Automatische reflexen van het ego als afweer tegen de doodsangst

Leestijd: 2 minuten

17:00 – De weerstand om de energie ‘angst’ in mijzelf te voelen is nog steeds extreem – zie ook dit bericht. De afgelopen week zat ik eigenlijk constant in meer of mindere mate in mijn hoofd, waardoor ik tegelijkertijd lichamelijke spanning ervoer die met name in mijn buik regelmatig heftig was.

Er zijn een aantal automatische reflexen van het ego die als afweermechanisme dienen om de angst voor de dood uit de weg te gaan. Het lijkt erop dat die auto-reflexen het resultaat zijn van jarenlange herhaling van bewuste en onbewuste gedachtepatronen? En dat het doorzien van die gedachtepatronen niet betekent dat de gehechtheid eraan ook – op korte termijn – doorbroken wordt. En dat ervaar ik best wel als frustrerend merk ik…

Ik zou ook kunnen zeggen dat het ego echt extreem bang is voor de dood → ik geloof dat ik extreem bang ben voor de dood → wie zou ik zijn zonder deze gedachte?

Ik zou ook kunnen zeggen dat het ego echt extreem bang is om geen betekenis te hebben → ik geloof dat ik extreem bang ben om geen betekenis te hebben → wie zou ik zijn zonder deze gedachte?

En dat het ego dus alles, maar dan ook alles, in het werk stelt om de confrontatie met de energie ‘angst’ in zichzelf te vermijden en te voorkomen. Bah…

De automatische reflexen van het ego als afweermechanisme

De automatische reflexen die ik de afgelopen week als afweermechanisme heb herkend zijn de volgende:

  • Geloven dat gedachten waar zijn → betekenis toekennen aan gedachten door deze te volgen.
  • Betekenis toekennen aan wat ik voel (voornamelijk spanning) → geloven ‘ik voel een probleem’ en dat proberen op te lossen. Heel hardnekkig is deze afweer!!!
  • ‘Ik weet niet wat ik moet doen’ (= ‘primaire afweer’) geloven.
  • Toekomstige situaties analyseren, beoordelen en overdenken (= ‘valse hoop’).
  • Niet-bestaande problemen creëren en proberen op te lossen.
  • Observeren kan veranderen in waarnemen merk ik!!!
  • Waarnemen – vanuit mijn hoofd – wat ik voel + geloven ‘ik voel mij slecht, klote, ongelukkig, etc.’ → niet willen accepteren hoe ik mij voel.
  • Gevoelens en spanningen betekenis geven, analyseren en interpreteren → maak ik de ‘juiste’ keuze? Of moet ik iets anders doen? (= ‘valse hoop’).
  • Het ego als oorzaak/reden van het probleem zien dat ik hiernu ervaar. En dat probleem proberen op te lossen, waardoor ik de identificatie met het ego alleen maar in stand houd en versterk.
  • Zoeken naar de reden/oorzaak van het probleem wat ik hiernu ervaar i.p.v. te onderzoeken wat ik hiernu geloof → dit laatste lost het ‘probleem’ werkelijk op.

Alle bovenstaande intellectuele afweermechanismen zorgen ervoor dat ik geloof dat ik het ego ben en dat ik niet accepteer hoe ik mij voel → ik laat gedachten, emoties en gevoelens niet toe door regelmatig en afwisselend te blijven geloven:

  1. Gedachten zijn ‘waar’ en hebben betekenis.
  2. Gevoelens en spanningen zijn ‘waar’ en hebben betekenis.
  3. Afweermechanismen zijn ‘waar’ en hebben betekenis.

En daarmee geloof ik constant dat ik het ego ben en ervaar ik een verzonnen werkelijkheid als afweermechanisme tegen de realiteit waarin niets betekenis heeft en los van mij als het Geheel-Bewustzijn bestaat. ~ lzv