Lichaamsbewustzijn ontwikkelen en verbeteren = uit de dissociatie komen

15:30 – Op dit moment ben ik het boek ‘Healing Developmental Trauma – How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship’ van Laurence Heller en Aline LaPierre aan het lezen. Pittig leesvoer. Het is mij inmiddels duidelijk dat ik een ontwikkelingstrauma heb opgelopen in mijn vroege jeugd, en dat het seksueel misbruik in mijn tienertijd eigenlijk de kers op de taart is. Ik heb altijd geprobeerd het trauma op te lossen d.m.v. het onderzoeken van overtuigingen, maar dat werkt dus niet. De gevolgen van een ontwikkelings- of shocktrauma vinden namelijk op biologisch, fysiologisch, emotioneel en psychisch niveau plaats, en is dus meer dan een ingebeeld verhaal in mijn hoofd.

Waar ik voornamelijk mee worstel is de afsluiting/afsnijding van het fysieke en emotionele zelf – ook wel dissociatie of ‘bevriezing’ genoemd. Ik heb ooit in mijn vroege jeugd besloten om niet meer mijn emoties, gevoelens en sensaties te voelen, want ‘ik zal doodgaan of ten ondergaan als ik voel’. Ik loop sinds mijn vroege kindertijd dus al dissociatief en ‘bevroren’ rond. Het vijf jaar durende seksueel misbruik in mijn tienertijd heeft de dissociatie van het fysieke en emotionele zelf alleen maar versterkt. En nu zit ik met de gebakken peren.

De wijsheid van het lichaam herstellen

De neiging om telkens in mijn hoofd te gaan zitten is een ingebakken automatisme, waardoor alleen het onderzoeken van overtuigingen niet effectief is. Sterker nog, het werkt gewoon helemaal niet. Ik ben mij nu volledig aan het focussen op het twaalf fasen programma van Peter A. Levine, waarmee ik mijn lichaamsbewustzijn aan het ontwikkelen, verbeteren en verdiepen ben. De oefeningen zijn simpel, maar uiterst effectief merk ik. Ik voel dat er al het een en ander aan het veranderen is in hoe ik mijn lichaam ervaar en dat ik langzaam uit de dissociatie, ‘bevriezing’ en staat van onbeweeglijkheid kom. Bijzonder om mee te maken.

In dit bijzondere proces van het herstellen van de wijsheid van mijn lichaam, voel ik ook een diep verborgen pijn linksonder van mijn navel. Die oude pijn was een aantal jaren geleden keihard, maar lijkt juist de afgelopen week groter en zachter te zijn geworden. Kortom, er zit beweging in de oude pijn 🙂 De neiging om in mijn hoofd te gaan zitten is zoals gezegd nog steeds sterk aanwezig. Ik moet mij continue bewust zijn van waar ‘ik’ mij bevind in het lichaam: alleen het hoofd of het lichaam als geheel, en zo nodig mijn ogen sluiten en de tijd nemen om weer contact te maken met het centrum van mijn lichaam en de oude pijn. Gewoon doen en veel oefenen de komende tijd. ~ lzv

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *