Co-afhankelijk daten versus daten op basis van Liefde

Leestijd: 5 minuten

23:00 – Een zeer interessant onderzoeksthema m.b.t. zelfonderzoek is daten en in het verlengde daarvan relaties. Zolang ik geloof dat ik een afgescheiden persoon bent met een zelfverzonnen verleden, zal ik alsnog mijn oude onvervulde behoeften bij een vrouw waartoe ik mij aangetrokken voel proberen te bevredigen. Hiermee maak ik mij emotioneel afhankelijk van een vrouw en stel ik haar – bewust of onbewust – verantwoordelijk voor hoe ik mij voel in het contact met haar. En dat is natuurlijk de grootste fout die ik als man kan maken. Ik ben namelijk verantwoordelijk voor mijn eigen geluk en het ervaren van liefde in mijzelf.

Overigens kan aantrekking in mijn beleving puur fysiek zijn – wat je zou kunnen bestempelen als lust, en/of er kan op een dieper (gevoels)niveau sprake zijn van aantrekkingskracht. In het contact met mijn date uit Amsterdam ervaar ik in mindere mate seksuele aantrekkingskracht, maar voel ik mij op een dieper niveau wel aangetrokken tot haar. En dat is voor mijzelf – op z’n zachtst gezegd even wennen 🙂

Co-afhankelijk daten wil ik niet meer

In het verleden heb ik eigenlijk altijd vrouwen gedatet waartoe ik mij seksueel enorm aangetrokken voelde, en daarmee was het contact in het begin altijd enorm emotioneel intens, passioneel, heftig, spannend, intensief, opwindend, seksueel en verslavend. Een vervelend bijeffect is dat ik tijdens die contacten eigenlijk nooit de ervaring had dat ik langere tijd bij mijzelf kon zijn/blijven. Ik durf wel te zeggen dat ik grotendeels van de tijd niet mijzelf was, omdat ik alleen maar met die leuke, geile, interessante dame bezig was – ook als ik niet fysiek bij haar was. Dat kostte altijd enorm veel energie en sloopte mij op den duur, omdat ik het simpelweg niet meer vol kon houden en energetisch uitgeput raakte. Nog afgezien van het feit dat ik mijzelf op een gegeven moment ‘helemaal kwijt was’ en mij extreem afhankelijk voelde van de dame in kwestie → dat wil ik echt absoluut NOOIT meer!

Als ik er nu op terugkijk, dan probeerde ik in die contacten – die voornamelijk gebaseerd waren op de aanwezigheid van seksuele energie – constant een goed gevoel te creëren door op allerlei manieren te proberen ALSNOG de liefde, aandacht, waardering en erkenning te krijgen die ik geloofde nodig te hebben om mij goed en gelukkig te voelen → ik probeerde alsnog mijn oude onvervulde behoeften (uit mijn kindertijd) te bevredigen via een vrouw waartoe ik mij (seksueel) enorm aangetrokken voelde.

Die oude onvervulde behoeften zijn natuurlijk ONMOGELIJK te bevredigen hiernu, omdat ze ALLEEN bestaan op cognitief/intellectueel niveau. Het alsnog proberen te bevredigen van die oude onvervulde behoeften is een ‘valse hoop’-afweermechanisme. En daarnaast ook de basis van ALLE co-afhankelijke relaties die mensen met elkaar hebben. In essentie komt een co-afhankelijke relatie op het volgende neer: mijn partner moet mij geven wat ik nodig heb, want anders voel ik mij ongelukkig (of een variatie daarop) → ik geloof dat mijn partner verantwoordelijk is voor hoe ik mij voel. Niemand zal dit natuurlijk direct erkennen, maar dit is wel de dagelijkse realiteit van de meeste mensen die in een relatie zitten.

De kunst is natuurlijk om mijzelf goed te voelen en gelukkig te zijn onafhankelijk van externe omstandigheden en relaties die ik met andere mensen aanga op het gebied van ‘de liefde’, werk, vriendschappen, buurtcontacten, etc. Oftewel: mijzelf accepteren wie ik ben en hoe ik in elkaar zit. En dat uitdragen in de contacten en relaties die ik met mensen heb. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, maar zelfonderzoek en oefening baart kunst 😉

Daten op basis van Liefde (= zelfacceptatie)

