Ik ben niet in staat gebleken om haar vrouwelijke hart te openen

Leestijd: 3 minuten

16:00 – Gisteren heb ik nog een laatste verwoede poging gedaan om mijn date uit Amsterdam op andere gedachten te brengen. Ik had haar namelijk een keuze voorgelegd die in essentie neerkwam op haar bereidheid om haar hart – stapje voor stapje – voor mij als man te openen, en daarmee de confrontatie met zichzelf, met mij, het Leven en de Liefde in zichzelf aan te gaan. Diezelfde avond liet ze al blijken daar op dit moment geen puf voor te hebben (om al haar energie daarin te stoppen). Feitelijk is ze dus niet bereid om haar levensstijl aan te passen en daar tijd voor vrij te maken. Wat natuurlijk neerkomt op angst, weerstand en zelfbehoud van haar ego.

Nog één laatste ultieme poging om haar vrouwelijke hart te openen

Ondanks dat ze eergisteravond mij al had laten weten daar niet toe bereid te zijn, heb ik gisteren overdag nog één laatste ultieme poging gedaan om haar van gedachten te doen veranderen én te proberen haar hart alsnog een klein beetje te openen. Ik heb meerdere WhatsApp-berichten naar haar gestuurd vanuit verschillende perspectieven waarmee ik haar het volgende wilde laten (in)zien: ik ben te vertrouwen; bij mij ben je veilig; ik vecht voor jouw vrouwelijke hart; ik ben in staat om voor je te gaan staan (ondanks het thema waarin je verstrikt bent geraakt); ik ben volledig aanwezig hiernu als man; ik herken én erken dat je in een ‘oud stuk’ uit je kindertijd verstrikt bent geraakt (wat natuurlijk een illusie is); als man ben ik in staat ben om onvoorwaardelijk passie, hartstocht, openheid, respect, Liefde en vertrouwen richting jou te manifesteren (ook al komt het van jouw kant in beperkte mate of helemaal niet terug).

Maar het belangrijkste is wel dat ik mijn levensvisie heb gedeeld over hoe ik/we elkaar zouden kunnen helpen groeien én ontwikkelen als twee onafhankelijke individuen en als liefdesstel. Ongeacht welke problemen en/of uitdagingen er op ons pad zouden verschijnen; ik zou weten wat we zouden moeten doen of bereid zijn daar alles voor te doen om daarachter te komen 🙂 En ik voel mij daar als man verantwoordelijk voor en neem daar leiding in. Zelf vond ik het geweldig om ‘dat aan haar te geven’, naar haar te communiceren en dat haar te kunnen bieden, ondanks het feit dat we eigenlijk alleen nog maar in een datingfase zitten. En ze het niet op waarde weet te schatten 😥

Hoe kan een vrouw zo koud, kil en afstandelijk reageren?

Maar al mijn inspanningen zijn tevergeefs… Ik was echt in de veronderstelling dat ik met mijn Liefde, kracht, wijsheid, mannelijke wil en hartstocht in staat was om haar op andere gedachten te brengen én haar vrouwelijke hart een klein beetje te openen. Maar blijkbaar is dit niet de vrouw die – op dit moment – bij mij past. Omdat ik geen enkele reactie had gekregen op mijn hartstochtelijke berichten van gisteren, vroeg ik daar vandaag subtiel om:

Op mijn hartstochtelijke poging om een emotionele reactie te ontlokken krijg ik geen reactie? 🙂 Zelfs niet het simpelste in de vorm van “bedankt voor je berichtjes, ik laat het even bezinken en kom er na mijn vakantie in Frankrijk op terug” of “houd op met sturen van die onzin, ik word er gek van 😉 ” of iets dergelijk? Communication = key my dear…

Haar zeer gereserveerde (of ijskoude) reactie was als volgt:

We said goodbye. Ik wil me nu graag concentreren op mijn vrienden. All the best. X

En toen brak mijn mannelijke hart. Hoe kan een vrouw zou kil, afstandelijk en koud reageren op deze ultieme verwoede mannelijke poging om het hart van een vrouw te openen én te veroveren. Geen greintje erkenning, waardering of empathie van haar kant als vrouw op wat ik gisteren met haar heb gedeeld en naar haar heb gecommuniceerd. Ik heb haar vervolgens gezegd dat ze overkomt als een vrouw met een hart van steen (wetende dat ze dat diep vanbinnen niet is) en dat haar laatste berichtje mij duidelijk heeft gemaakt dat ik mijn leven niet wil delen met een vrouw die mij weigert binnen te laten.

Tenslotte heb ik haar geschreven dat ik de pijn die ik voel neem en verder ga met mijn leven. Wat dat betreft was haar laatste bericht natuurlijk enorm ontnuchterend voor mij als man; elke hoop en illusie dat wij een stel zouden kunnen zijn/worden was in één klap verdwenen. Ik moet erkennen dat mijn vermogens om het vrouwelijke hart te openen – op dit moment – toch enigszins beperkt zijn (ik kan natuurlijk ook zeggen dat ik daar gewoon de ‘verkeerde’ vrouw voor heb gekozen 😉 én die realiteit accepteer ik nederig. Ik ga verder met mijn leven en probeer haar de komende dagen helemaal los te laten… ~ lzv