Het denken snapt er echt helemaal niets van

Leestijd: 3 minuten

20:00 – Een paar deuren verderop woont een Hindoestaanse Surinamer waarbij ik altijd veel lichamelijke spanning ervaar. Zeg maar rustig extreme spanning en die voel ik voornamelijk in mijn buikregio. Hij heeft een paar heftige dingen meegemaakt het afgelopen jaar waaronder de ervaring dat zijn vrouw ervandoor is gegaan met zijn beste vriend. Die wonen op dit moment samen met zijn twee dochters in het huis dat hij eerder deelde met zijn nu ex-vrouw en twee dochters. Zijn voormalige beste vriend slaapt waarschijnlijk gewoon waar hij altijd sliep. Heel bizar allemaal.

In ieder geval is de lichamelijke spanning echt ondraaglijk als ik even een praatje met hem maak op straat, terwijl hij er zelf weinig last van lijkt te hebben – wat natuurlijk onmogelijk is. Als ik met hem in gesprek ben dan is het eerder een monoloog van zijn kant uit en hij praat ook vrij snel zonder natuurlijke onderbrekingen in het verhaal. Ik krijg geen ruimte om te onderbreken in ieder geval, haha. Hij is gewoon op de vlucht voor zichzelf, het pijnlichaam en alle andere emotionele afvalproducten in zijn systeem. Best heftig om iemand zo te zien vechten tegen zichzelf, terwijl hij doet – en waarschijnlijk gelooft – dat er niks aan de hand is. Echt heel bizar allemaal.

Het kwartje wil maar niet vallen bij mij

Wat mij enorm verbaasd is dat bij mij het kwartje niet valt of eerder is gevallen dat ik die man zoveel mogelijk moet vermijden, want ik heb gewoon enorm veel last van zijn shit. In plaats daarvan heb ik hem twee weken geleden gevraagd of hij samen een keer met wat andere jongens wil voetballen op een pleintje hier in de buurt. Vandaag kwam ik hem tegen en hij vertelde mij dat hij wat jongens verderop kende waar we mee kunnen voetballen. En ik reageerde instemmend en zei dat ik het leuk vond, terwijl ik ondertussen kapot ging van de lichamelijke spanning.

Als ik deze laatste alinea over iemand anders zou lezen, dan zou ik zeggen dat hij bang is om afgewezen te worden of iets dergelijks, maar dat is bij mij niet het geval. Op de één of andere manier ‘vergeet’ ik telkens dat ik hooggevoelig ben en een aantal autistische kenmerken bezit, waar ik vervolgens niet naar handel in het contact met anderen. Ik krijg duidelijke lichamelijke reacties in het contact met mijn buurman – en ook niet voor de eerste keer, maar ik verbind er voor mijzelf geen conclusies aan. Heel bizar allemaal.

Ik dwing mijzelf om een situatie aan te gaan die niet goed is voor mij

Ik heb wel eens in een boek over autistische kenmerken gelezen dat zintuiglijke informatie onderweg ‘kwijt kan raken’, omdat het ergens in de hersenen ‘blijft hangen’. En dat zintuiglijke informatie er bij een autist gewoon langer over doet om tot het bewustzijn door te dringen. Het zou best kunnen dat ik hier (ook) last van heb. Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mijzelf gewoon dwing om de situatie aan te gaan, omdat ik er iets van moet leren vind ik. Ik mag niet gewoon voelen en ervaren dat ik beter uit zijn buurt kan blijven, omdat contact met hem gewoon niet goed voor mij is.

Het wonderbaarlijke is dat ik mijzelf dus dwing om contact met hem te hebben en ik hem juist opzoek, en dat ik het vervolgens vreemd vind dat ik mij volledig identificeer met het ego/het denken en mij afvraag waarom ik zoveel extreme spanning ervaar, haha. Wat een krankjorum gedoe zeg. Om hierachter te komen heb ik vandaag letterlijk nog twee uur met flinke lichamelijke spanning thuis gezeten, omdat ik gewoon niet doorhad dat ik niet met mijn buurman moet gaan voetballen. In plaats daarvan interpreteerde ik de lichamelijke spanning volledig verkeerd en maakte er ik compleet verkeerde associaties mee, zoals bijvoorbeeld ‘ik wil niet voelen’ en daarom ervaar ik lichamelijke spanning.

Voor mij is deze ervaring zo’n duidelijk voorbeeld dat het denken er echt helemaal niets van snapt en constant verkeerde verbanden legt en de verkeerde conclusies trekt. Dat deed het in het verleden al – vandaar dat ik nu geloof dat ik een ego ben, en in het heden gaat het er gewoon vrolijk mee door. ~ lzv