Het geloof in het moeten bereiken van een catharsis is een afweermechanisme

21:30 – De afgelopen dagen heb ik als enorm heftig – met heel veel lichamelijke spanning, pijn, stress en energetische tintelingen – ervaren. Vorige week vrijdag was ik begonnen met het uiten van mijn boosheid richting mijn voormalige pedofiel en vader op papier. Ik heb toen een klein succesje geboekt met het bewust voelen van boosheid richting mijn voormalige pedofiel. Ik merkte ook dat ik nog steeds veel liefde voelde voor mijn voormalige pedofiel, wat mij verhinderde om echt boos op hem te kunnen worden. Een deel van mij geloofde nog steeds dat hij nooit wat verkeerd kan doen (of heeft gedaan), omdat hij mij alleen maar liefde geeft (of heeft gegeven). Aan deze overtuiging hingen nog een flink aantal andere overtuigingen die ervoor zorgden dat ik niet gezond boos of agressief richting mijn voormalige pedofiel kon zijn. Deze kant van het seksueel misbruik verhaal heb ik inmiddels bijna opgelost. Lees verder

Lichaamsbewustzijn ontwikkelen en verbeteren = uit de dissociatie komen

15:30 – Op dit moment ben ik het boek ‘Healing Developmental Trauma – How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship’ van Laurence Heller en Aline LaPierre aan het lezen. Pittig leesvoer. Het is mij inmiddels duidelijk dat ik een ontwikkelingstrauma heb opgelopen in mijn vroege jeugd, en dat het seksueel misbruik in mijn tienertijd eigenlijk de kers op de taart is. Ik heb altijd geprobeerd het trauma op te lossen d.m.v. het onderzoeken van overtuigingen, maar dat werkt dus niet. De gevolgen van een ontwikkelings- of shocktrauma vinden namelijk op biologisch, fysiologisch, emotioneel en psychisch niveau plaats, en is dus meer dan een ingebeeld verhaal in mijn hoofd. Lees verder

Ik dissocieer binnen de dissociatieve staat waarin iedereen verkeert

17:00 – Tijdens een mooie nazomerse wandeling vanmiddag bedacht ik mij dat het gaan geloven van een overtuiging – en daarmee het verdringen en ontkennen van de Waarheid – telkens een kleine dissociatie is. Vanaf het moment dat ik cumulatief overtuigingen ben gaan geloven, dissocieerde ik meer en meer van mijn innerlijke wezen en de intrinsieke en wezenlijke behoeften die daaruit voortkomen. Door het geloven van overtuigingen creëer, ervaar en droom ik een verzonnen werkelijkheid en dissocieer ik van de ultieme realiteit – de werkelijkheid zoals deze daadwerkelijk is. De droomstaat is een dissociatieve staat die als ‘normaal’ wordt beschouwd. Lees verder

Een eerste ontmoeting met de gevangen levensenergie

16:30 – Ik heb al eerder geschreven dat ik in een staat van onbeweeglijkheid, ‘bevriezing’ en dissociatie lijk te verkeren. Van buitenaf gezien lijken ik en het lichaam compleet normaal te functioneren, maar van binnen sta ik als het ware stil. Ik ervaar mijzelf op emotioneel, fysiek en energetisch niveau als vast, rigide en moeilijk beweeglijk. Toen ik vanochtend in bed langzaam wakker werd kwam ik opeens in contact met een levendige, opwindende levensenergie die ik angst zou kunnen noemen. Deze vorm van angst was compleet anders dan wat ik tot nu toe in mijn leven heb ervaren, omdat de energie sprankelde van levendigheid. De angsten die ik eerder in mijn leven heb ervaren voelden fysiek zwaar, belastend en verlammend. Lees verder