Guess who’s back?

Leestijd: < 1 minuut

12:00 – Guess who’s back? Ik heb na vijf maanden van afwezigheid besloten om weer te gaan schrijven. Ondanks de schijnbare valkuilen van schrijven voor een denkbeeldig publiek en Google, merk ik aan de ene kant dat ik het schrijven mis, en aan de andere kant dat het reproduceren van inzichten zorgt voor helderheid bij mijzelf en ‘richting’.

De afgelopen maanden heb ik niet stil gezeten en ontzettend veel overtuigingen onderzocht, maar ik ga niet toegeven aan de verleiding om daarover uit te wijden. Mijn voornemen is om zo kort en bondig mogelijk de inzichten en vragen van de dag op te schrijven en zodoende mijzelf uit te drukken. Geen lange verhaaltjes voor een denkbeeldig publiek en Google, maar korte en krachtige uitingen van én naar mijzelf om het een en ander voor mijzelf op een rij te krijgen. ~ lzv

2 reacties op “Guess who’s back?

  1. LZV

    Goed weer wat te lezen van je. Vooral omdat het zo herkenbaar is.

    Ik heb de laatste jaren niet anders gedaan, dan het ego analyseren en ik wist het allemaal te vertellen en te verklaren. ik heb wel altijd aangenomen dat alles waarvan ik wist dat het zo moest zijn ook werkelijk zo was. Toen kwam het punt dat ik op een dag tot het volgende inzicht kwam; als ik als persoon dus niet besta en mijn werkelijkheid éénheid in een andere diminsie is, waarom ben ik er dan nog als persoon. Ik was het echt meer dan zat mijn persoon te ervaren, te beredeneren en te brainwashen.
    Wat was de zin nog, ik wist toch dat het mijn ego maar was. Op dat moment ben ik met dat gevoel van niet meer willen gaan mediteren. En heb me volledig overgegeven aan het niet meer hoeven van mijn ego. Na een aantal bijzondere
    ervaringen van een soort afscheid ( best heftig) was alles op slag helder. Mijn ego was weg! Elke identificatie met mij (mijn verhaal,verleden etc.) was er niet meer.
    Alleen een ongelooflijk kraak heldere leegte. Overal waar ik keek was diezelfde leegte, ook in de mensen aan wie ik dacht. Het verhaal, de overtuigingen, oordelen
    alles was weg. En wat een prachtige, lichte en verlossende staat van zijn bleef er over! Daarna volgden er nog een aantal van dit soort ervaringen. Inmiddels 2 maanden later, ervaar ik wie ik ben en vanuit dit zijn probeer ik mijn leven opnieuw in te richten.

    Eigenlijk wil ik je alleen aanmoedigen om naar binnen te keren en zelfonderzoek te doen in meditatie. De antwoorden en inzichten komen in de stilte, als je alles in je hoofd hebt bestudeerd.

    x Karin

    • Hoi Karin,
      Leuk om wat van je te horen en wat jou heeft geholpen. De meeste reacties die ik krijg zijn projecties van angst, schuld, veroordeling en haat. Je bent een welkome afwisseling 🙂

      Tja, je kan het allemaal snappen, begrijpen en weten, maar de praktijk van loslaten is toch een heel ander verhaal, haha. Af en toe word ik er ook helemaal krankjorum van. Ik slaap bijvoorbeeld heel erg gespannen; het lijkt erop dat het ego/het denken geen onderscheid maakt tussen de wakende en slapende toestand en gewoon doodleuk doorgaat met analyseren en betekenis geven als ik slaap. Omdat ik niet gewaar ben/kan zijn van het Geheel, ontstaat er ontzettend veel lichamelijk spanning en stress. Als ik opsta dien ik eerst 45 minuten te mediteren en vaak dien ik weer allerlei gedachtepatronen te doorzien van de afgelopen weken, terwijl ik ze al eerder had losgelaten.

      Met mediteren heb ik wisselende resultaten geboekt. Op dit moment blijft er altijd een sterk analyserende, waarnemende entiteit op de achtergrond die alles nauwlettend in de gaten houd: zowel veranderingen in mijn geprojecteerde binnenwereld als mijn geprojecteerde lichaam. Lastig.

      Wat bedoel je precies met mediteren op je gevoel je ego niet meer willen? Wat moet ik me daarbij voorstellen?

      Super dat je deze staat hebt weten te bereiken 🙂 Echt fijn voor je om uit die k$%& nachtmerrie te zijn. Kom je trouwens nog identificaties tegen of is echt alles verdwenen en schreeuwt het ego alleen maar om aandacht? haha

      Onlangs las ik een boek van Suzanne Segal en zij noemde dat haar ego continue de neiging had om de identiteitsstructuur te reconstrueren. Die woorden resoneerden erg met mij, omdat dat precies is wat ik ’s nachts als ik slaap ervaar, maar ook als ik een flinke identificatie heb weten los te laten. Op de dag zelf ervaar ik een enorme ruimte en vrijheid, en de dag erop voel ik dat het ego in zijn geheel minder krachtig is, maar het ingebeelde middelpunt in mijzelf (voornamelijk in buikregio) is veel meer gespannen en lijkt sterker. Bizar.

      Het lijkt me leuk om weer iets van je te horen.

      Groetjes!

Reacties zijn gesloten.