Afscheid nemen van mijn poes valt mij ontzettend zwaar

Leestijd: 3 minuten

Lieve Missy,

Na dik 11 jaar komt er helaas een einde aan onze hechte samenzijn. De afgelopen 2-3 maanden waren voor ons allebei lastig. Voor jou omdat je een tumor in je kaak en tong hebt groeien, waardoor je jezelf niet goed meer kunt wassen. En eten en drinken ook steeds meer een uitdaging werd – sinds gisteren lukt het je vrijwel niet meer om iets eetbaars of vloeibaars naar binnen te krijgen. Afgezien daarvan is het natuurlijk erg aannemelijk dat je de afgelopen maanden ook  pijn hebt ondervonden aan de groeiende kanker in je mond, ondanks het feit dat ik je dagelijks een goede vloeibare pijnstiller heb gegeven. Ik heb uit de grond van mijn hart er in ieder geval alles aangedaan om je laatste 2-3 maanden als terminaal poesje zo aangenaam en prettig mogelijk te maken. Want dat is wat ik je met alle Liefde wilde geven. En dat is ook wat je verdient lieve Missy!

Voor mijzelf werd ik geconfronteerd met de vraag wat Liefde nou werkelijk is. Wat ik heb geleerd is dat Liefde niet alleen betekent dat ik van een dier of mens houdt als het (ge)makkelijk en goed gaat en het contact probleemloos verloopt. Ik heb ervaren dat er ook een tijd kan komen van uitdaging, moeilijkheden, dingen moeten doen waar ik geen zin in heb, en problemen die opgelost moeten worden om – in het geval van jou lieve Missy – jouw fysieke en emotionele welzijn te vergroten en verbeteren.

Afscheidsfoto van Missy op de dag dat ik haar laat inslapen.

Afscheidsfoto van Missy op de dag dat ik haar laat inslapen.

Ik heb via jou lieve Missy geleerd wat het betekent om onvoorwaardelijk van jou te houden, ongeacht de uitdagingen waar je mij de afgelopen 2-3 maanden telkens voor stelde (antibiotica pillen geven die je absoluut niet wilde; elke dag slijm- en bloeddruppels weghalen van de vloer en uit mijn eigen beddengoed 😉 ; ander voer kopen en elke ochtend en avond de saus eruit wassen om het eten ervan zo schoon en gemakkelijk mogelijk te maken; jou onder hevig protest schoon proberen te maken met een nat washandje, omdat je jezelf niet meer kon wassen (je stinkt nog steeds enorm 😉 ; van je (blijven) houden als je zienderogen verandert in een lelijk, ongewassen en stinkend poesje die richting haar einde gaat; je hebt mij geleerd dat er altijd genoeg Liefde is ondanks de grote ongemakken waar ik mee geconfronteerd werd. Dankjewel daarvoor <3 ). En de grootste uitdaging waar je mij de afgelopen dagen voor stelde was wel wat nou het juiste moment is om jou in te laten slapen. Want dat ik ‘de natuur’ hier niet over wilde laten beslissen, dat was mij al duidelijk…

Gisteren heb ik na lang wikken en wegen de dierenarts gebeld om een afspraak te laten maken om jou aankomende maandag – vier dagen vanaf vandaag – in te laten slapen. Echter, vandaag las ik het boekje “Zijn we niet te vroeg? – Overdenkingen over het in laten slapen van het dier dat enige tijd aan ‘het laatste hoofdstuk’ bezig is.” van Hugo van Duijn, en daardoor kwam ik tot het inzicht dat ik al wekenlang bang was om zelf te beslissen over (jouw) leven en dood. Ik bleef mijzelf onbewust maar afvragen wat nou ‘het juiste moment’ was om je in te laten slapen lieve Missy, oh zo bang dat ik je wellicht te vroeg het leven zou ontnemen…

Maar na het lezen van het boekje – en de gepresenteerde overwegingen – kwam ik vandaag tot de conclusie dat ons afscheid eigenlijk dichterbij is dan ooit. Je bent graatmager en kan nauwelijks nog eten en drinken, en dat deed mij doen beseffen dat ik je het laatste – en waarschijnlijk het meest pijnlijke en moeilijke – deel van je leven wil besparen. Ik besefte mij vandaag volledig dat jouw tijd om te gaan is gekomen en dat ik daar met alle Liefde aan meewerk. Het is mijn allerlaatste geschenk aan jou uit de grond en peilloze diepte van mijn hart.

Ik zal je missen lieve Missy… Ik heb een schitterende tijd met je gehad lieve Missy, en ontzettend veel aan je gehad op de moeilijke momenten in mijn leven de afgelopen jaren. En ik heb ontzettend van ons contact en jouw gezelschap genoten 😀 Je was altijd vrolijk en meestal lief 😉 maar nu is de tijd gekomen om je los te laten en je gemis in mijn leven te leren accepteren. Het ga je goed lieve Missy! Je zit voor altijd in mijn hart. Ik hou van je en ben ontzettend blij dat jij in mijn leven was. Je krijgt een schitterend plekje in een mooie lijst aan de muur 😀 <3

Ik hou van je en ik ben dankbaar dat je 11 jaar mijn poesje bent geweest. Het ga je goed!
~lzv