Mijn buurman aangesproken op de emotionele mishandeling van zijn kindje

Leestijd: 3 minuten

20:00 – Het afgelopen jaar viel mij al vaker op hoe mijn Chinese bovenbuur-vrouw kon schreeuwen tegen haar dochtertje – van nu 15 maanden – als zij schijnbaar iets verkeerd deed of niet meewerkte tijdens het eten. Mijn Chinese bovenbuurvrouw heeft sowieso een vrij harde stem waar ik  – tijdens de gesprekken over geluidsoverlast die ik ervoer – al over geklaagd heb. En gisteren was ze zo enorm hard aan het schreeuwen tegen haar kindje, dat ik er helemaal klaar mee was. Haar dochtertje was zo aan het huilen en krijsen, dat ze op een gegeven moment soort van hyperventileerde en het huilen niet meer kon stoppen, terwijl ze wel hoorbaar uitgeput raakte. Verschrikkelijk om naar te luisteren vind ik het.

Schreeuwen tegen je dochtertje van 15 maanden is duidelijk een teken van onmacht en het afweermechanisme valse macht. In dit geval gebruikt mijn Chinese bovenbuurvrouw haar machtspositie om haar kindje als een soort God te oordelen en veroordelen en probeert ze haar gedrag met haat te corrigeren en haar  het zwijgen op te leggen – wat regelmatig wel lukt. Ik vind het echt verschrikkelijk om dit liefdeloze en haatvolle gedrag van haar tegen een onschuldig kindje van 15 maanden te ervaren. Het raakt mij diep, ondanks dat ik mij ervan bewust ben dat de betekenis die ik eraan geef niet waar is. Dat mijn interpretatie niet waar is, betekent natuurlijk niet dat ik haar man niet op basis van mijn ‘inner-weten’ kan aanspreken op haar gedrag – zij spreekt helaas geen Nederlands.

Zo gezegd zo gedaan. Vanochtend heb ik hem uitgenodigd voor een kopje thee en rond het middaguur zaten we bij mij in de tuin in de zon. Na wat koetjes en kalfjes heen en weer, heb ik hem verteld dat het mij enorm raakt als zijn vrouw tegen zijn dochtertje schreeuwt van 15 maanden. Ik heb hem verteld dat ik ontzettend van dieren en kinderen houd en dat alle vormen van leed en mishandeling – fysiek, emotioneel of geestelijk – voor mij ontoelaatbaar zijn. En dat wat zijn vrouw deed niets met Liefde te maken heeft en volledig averechts werkt. Ik heb hem verteld dat ik van zijn dochter houd en dat ik niets anders wens dan het beste voor haar: onvoorwaardelijke Liefde. Mijn Chinese bovenbuurman kwam met wat verklaringen voor het gedrag van zijn vrouw en omstandigheden die verzachtend zouden moet klinken in mijn oren, maar ik wilde er niets van weten. Ik heb hem verteld dat het veroordelende gedrag en geschreeuw van zijn vrouw moet stoppen, want anders maak ik er melding van. Ik heb ook gezegd dat zijn vrouw hulp moet gaan zoeken voor haar innerlijke problemen. Vooraf hartstikke spannend om dit allemaal te uiten, maar ik heb het wel gedaan. Zo! Ik ben dan ook erg trots op mijzelf dat ik deze confrontatie ben aangegaan en ben opgekomen voor hun dochtertje van 15 maanden tegen het tirannieke bewind van haar moeder. Want ik vind haar gedrag echt te absurd voor woorden.

Alle ouders zijn halve malloten

In de egostaat of droomstaat zijn – zoals ik ernaar kijk – alle ouders halve malloten die proberen hun kinderen op te voeden op basis van een aangeleerd Oordeelsysteem van ‘goed’ en ‘fout’. Alle ouders projecteren hun rommel op hun kinderen en wie spiegelen nou net hun onbewuste overtuigingen, schaduwkanten, blokkades, etc.? Juist, hun eigen kinderen, omdat die nog volledig vrij zijn in hun gedrag en handelen, en nog geen angstig en kunstmatig gedrag vertonen op basis van allerlei aangeleerde normen, waarden en regels.

In de hele wereld ligt er geen grassprietje verkeerd

In de hele wereld ligt er geen grassprietje verkeerd, en toch ervaar ik de opvoeding van mijn Chinese bovenbuurvrouw als opdringerig, veroordelend en niet-liefdevol. Stel dat mijn zienswijze inderdaad klopt en grotendeels vrij is van projectie, dan nog is er niets verkeerd, is alles precies goed en gebeurt er precies wat er moet gebeuren. Blijkbaar is dit leven weggelegd voor die kleine lieve meid van 15 maanden. In ieder geval heb ik geprobeerd om het extreme gedrag van haar moeder enigszins te temperen. Ik hoop dat het een beetje helpt de komende jaren. ~ lzv

2 reacties op “Mijn buurman aangesproken op de emotionele mishandeling van zijn kindje

  1. Vind het echt goed dat je er wat van gezegd heb, ook hoe. Schreeuwen tegen een kind van 15 maanden is natuurlijk echt niet normaal. Hoop ook dat het helpt.

Reacties zijn gesloten.