In het contact met mijn date uit Amsterdam word ik enorm uitgedaagd om mijn overtuigingen op het gebied van mijn ideale vrouw en wat een relatie (voor mij) betekent te onderzoeken en los te laten. Ik ben erachter gekomen dat het idee van een droomvrouw in essentie ook gebaseerd is op de potentie van het bevredigen van oude onvervulde behoeften (in de toekomst). Immers, datgene wat het idee van een droomvrouw heeft gecreëerd is het ego met al zijn voorwaarden. En de kern van het ego is zelfafwijzing en datgene wat het ego gelooft te missen, daar gaat het natuurlijk op zoek naar in een droomvrouw, hahaha. Het ego klinkt natuurlijk als iets abstracts en afstandelijks, maar feitelijk heb ik het natuurlijk gewoon over mijzelf als persoon 😉

Mijn date en ik hebben elkaar sinds ons eerste digitale Lexa-contact op 20 juni 2021 drie keer gezien, en daarnaast hebben we zo’n 15 uur met elkaar gebeld. We hebben dus flink wat ervaringen uitgewisseld en gedeeld met elkaar. Ik heb het een groot deel van de tijd ontzettend leuk met haar gehad; we hebben een mooie wandeling van Nigtevecht naar Weesp met elkaar gemaakt in het bijzijn van haar hond; we zijn op verschillende momenten intiem met elkaar geweest, maar hebben (nog) geen seks gehad of andere seksuele handelingen verricht (best wel nieuwe ervaring voor mij, haha); ik ben regelmatig onder de indruk van haar én de dingen die ze tegen mij zegt en aan mij teruggeeft; ik vind het knap wat ze op werkgebied heeft ervaren en de keuzes die ze daarin heeft gemaakt; ik vind haar ontzettend lief, zacht, geaard en fysiek aantrekkelijk, en zo kan ik nog wel even doorgaan 🙂 En toch knaagt er diep in mijn binnenste iets over het huidige contact tussen ons twee, omdat ik gevoelsmatig iets mis wat heel erg belangrijk voor mij is in het contact met een potentiële partner.

In mijn spontaniteit heb ik haar overigens het adres van deze website gegeven, nou maar hopen dat ze nog een vierde date met mij wil na het lezen van dit bericht 😉

Wat ik mis in het contact met mijn date

Wat ik aan mijn date heb teruggeven is dat ik ons contact regelmatig als vriendschappelijk ervaar en dat ik een echte spark mis. Daarnaast houd ik van ongeremde, chaotische en passionele vrouwen die eerst doen en dan pas nadenken, haha. En ergens heb ik het gevoel dat zij die kant ook heeft, maar dat ze (nog) niet in staat is om die aan mij te laten zien. Wellicht speelt het feit dat ze in sterke georiënteerde mannenomgevingen heeft gewerkt ook een rol in haar huidige gedrag

Maar hetgeen wat ik het allerlastigst vind is toch wel haar beperkte openheid. Ikzelf ben enorm open en deel eigenlijk alles wat er in mij leeft en omgaat, en zij heeft eerder de neiging om dingen voor zichzelf te houden en mij daarmee gevoelsmatig op afstand te houden. Een lastige ervaring voor mij waarin ik ook flink emotioneel geraakt word. Echt een mooi onderwerp om te gebruiken voor zelfonderzoek 😀

Ik geef deze vrouw niet zomaar op

Ik heb deze situatie met twee vrienden besproken en eentje vertelde mij dat vertrouwen ontzettend belangrijk is voor vrouwen. Als een vrouw dat ervaart in het contact met een man, dan kan ze als een donderslag bij heldere hemel veranderen en zichzelf en haar hart beetje bij beetje openen voor een man. Dat vind ik wel een mooi vooruitzicht.

Bovendien vertelde hij mij dat hij ook relaties heeft gehad met vrouwen waarbij het contact aanvankelijk ook wat afstandelijker en minder emotioneel en intens was. En dat heeft mij doen besluiten om deze vrouw niet zomaar op te geven en aan de kant te schuiven – ze is voor mij echt wel de moeite waard. Ik wil haar een kans geven om mij te leren vertrouwen en zichzelf aan mij te laten zien en te openen, waarbij ik dan weer moet leren geduld te hebben en mijn liefde onvoorwaardelijk aan haar te geven zonder er wat voor terug te verwachten. Het is echt een schitterende oefening in vertrouwen hebben in mijzelf, in haar en het leven als geheel. En mocht uiteindelijk blijken dat we toch niet bij elkaar passen, dan heb ik een aantal hele belangrijke lessen geleerd in contact met haar ~ lzv