Drie verschillende instrumenten in mijzelf om keuzes te maken

Leestijd: 2 minuten

11:30 – Waarom voel ik weerstand bij het lezen van de homepage van de website www.hetgeheimvangelukkigzijn.org ? De schrijver maakt een onderverdeling in instrumenten die wij mensen ter beschikking hebben om keuzes te maken. Twee van de drie instrumenten hebben (bij correct gebruik) het vermogen in zich om mij te leiden uit de persoonlijk gecreëerde gevangenis die ik mijn leven noem. Het andere instrument leidt steevast nergens heen en zorgt ervoor dat ik nergens nooit niet kom, waardoor ik altijd gevangen blijf zitten in mijn persoonlijke droom vol spanning, stress, pijn en lijden waar geen einde aan lijkt te komen.

De kunst is om de twee bruikbare instrumenten met elkaar te combineren zodat er een krachtige machine ontstaat die alles wat ik geloof opblaas en mij leidt naar het Koninkrijk van God waarin ik voor altijd met Hem zal samenzijn.

Het gaat om de volgende drie instrumenten:

1) Dat ik NOOIT mijn emoties/gevoelens moet volgen, wat dus betekent dat ik ze NOOIT moet interpreteren, wat dus betekent dat het ego een belangrijk middel om zichzelf in stand te houden en te versterken verliest.

2) Dat ik soms wel, soms niet het intellect moet volgen, of beter gezegd, dat ik ALTIJD het intellect moet gebruiken om wat het intellect gelooft te onderzoeken, waardoor het intellect zichzelf stapje voor stapje om zeep helpt.

3) Dat ik ALTIJD mijn intuïtieve weten moet volgen, omdat ik dan altijd de Liefde van God ervaar en wordt geleid naar het permanent samenzijn met God. Dit betekent dat ik automatisch afscheid neem van mijzelf zoals ik mijzelf ken en dat ik mijn persoonlijke bestaan als afgescheiden individu opgeef. Hieruit volgt dat het intellect zijn ingebeelde macht verliest en langzaam reduceert tot zijn oorspronkelijke staat: een functie van de hersenen in dienst van de eenheid van het Geheel, oftewel God. Het intellect weigert hieraan mee te werken, omdat het zichzelf in stand wil houden en zichzelf wil blijven kennen/waarnemen, ook al weet het intellect dondersgoed dat zijn ondergang al in de sterren geschreven staat. Het is onvermijdelijk dat iets wat niet werkelijk bestaat zijn eigen ondergang vroeg of laat zal moeten accepteren, ook al is zijn of haar aard erop gericht om zichzelf in stand te houden. De Waarheid is onbegrensd en alles wat kunstmatige grenzen heeft zal uiteindelijk vernietigd worden. Dat is onvermijdelijk, want de Waarheid is één, was één en zal altijd één zijn tot in het einde der tijden. ~ lzv