Ik houd (mij aan) de geprojecteerde buitenwereld vast → is dat waar?

Leestijd: 3 minuten

17:30 – Ik houd (mij aan) de geprojecteerde buitenwereld vast door extreem te focussen, fixeren en concentreren op wat ik waarneem met mijn ogen. Ik zit als het ware helemaal in de geprojecteerde buitenwereld en lijk mijn binnenwereld ‘vergeten’ → ik ben mij niet bewust meer van mijn gevoelens, emoties, sensaties en lichamelijke spanning (= binnenwereld).

Als ik mij vasthoud aan de geprojecteerde buitenwereld → als ik mij constant bewust ben van de geprojecteerde buitenwereld, dan kan ik onmogelijk bewust zijn van mijn geprojecteerde binnenwereld → dan kan ik onmogelijk bewust zijn van wat ik hiernu voel en hoe ik mij hiernu voel → dan kan ik onmogelijk ‘mijzelf’ laten zien en spontaan zijn op basis van wat ik hiernu voel.

‘Iets’ vasthouden is helemaal niet mogelijk

Vasthouden = vastklemmen, beethebben, volharden, niet loslaten, niet wegdoen, niet laten gaan. Kortom, het ego/het denken wil de geprojecteerde buitenwereld inclusief anderen en het lichaam niet laten gaan en niet loslaten → het ego/het denken blijft vasthouden aan zijn eigen inbeelding/projectie.

Als ervaring is het mogelijk, omdat mijn ervaring hiernu het bewijs ervan is. Maar is het daarmee ook waar? Ik kan alleen ‘iets’ vasthouden als ik geloof dat er ‘iets anders’ bestaat dan ik → ik focus, fixeer en concentreer op ‘iets anders’, omdat ik geloof dat ‘het’ werkelijk bestaat.

‘Iets’ vasthouden is natuurlijk helemaal niet mogelijk. Immers, als het ego een verzonnen entiteit is en de geprojecteerde buitenwereld ook een illusie is, dan is het onmogelijk dat het ego/het denken ‘iets anders’ vasthoudt → dat het ego/het denken zijn eigen geprojecteerde buitenwereld vasthoudt. Wat zou het ego/het denken vast moeten/kunnen houden? Er is letterlijk niets. Het enige dat het ego/het denken kan is ergens weerstand tegen bieden door energie te blokkeren en zodoende innerlijke conflicten en problemen veroorzaken.

Het ego/het denken houdt dus niet vast aan zijn geprojecteerde buitenwereld, omdat het ego/het denken niet het vermogen heeft om ‘iets’ vast te houden → ik bestempel en ervaar het alleen maar zo. In werkelijkheid kan het ego/het denken alleen weerstand bieden en energie blokkeren → volgens mij blokkeert het ego/het denken emoties, gevoelens en energiestromen (= binnenwereld), waarna het zich automatisch (en tegelijkertijd) focust, fixeert en concentreert op de geprojecteerde buitenwereld.

Focussen, fixeren en concentreren op de geprojecteerde buitenwereld = blokkeren emoties, gevoelens en energiestromen (= binnenwereld) → hoe meer ik mij richt op de geprojecteerde buitenwereld, des te meer blokkeer ik mijn geprojecteerde binnenwereld = ik wijs af hoe ik mij hiernu voel → ik wijs mijzelf (als Geheel) hiernu af.

Als ik mij focus, fixeer en concentreer op de geprojecteerde buitenwereld, dan geloof ik dat de geprojecteerde binnenwereld niet belangrijk is → ik geloof dat mijn emoties, gevoelens en energiestromen niet belangrijk zijn en er niet toe doen → ik geloof dat ik niet belangrijk ben en dat ik er niet toe doe.

Conclusie

Focussen, fixeren en concentreren op de geprojecteerde buitenwereld heeft niets met het vasthouden ervan te maken, maar is het gevolg van het compleet afwijzen van de geprojecteerde binnenwereld (= emoties, gevoelens, sensaties en energiestromen). Dit resulteert in een energetische blokkade in de buikregio en een flinke hoeveelheid lichamelijke spanning. Focussen, fixeren en concentreren op de geprojecteerde buitenwereld is een ‘valse hoop’-strategie (= proberen iemand (anders) te zijn), waarbij ik de volgende ‘primaire afweer’-overtuigingen hiernu bevestig, creëer en ervaar:

  • ‘Ik ben niet belangrijk’.
  • ‘Ik doe er niet toe’.
  • ‘Ik ben fout, slecht, lelijk en duivels’.

Hierbij lijk ik mijn geprojecteerde binnenwereld als ‘mijzelf’ te bestempelen en te kennen. Zo van, als ik mijn emoties, gevoelens, sensaties en energiestromen blokkeer, dan verberg en verschuil ik ‘mijzelf’ voor anderen en de buitenwereld. Dit moet ik nog verder uitzoeken dus. ~ lzv