Het lijkt alsof ik ‘mijzelf’ buitensluit

Leestijd: < 1 minuut

17:00 – Ik wil niet voelen → is dat waar? Het tegengestelde van voelen is, is in mijn hoofd zitten: gedachten geloven en gedachtepatronen volgen → vasthouden aan ingebeelde ankerpunten, die mij maken tot wie ik ben: een persoon die ik geloof te zijn.

Ik wil niet voelen, zo zou ik het kunnen noemen. Ik kan ook zeggen dat ik in mijn hoofd wil blijven zitten → ik blijf vluchten voor hoe ik mij werkelijk voel, voor wat ik werkelijk hiernu voel.

Het probleem ontstaat telkens als ik mij focus, fixeer en concentreer op ‘iets’ in de geprojecteerde buitenwereld → als ik bewust ben van ‘iets’ in de geprojecteerde buitenwereld → dan zit ‘ik’ vast en sluit ik ‘mijzelf buiten’ → ik voel me dan ‘afgesneden van mijzelf’ en kan moeilijk of nauwelijks nog voelen.

  1. Bewust zijn van wat ik voel hiernu en hoe ik mij voel hiernu → gaat razendsnel en onbewust.
  2. Vluchten voor hoe ik mij hiernu voel, wat ik hiernu voel → ‘mijzelf verbergen’ voor anderen en buitenwereld → focus, fixatie en concentratie op geprojecteerde buitenwereld + anderen.
  3. Ervaring spanning in mijn lichaam en buikregio (voornamelijk) als gevolg van focus en fixatie op geprojecteerde buitenwereld en anderen.
  4. Waarnemende entiteit (WE) focust en fixeert op lichamelijke spanning, bestempelt deze als een probleem en probeert de lichamelijke spanning op te lossen → nog meer spanning tot gevolg + slot aan de buitenkant van de deur.

Uiteindelijk ervaar ik mijzelf dan als een WE die geen of nauwelijks contact heeft met mijn zachte emoties, gevoelens, sensaties en energiestromen (= geprojecteerde binnenwereld). In plaats daarvan ervaar ik een verharde en gespannen binnenwereld die ik waarneem vanuit mijn hoofd, waardoor het lijkt alsof ik ‘mijzelf’ heb buitengesloten. Heel bizar. ~ lzv