. een nieuw bericht (= aandacht en waardering) van haar te krijgen → ik zie totaal niet wie ze werkelijk is en hoe ze in elkaar zit → weerspiegeling van het feit dat ik mijzelf niet zie staan.

Ik probeer een vrouw te krijgen (= VH) en durf haar tegelijkertijd niet te verliezen (= angst om te falen) → ik moet haar krijgen en hebben, koste wat het kost. Ik probeer haar (= mijn ingebeelde projectie) te controleren via de snelheid van het versturen en de inhoud van berichtjes. Elk bericht dat ik van een vrouw krijg is een bevestiging van primaire afweer overtuigingen ‘ik ben wel goed genoeg’, ‘ik ben wel belangrijk’, ‘ik doe er wel toe’, ‘ik ben het wel waard om aandacht, liefde, warmte en waardering te krijgen’.

Ten diepste ben ik bang dat niemand mij wil/ziet staan als ik 100% mijzelf ben en daarmee dus mijzelf volledig accepteer → primaire afweer overtuigingen: ‘ik ben niet leuk’ en ‘ik ben fout, slecht en lelijk’.

Hoe kan ik een vrouw nou leren kennen als ik niet bereid ben om haar te verliezen? Ik wil haar bij voorbaat hebben, omdat het mij niet uitmaakt hoe zij in elkaar zit, zolang ze mij maar aandacht en waardering geeft (want ik ben toch niets waard).

Ik accepteer elke aantrekkelijke vrouw, want ik ben toch niets waard, ik ben toch niet leuk en gezellig → het maakt mij niet uit hoe een vrouw in elkaar zit, zolang ik maar aandacht en waardering van haar krijg = hardnekkige verslaving.

Als ik een vrouw probeer te krijgen vanuit angst en zelfafwijzing (= VH), dan zal ik alleen maar vrouwen aantrekken die precies hetzelfde doen. Vrouwen die zichzelf namelijk meer accepteren dan ik doe (in het contact met tegenovergestelde geslacht), die zijn niet geïnteresseerd in mij omdat ik niet laat zien wie ik werkelijk ben en hoe ik in elkaar zit → ik probeer constant iemand anders te zijn en dat komt heel onnatuurlijk en onecht over. De grap is natuurlijk dat het ego ook niet geïnteresseerd is in vrouwen die zichzelf meer accepteren dan ik doe, omdat die het ego/mij niet de begeerde aandacht en waardering geven, haha. Op de markt van de liefde komen vraag en aanbod dus ook altijd bij elkaar.

Dood de projectie waar ik telkens voor kniel

Ik heb nooit werkelijk iets te verliezen in het contact met vrouwen. Het enige dat ik kan verliezen is een deel van van ingebeelde en geprojecteerde wereldbeeld en zelfbeeld. Ondanks dat ik het theoretisch helemaal snap, betrap ik mijzelf erop dat ik vrij snel weer vastklamp aan mijn negatieve zelfbeeld en alle problemen die ermee samenhangen. De neiging om naar ‘iets’ te grijpen en aan ‘iets’ denkbeeldig vast te houden in het contact met vrouwen is een hardnekkige, oude gewoonte en verslaving, maar ik weet dat ik zal prevaleren! Langzaam handelen, vertragen, gewaar zijn van het Geheel, ogenschijnlijke risico’s nemen, vertrouwen op mijzelf en de Liefde van het Geheel. I will prevail! ~ lzv